ਕਰਨ ਨੇ ਜਦੋਂ ਮੰਮੀ ਦੀਆਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਮਿੱਠੀਆਂ ਅਤੇ ਕਾਮ ਨਾਲ ਭਿੱਜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਗੱਲਾਂ ਨੂੰ ਸੁਣਿਆ, ਤਾਂ ਉਸਦਾ ਆਪਣਾ ਰੋਮ-ਰੋਮ ਵੀ ਕੰਬ ਉੱਠਿਆ। ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਜੀਭ ਦੀ ਰਫ਼ਤਾਰ ਨੂੰ ਹੋਰ ਵੀ ਤੇਜ਼ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਪੂਰਾ ਜ਼ੋਰ ਮੰਮੀ ਦੀ ਚੂਤ 'ਤੇ ਲਾ ਦਿੱਤਾ।
ਮੰਮੀ ਦਾ ਸਰੀਰ ਉਸ ਪਲ ਕਾਮ ਦੇ ਅਜਿਹੇ ਸਿਖਰ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ ਜਿੱਥੇ ਸਾਹ ਲੈਣਾ ਵੀ ਔਖਾ ਹੋ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਕਰਨ ਦੇ ਵਾਲਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਪੂਰੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਘੁੱਟਦਿਆਂ ਹੋਏ, ਮੰਜੇ 'ਤੇ ਕਮਰ ਨੂੰ ਜ਼ੋਰ-ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਉੱਪਰ ਚੁੱਕ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਬੇਤਹਾਸ਼ਾ ਚੀਕਦਿਆਂ ਬੋਲੀ:
"ਹਾਏ ਵੇ ਕਰਨ... ਮੇਰੇ ਪੁੱਤ... ਹਾਏ ਮੈਂ ਮਰਜੀਵਾਂ! ਬੱਸ... ਹੁਣ ਮੇਰੀ ਜਾਨ ਨਿਕਲਣ ਵਾਲੀ ਐ... ਹਾਏ ਮੇਰਾ ਪਾਣੀ ਨਿਕਲ ਗਿਆ... ਹਾਏ ਵੇ ਰੱਬਾ!"
ਉਸਦਾ ਸਰੀਰ ਲਗਾਤਾਰ ਝਟਕੇ ਲੈਣ ਲੱਗਾ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਚੂਤ ਦਾ ਗਰਮ ਪਾਣੀ ਧਾਰਾਂ ਬਣ ਕੇ ਕਰਨ ਦੇ ਮੂੰਹ ਅਤੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ 'ਤੇ ਵਹਿ ਤੁਰਿਆ। ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਕਾਮ ਦੀ ਮਹਿਕ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਹਫ਼ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਗੂੰਜ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।




ਕਾਮ ਦੇ ਉਸ ਤੂਫ਼ਾਨ ਅਤੇ ਸਿਖਰ ਬਾਅਦ, ਮੰਮੀ ਦਾ ਪੂਰਾ ਸਰੀਰ ਬਿਲਕੁਲ ਨਿਢਾਲ ਹੋ ਚੁੱਕਾ ਸੀ। ਉਸਦਾ ਸਾਹ ਬਹੁਤ ਹੌਲੀ ਅਤੇ ਭਾਰਾ ਚੱਲ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਉਹ ਮੰਜੇ 'ਤੇ ਉਲਟੀ ਪਈ ਸੀ, ਉਸਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਬੇਜਾਨ ਹੋ ਕੇ ਖਿਲਰੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ ਅਤੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚੋਂ ਪਸੀਨਾ ਵਹਿ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਕਰਨ ਨੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਸ਼ਾਲ ਨੂੰ ਚੁੱਕ ਕੇ ਮੰਮੀ ਦੇ ਸਰੀਰ 'ਤੇ ਢੱਕ ਦਿੱਤਾ।
ਮੰਮੀ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਧੀਆਂ ਬੰਦ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਕਰਨ ਵੱਲ ਦੇਖਿਆ, ਆਪਣੇ ਮਸਲ਼ੇ ਹੋਏ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ 'ਤੇ ਹੌਲੀ ਜਿਹੀ ਮੁਸਕਰਾਹਟ ਲਿਆਉਂਦੀ ਹੋਈ, ਕਮਜ਼ੋਰ ਪਰ ਪਿਆਰ ਭਰੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਬੋਲੀ:
"ਹਾਏ ਵੇ ਮੇਰਾ ਬੱਚਾ... ਮਾਰੀ ਤੂੰ ਤਾਂ ਮੇਰੀ ਜਾਨ ਹੀ ਕੱਢ ਤੀ... ਹੁਣ ਮੈਥੋਂ ਹਿਲਿਆ ਵੀ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ, ਬੱਸ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਹੀ ਲੇਟ ਜਾ..."
ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਉਸ ਕਾਮ ਦੇ ਨਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬੇ ਹੋਏ ਉੱਥੇ ਹੀ ਮੰਜੇ 'ਤੇ ਬੇਸੁੱਧ ਹੋ ਕੇ ਪੈ ਗਏ।





ਕਰਨ ਨੇ ਜਦੋਂ ਮੰਮੀ ਦੀ ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣੀ, ਤਾਂ ਉਸਦੀ ਆਪਣੀ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਕਾਮ ਦੀ ਚਮਕ ਹੋਰ ਤੇਜ਼ ਹੋ ਗਈ। ਉਸਨੇ ਦੇਖਿਆ ਕਿ ਭਾਵੇਂ ਮੰਮੀ ਦਾ ਸਰੀਰ ਪਹਿਲਾਂ ਨਿਢਾਲ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਪਰ ਉਸਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਹਾਲੇ ਵੀ ਉਹੋ ਜਨੂੰਨ ਅਤੇ ਪਿਆਸ ਬਾਕੀ ਸੀ।
ਕਰਨ ਨੇ ਝੁਕ ਕੇ ਮੰਮੀ ਦੇ ਗਰਮ ਅਤੇ ਪਸੀਨੇ ਨਾਲ ਭਿੱਜੇ ਹੋਏ ਚਿਹਰੇ 'ਤੇ ਆਪਣੇ ਬੁੱਲ੍ਹ ਰੱਖ ਦਿੱਤੇ ਅਤੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਬੋਲਿਆ:
"ਜੇ ਅੱਗ ਹਾਲੇ ਵੀ ਬਾਕੀ ਐ ਮਾਂ, ਤਾਂ ਇਸਨੂੰ ਬੁਝਾਉਣਾ ਵੀ ਮੈਂ ਹੀ ਜਾਣਦਾਂ..."
ਇਹ ਕਹਿੰਦਿਆਂ ਹੀ ਕਰਨ ਨੇ ਆਪਣੇ ਕੱਪੜੇ ਲਾਹ ਦਿੱਤੇ ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਮੋਟਾ ਅਤੇ ਤਪਦਾ ਹੋਇਆ ਲਿੰਡ (ਲਿੰਗ) ਕੱਢ ਕੇ ਮੰਮੀ ਦੀ ਗਿੱਲੀ ਅਤੇ ਗਰਮ ਚੂਤ ਦੇ ਬਿਲਕੁਲ ਮੂਹਰੇ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਮੰਮੀ ਨੇ ਜਦੋਂ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤ ਦੇ ਲਿੰਗ ਦੀ ਗਰਮੀ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਚੂਤ 'ਤੇ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤਾ, ਤਾਂ ਉਸਦੀ ਜਾਨ ਵਿੱਚ ਜਾਨ ਆ ਗਈ। ਉਸਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਨੂੰ ਚੁੱਕ ਕੇ ਕਰਨ ਦੀ ਕਮਰ ਦੇ ਦੁਆਲੇ ਵੇਲ ਵਾਂਗ ਲਪੇਟ ਲਿਆ ਅਤੇ ਹਫ਼ਦੇ ਹੋਏ ਪਾਗਲਾਂ ਵਾਂਗ ਬੋਲੀ:
"ਹਾਏ ਵੇ ਮਰਜਾਂ... ਮੇਰੀ ਚੂਤ ਨੂੰ ਚੀਰ ਕੇ ਰੱਖ ਦੇ... ਪਾ ਦੇ ਅੰਦਰ, ਮੇਰੀ ਜਾਨ ਨਾ ਕੱਢ ਹੁਣ... ਆਹ ਲੈ, ਕਰ ਦੇ ਮੈਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਪਣੇ ਵੱਸ ਵਿੱਚ..."





ਕਰਨ ਦੀ ਇਸ ਗੱਲ 'ਤੇ ਮੰਮੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਬੇਸੁੱਧ ਹੋਏ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚੋਂ ਬਚੀ-ਖੁਚੀ ਤਾਕਤ ਇਕੱਠੀ ਕੀਤੀ। ਉਸਨੇ ਆਪਣਾ ਸਿਰ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਉੱਪਰ ਚੁੱਕਿਆ ਅਤੇ ਕਰਨ ਦੇ ਮੋਟੇ, ਤਪਦੇ ਹੋਏ ਲਿੰਗ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਫੜ ਲਿਆ।
ਉਸਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਕਾਮ ਦੀ ਅਜਿਹੀ ਦੀਵਾਨਗੀ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਭੁੱਲ ਚੁੱਕੀ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਜੀਭ ਬਾਹਰ ਕੱਢ ਕੇ ਕਰਨ ਦੇ ਲਿੰਗ ਦੀ ਸੁਪਾਰੀ 'ਤੇ ਫੇਰੀ ਅਤੇ ਫਿਰ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਪਾ ਕੇ ਜ਼ੋਰ-ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਚੂਪਣ ਲੱਗੀ।
ਮੰਮੀ ਲਿੰਗ ਨੂੰ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਲੈ ਕੇ ਅੱਗੇ-ਪਿੱਛੇ ਹਿਲਉਂਦੀ ਹੋਈ, ਬੇਹੱਦ ਕਾਮੁਕ ਅਤੇ ਹਫ਼ਦੀ ਹੋਈ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਬੋਲੀ:
"ਹਾਏ ਵੇ ਮੇਰਾ ਬੱਚਾ... ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਕੋਲੋਂ ਲੁੱਲ ਦੇ ਚੂਪੇ ਮਾਰਾਂਦੈਂ... ਤੂੰ ਹੈਂ ਹੀ ਬਹੁਤ ਬੇਸ਼ਰਮ ਕੰਜਰਾ... ਪਰ ਸੱਚੀਂ, ਤੇਰਾ ਇਹ ਲਿੰਗ ਚੂਪਣ ਦਾ ਜੋ ਸਵਾਦ ਆ, ਉਹ ਮੇਰੀ ਜਾਨ ਹੀ ਕੱਢ ਦਿੰਦੈ... ਹਾਏ... ਚੂਪੀ ਜਾਊਂ ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਇਹ ਸੋਹਣਾ ਲੁੱਲ..."
ਉਹ ਲਿੰਗ ਨੂੰ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅੰਦਰ ਲੈ ਕੇ ਲਗਾਤਾਰ ਚੂਪੇ ਮਾਰ ਰਹੀ ਸੀ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਗਿੱਲੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਗੂੰਜ ਰਹੀਆਂ ਸਨ ਅਤੇ ਕਰਨ ਦਾ ਸਾਹ ਰੁਕਣ ਲੱਗਾ ਸੀ।





ਕਰਨ ਦੀ ਇਸ ਅਜੀਬ ਅਤੇ ਬੇਸ਼ਰਮ ਜਿਹੀ ਫ਼ਰਮਾਇਸ਼ ਨੂੰ ਸੁਣ ਕੇ ਮੰਮੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਫੜਿਆ ਲਿੰਗ ਇੱਕ ਵਾਰ ਪਰ੍ਹੇ ਹਟਾਇਆ। ਉਸਦੇ ਗੁਲਾਬੀ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ 'ਤੇ ਲਾਲੀ ਛਾਈ ਹੋਈ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਚਿਹਰਾ ਕਾਮ ਅਤੇ ਸ਼ਰਮ ਨਾਲ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲਾਲ ਹੋ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਉसਨੇ ਅੱਖਾਂ ਕੱਢ ਕੇ, ਪਿਆਰ ਭਰੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਦੀ ਹੌਲੀ ਜਿਹੀ ਚਪੇੜ ਕਰਨ ਦੇ ਮੂੰਹ 'ਤੇ ਮਾਰੀ ਅਤੇ ਹਫ਼ਦੇ ਹੋਏ ਬੋਲੀ:
"ਹਾਏ ਵੇ ਕੰਜਰਾ... ਕਿਵੇਂ ਬੋਲਦੈਂ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਨਾਲ... ਬੇਸ਼ਰਮ ਕਹੀਂ ਦਾ! ਮੇਰੇ ਚੁਤੜ ਤੇਰੇ ਮੂੰਹ 'ਤੇ ਧਾਰਾ ਕੇ ਮਾਰਨ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦੈਂ... ਮੈਨੂੰ ਤਾਂ ਸ਼ਰਮ ਨਾਲ ਮਾਰੀ ਹੀ ਸੁੱਟਿਆ ਤੂੰ..."
ਪਰ ਉਸਦੀ ਇਹ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲੀ ਅਦਾ ਜ਼ਿਆਦਾ ਦੇਰ ਨਹੀਂ ਰਹਿ ਸਕੀ। ਅਗਲੇ ਹੀ ਸਕਿੰਟ, ਮੰਮੀ ਨੇ ਖੁਦ ਹੀ ਮੁਸਕਰਾਉਂਦਿਆਂ ਆਪਣੇ ਭਰੇ ਹੋਏ ਅਤੇ ਮੋਟੇ ਚੁਤੜ ਪੁੱਤ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵੱਲ ਕਰ ਦਿੱਤੇ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਗਿੱਲੀ ਤੇ ਗਰਮ ਚੂਤ ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਮੂੰਹ ਦੇ ਬਿਲਕੁਲ ਉੱਪਰ ਰੱਖਦਿਆਂ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਬੋਲੀ:
"ਜੇ ਮੇਰਾ ਪੁੱਤ ਹੀ ਇੰਨਾ ਬੇਸ਼ਰਮ ਹੋ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਫਿਰ ਮਾਂ ਕਿੱਥੇ ਪਿੱਛੇ ਰਹੂ... ਲੈ, ਕਰ ਲੈ ਜੋ ਤੇਰਾ ਦਿਲ ਕਰਦੈ..."





ਮੰਮੀ ਨੇ ਕਰਨ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਪਿਆਰ ਅਤੇ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲੀ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਸਿਰ ਹਿਲਾਇਆ। ਉਸਦੀ ਹਾਲਤ ਕਾਮ ਦੇ ਨਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਕਮਰ ਨੂੰ ਹਲਕਾ ਜਿਹਾ ਚੁੱਕਿਆ ਅਤੇ ਮੰਜੇ 'ਤੇ ਲੰਮੇ ਪੈਂਦਿਆਂ ਹੋਈ ਬੋਲੀ:
"ਚੱਲ... ਹੁਣ ਲੰਮਾ ਪੈ ਜਾ ਪੁੱਤ, ਮੈਂ ਧਰਦੀ ਆਂ ਤੇਰੇ ਮੂੰਹ ਤੇ..."
ਇਹ ਕਹਿੰਦਿਆਂ ਹੀ ਮੰਮੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਭਾਰੇ ਅਤੇ ਮੋਟੇ ਚੁਤੜ ਕਰਨ ਦੇ ਮੂੰਹ ਦੇ ਬਿਲਕੁਲ ਉੱਪਰ ਲਿਆ ਕੇ ਧਾਰ ਦਿੱਤੇ। ਉਸਦੀ ਗਰਮ ਅਤੇ ਗਿੱਲੀ ਚੂਤ ਸਿੱਧੀ ਕਰਨ ਦੇ ਨੱਕ ਅਤੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਜਾ ਲੱਗੀ।
ਮੰਮੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਚੁਤੜਾਂ ਨੂੰ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਹੁਲਾਰਾ ਦਿੰਦਿਆਂ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਕਿਹਾ:
"ਲੈ... ਹੁਣ ਮਾਰ ਚੂਪੇ ਮੇਰੀ ਚੂਤ ਨੂੰ, ਜਿੰਨਾ ਮਰਜ਼ੀ ਸਵਾਦ ਲੈ ਲਾ ਮੇਰੇ ਬੱਚੇ..."
ਜੱਟੀ ਮਾਂ ਦੇ ਭਰੇ ਹੋਏ, ਦੁੱਧ ਚਿੱਟੇ ਅਤੇ ਕਸੇ ਹੋਏ ਜਿਸਮ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਕਰਨ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਹਵਸ ਦਾ ਨਸ਼ਾ ਹੋਰ ਵੀ ਡੂੰਘਾ ਉਤਰ ਗਿਆ। ਉਸਦੇ ਮੋਟੇ ਪੱਟਾਂ ਅਤੇ ਭਾਰੀ ਜੁੱਸੇ ਦੀ ਗਰਮਾਹਟ ਪੂਰੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਮਹਿਕ ਰਹੀ ਸੀ।
ਮੰਮੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਆਪਣੀ ਸਲਵਾਰ ਦੇ ਨਾਲੇ ਵੱਲ ਵਧਾਉਂਦਿਆਂ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਬੋਲਿਆ:
"ਲੈ ਫਿਰ ਪੁੱਤ... ਮੈਂ ਆਪ ਹੀ ਖੋਲ੍ਹ ਲੈਨੀਆਂ ਸਲਵਾਰ..."
ਪਰ ਉਸਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕਿ ਮੰਮੀ ਆਪਣੀ ਸਲਵਾਰ ਦਾ ਨਾਲਾ ਖੋਲ੍ਹਦੀ, ਕਰਨ ਨੇ ਫੁਰਤੀ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਅੱਗੇ ਕਰ ਦਿੱਤੇ ਅਤੇ ਪਿਆਰ ਭਰੀ ਹੱਦੋਂ ਵੱਧ ਜਨੂੰਨ ਵਾਲੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਰੋਕਦਿਆਂ ਬੋਲਿਆ:
"ਨਹੀਂ ਮਾਂ... ਰੁਕ ਜਾ! ਸਲਵਾਰ ਮੈਂ ਖੋਲ੍ਹਣੀ ਐ... ਤੇਰੇ ਇਸ ਜਿਸਮ ਦੀ ਹਰ ਇੱਕ ਚੀਜ਼ ਦਾ ਸਵਾਦ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਲੈਣੈ!"
ਕਰਨ ਨੇ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਆਪਣੇ ਕੰਬਦੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਮੰਮੀ ਦੀ ਸਲਵਾਰ ਦਾ ਨਾਲਾ ਖੋਲ੍ਹਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਸਦੀਆਂ ਉਂਗਲਾਂ ਮੰਮੀ ਦੇ ਗਰਮ ਪੱਟਾਂ ਨੂੰ ਛੂਹ ਰਹੀਆਂ ਸਨ, ਜਿਸਨੂੰ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਕੇ ਮੰਮੀ ਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਬੇਖ਼ਿਆਲੀ ਵਿੱਚ ਹਫ਼ਦੀ ਹੋਈ ਆਵਾਜ਼ ਨਿਕਲ ਗਈ:
"ਹਾਏ ਵੇ ਕੰਜਰਾ... ਕਿਵੇਂ ਪਾਗਲਾਂ ਵਾਂਗ ਕਰਦੈਂ ਮੇਰੇ ਨਾਲ... ਕਰ ਲੈ ਜੋ ਤੇਰਾ ਦਿਲ ਕਰਦੈ, ਮੈਂ ਤਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਤੇਰੇ ਤੋਂ ਵਾਰੀ ਗਈ..."





ਮੰਮੀ ਨੇ ਕਰਨ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਸਲਵਾਰ ਦੇ ਨਾਲੇ 'ਤੇ ਹੀ ਰਹਿਣ ਦਿੱਤਾ। ਉਸਦਾ ਸਾਹ ਬਹੁਤ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚੱਲ ਰਿਹਾ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਸਰੀਰ ਕਾਮ ਦੀ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੜ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਅੱਧ-ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਥੋੜ੍ਹਾ ਹੋਰ ਚੌੜਾ ਕੀਤਾ, ਆਪਣੀਆਂ ਨਸ਼ੀਲੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨੂੰ ਕਰਨ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਪੂਰੀ ਦੀਵਾਨਗੀ ਨਾਲ ਗੱਡ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਹੀ ਭਾਰੀ, ਸਿਸਕੀ ਭਰੀ ਅਤੇ ਖ਼ਤਰਨਾਕ ਕਾਮੁਕ ਅੰਦਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਮੂੰਹ ਖੋਲ੍ਹ ਕੇ ਬੋਲੀ:
"ਠੀਕ ਆ... ਮੇਰੇ ਲੁੱਚੇ... ਪੁੱਤ...


"
ਉਸਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਨਸ਼ਾ ਅਤੇ ਬੇਬਸੀ ਸੀ ਕਿ ਕਮਰੇ ਦੀ ਹਵਾ ਵੀ ਭਾਰੀ ਹੋ ਗਈ। ਮੰਮੀ ਦੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਢਿੱਲੀਆਂ ਪੈ ਗਈਆਂ ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰਨ ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਕਰਨ ਨੇ ਪੂਰੇ ਜਨੂੰਨ ਅਤੇ ਬੇਸ਼ਰਮੀ ਨਾਲ ਮੰਮੀ ਦੀ ਸਲਵਾਰ ਨੂੰ ਖਿੱਚ ਕੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੇਠਾਂ ਲਾਹ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਇਕ ਪਾਸੇ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ। ਹੁਣ ਮੰਮੀ ਦੇ ਦੋਵੇਂ ਭਾਰੇ, ਦੁੱਧ ਚਿੱਟੇ ਅਤੇ ਮਲੂਕ ਚੁੱਤੜ ਬਿਲਕੁਲ ਨੰਗੇ ਹੋ ਕੇ ਕਰਨ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਸਨ।
ਉਨ੍ਹਾਂ ਚੁੱਤੜਾਂ ਦੀ ਗੋਲਾਈ ਅਤੇ ਗਰਮੀ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਕਰਨ ਦਾ ਸਾਹ ਰੁਕਣ ਲੱਗਾ। ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਮੰਮੀ ਦੇ ਨੰਗੇ ਚੁੱਤੜਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਫੜ ਲਿਆ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਰਮੀ ਨਾਲ ਮਲਣ ਲੱਗਾ।
ਮੰਮੀ ਦਾ ਸਰੀਰ ਪੁੱਤ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਦੀ ਛੋਹ ਪੈਂਦਿਆਂ ਹੀ ਝਟਕੇ ਖਾਣ ਲੱਗਾ। ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਅਵਾਜ਼ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਹੀ ਜ਼ਿਆਦਾ ਮਿੱਠਾ, ਪਿਆਰਾ ਅਤੇ ਨਸ਼ੀਲਾ ਬਣਾਉਂਦਿਆਂ, ਹਫ਼ਦੇ ਹੋਏ ਸਿਸਕੀ ਭਰੇ ਲਹਿਜ਼ੇ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ:
"ਹਾਏ ਵੇ ਮੇਰਾ ਸੋਹਣਾ ਪੁੱਤ... ਕਿਵੇਂ ਮੇਰੇ ਨੰਗੇ ਚੁੱਤੜਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਮਲ ਰਿਹੈਂ... ਤੇਰੇ ਹੱਥਾਂ ਦੀ ਗਰਮੀ ਨੇ ਤਾਂ ਮੇਰੀ ਜਾਨ ਹੀ ਕੱਢ ਤੀ... ਆਹੋ ਪੁੱਤ, ਮੇਰੇ ਇਹ ਚੁੱਤੜ ਤੇਰੇ ਲਈ ਹੀ ਨੇ... ਜਿਵੇਂ ਜੀਅ ਕਰਦੈ, ਵੈਸੇ ਮੱਲ ਲੈ ਆਪਣੇ ਮਾਂ ਦੇ ਜਿਸਮ ਨੂੰ... ਹਾਏ ਵੇ ਮੇਰਾ ਬੱਚਾ..."





ਕਰਨ ਨੇ ਜਦੋਂ ਮੰਮੀ ਦੀ ਇਹ ਪਿਆਰ ਭਰੀ ਅਤੇ ਕਾਮੁਕ ਗੱਲ ਸੁਣੀ, ਤਾਂ ਉਸਦਾ ਜਨੂੰਨ ਹੋਰ ਵੀ ਸਿਖਰ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ। ਉਸਨੇ ਮੰਜੇ 'ਤੇ ਸਿੱਧਾ ਲੰਮੇ ਪੈਂਦਿਆਂ ਆਪਣਾ ਮੂੰਹ ਉੱਪਰ ਵੱਲ ਕਰ ਲਿਆ ਅਤੇ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਹਵਸ ਭਰ ਕੇ ਮੰਮੀ ਵੱਲ ਦੇਖਿਆ।
ਮੰਮੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਭਾਰੇ, ਦੁੱਧ ਚਿੱਟੇ ਅਤੇ ਗਰਮ ਚੁੱਤੜਾਂ ਨੂੰ ਹੁਲਾਰਾ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਸਿੱਧਾ ਕਰਨ ਦੇ ਮੂੰਹ ਦੇ ਉੱਪਰ ਲਿਆ ਕੇ ਧਾਰ ਦਿੱਤੇ। ਉਸਦੀ ਗਿੱਲੀ, ਮਹਿਕਦੀ ਅਤੇ ਗਰਮ ਚੂਤ ਦੀ ਫਾੜੀ ਸਿੱਧੇ ਕਰਨ ਦੇ ਨੱਕ ਅਤੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ 'ਤੇ ਆ ਕੇ ਟਿਕ ਗਈ।
ਮੰਮੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਚੁੱਤੜਾਂ ਨੂੰ ਕਰਨ ਦੇ ਮੂੰਹ 'ਤੇ ਰੱਖਦਿਆਂ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਮਿੱਠੀ, ਨਸ਼ੀਲੀ ਅਤੇ ਸਿਸਕੀ ਭਰੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ:
"ਲੈ ਪੁੱਤ... ਰੱਖ ਲਏ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਚੁੱਤੜ ਤੇਰੇ ਮੂੰਹ 'ਤੇ... ਹੁਣ ਜਿਵੇਂ ਜੀਅ ਕਰਦੈ, ਚੱਟ ਲੈ ਮੇਰੀ ਚੂਤ ਨੂੰ ਤੇ ਲੈ ਲੈ ਸਵਾਦ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਦੇ ਜਿਸਮ ਦਾ... ਹਾਏ ਵੇ ਮੇਰਾ ਸੋਹਣਾ ਪੁੱਤ..."





ਮੰਮੀ ਪੁੱਤ ਦੇ ਇਸ਼ਾਰੇ 'ਤੇ ਫੁਰਤੀ ਨਾਲ ਮੰਜੇ 'ਤੇ ਕੌਡੀ ਹੋ ਗਈ। ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਦੋਵੇਂ ਗੋਡੇ ਮੰਜੇ 'ਤੇ ਟਿਕਾ ਲਏ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਭਾਰੇ, ਦੁੱਧ ਚਿੱਟੇ ਅਤੇ ਗੋਲ ਮਟੋਲ ਚੁੱਤੜਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਿੱਛੇ ਵੱਲ ਉੱਪਰ ਚੁੱਕ ਦਿੱਤਾ। ਉਸਦੀ ਗਰਮ ਅਤੇ ਗਿੱਲੀ ਚੂਤ ਹੁਣ ਬਿਲਕੁਲ ਸਾਹਮਣੇ ਖੁੱਲ੍ਹੀ ਹੋਈ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਪੂਰਾ ਜਿਸਮ ਕਾਮ ਦੀ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਕੰਬ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਕਰਨ ਨੇ ਤੁਰੰਤ ਅੱਗੇ ਹੋ ਕੇ ਮੰਮੀ ਦੇ ਚੁੱਤੜਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਖਿੱਚ ਕੇ ਹੋਰ ਚੌੜਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਜੀਭ ਬਾਹਰ ਕੱਢੀ ਅਤੇ ਮੰਮੀ ਦੇ ਚੁੱਤੜਾਂ ਦੀ ਗੋਲਾਈ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸ਼ੇਡ (ਸਾਈਡਾਂ) ਨੂੰ ਪਾਗਲਾਂ ਵਾਂਗ ਚੱਟਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਉਧਰੋਂ, ਮੰਮੀ ਨੇ ਆਪਣਾ ਸਿਰ ਪਿੱਛੇ ਮੋੜਿਆ, ਕਰਨ ਦੇ ਸਿਰ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਫੜ ਕੇ ਉਸਦਾ ਮੂੰਹ ਆਪਣੇ ਚੁੱਤੜਾਂ ਅਤੇ ਚੂਤ 'ਤੇ ਜ਼ੋਰ-ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਘੱਸਾਉਂਦਿਆਂ, ਹਫ਼ਦੇ ਹੋਏ ਬਹੁਤ ਹੀ ਕਾਮੁਕ ਅਤੇ ਮਿੱਠੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਬੋਲੀ:
"ਹਾਏ ਵੇ ਮੇਰਾ ਸੋਹਣਾ ਪੁੱਤ... ਕਿਵੇਂ ਮੇਰੇ ਚੁੱਤੜਾਂ ਦਾ ਸ਼ੇਡ ਚੱਟ ਰਿਹੈਂ... ਤੇਰੀ ਜੀਭ ਦਾ ਇੱਕ-ਇੱਕ ਫੇਰਾ ਮੇਰੀ ਜਾਨ ਕੱਢਈ ਜਾਂਦੈ... ਹਾਏ ਵੇ ਕੰਜਰਾ, ਮੇਰੀ ਚੂਤ ਨੂੰ ਵੀ ਚੱਟ ਨਾਲੇ ਚੁੱਤੜਾਂ ਨੂੰ... ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਤੋਂ ਸਦਕੇ ਜਾਵਾਂ..."





ਮੰਮੀ ਕਾਮ ਦੇ ਅਜਿਹੇ ਅੰਤਿਮ ਅਤੇ ਬੇਕਾਬੂ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਗੋਤੇ ਲਾ ਰਹੀ ਸੀ ਜਿੱਥੇ ਉਸਦੀ ਸੁਰਤ ਬਿਲਕੁਲ ਖਤਮ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਸੀ। ਉਹ ਕੌਡੀ ਹੋਈ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਹੀ ਪੁੱਤ ਦੇ ਸਿਰ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਚੂਤ ਅਤੇ ਚੁੱਤੜਾਂ ਨਾਲ ਘੁੱਟੀ ਬੈਠੀ ਸੀ।
ਉਸਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚੋਂ ਲਗਾਤਾਰ ਗਰਮ ਅਤੇ ਕਾਮੁਕ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਨਿਕਲ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਜੀਭ ਨੂੰ ਬਾਹਰ ਕੱਢ ਕੇ ਕਰਨ ਦੇ ਗੁੱਸੇ ਅਤੇ ਹਵਸ ਨਾਲ ਭਰੇ ਚਿਹਰੇ ਨੂੰ ਚੱਟਿਆ ਅਤੇ ਖੁਦ ਵੀ ਮੂੰਹ ਨਾਲ ਅਜੀਬ ਜਿਹੀਆਂ ਸਵਾਦ ਭਰੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਕੱਢਣ ਲੱਗੀ:
"ਉੱਮਮੱਮਮੱਮਮੱਮ... ਉੱਮਮੱਮਮੱਮਮੱਮ... uuuuuuuuuuuuummmmmmmm... ਹਾਏ ਵੇ ਮੇਰਾ ਬੱਚਾ... ਤੇਰਾ ਮੂੰਹ ਮੇਰੀ ਚੂਤ 'ਤੇ ਐਨ ਸਹੀ ਬੈਠਿਐ... ਮੈਨੂੰ ਤਾਂ ਲੱਗਦੈ ਮੇਰੀ ਜਾਨ ਹੀ ਨਿਕਲੂ ਅੱਜ... ਹਾਏ ਮੇਰਾ ਮਿੱਠਾ ਪੁੱਤ... ਚੱਟੀ ਜਾ, ਮੇਰੀ ਚੂਤ ਦਾ ਇੱਕ-ਇੱਕ ਤੁਪਕਾ ਚੱਟ ਲੈ... ਹਾਏ ਵੇ ਸਵਾਦ ਆ ਗਿਆ!"
ਕਮਰੇ ਦੀ ਹਵਾ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗਰਮ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਸੀ ਅਤੇ ਦੋਵਾਂ ਦੀਆਂ ਸਾਹਾਂ ਦੀ ਰਫ਼ਤਾਰ ਬਹੁਤ ਤੇਜ਼ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਸੀ।





ਮੰਮੀ ਹਾਲੇ ਵੀ ਕੌਡੀ ਹੋਈ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਹਫ਼ ਰਹੀ ਸੀ। ਉਸਦੀ ਗਰਮ ਅਤੇ ਗਿੱਲੀ ਚੂਤ ਵਿੱਚੋਂ ਲਗਾਤਾਰ ਪਾਣੀ ਵਹਿ ਰਿਹਾ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਪੂਰਾ ਜਿਸਮ ਕਾਮ ਨਾਲ ਕੰਬ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਉਸਨੇ ਪਿੱਛੇ ਵੱਲ ਦੇਖਦਿਆਂ ਆਪਣੀਆਂ ਨਸ਼ੀਲੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਕਰਨ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਗੱਡ ਦਿੱਤੀਆਂ ਅਤੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਚੁੱਤੜਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਾਸੇ ਖਿੱਚਦਿਆਂ, ਬੇਹੱਦ ਕਾਮੁਕ ਅਤੇ ਸਿਸਕੀ ਭਰੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਬੋਲੀ:
"ਹਾਏ ਵੇ ਮੇਰੀ ਜਾਨ... ਹੁਣ ਹੋਰ ਸਬਰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ... ਪਾ ਦੇ ਆਪਣਾ ਮੋਟਾ ਲੁੱਲ ਮੇਰੀ ਇਸ ਗਿੱਲੀ ਚੂਤ ਦੇ ਅੰਦਰ... ਚੀਰ ਕੇ ਰੱਖ ਦੇ ਮੈਨੂੰ, ਮੇਰਾ ਪੁੱਤ... ਆਹੋ, ਹੁਣ ਦੇਰ ਨਾ ਕਰ, ਪਾ ਦੇ ਅੰਦਰ!"
ਕਰਨ ਨੇ ਵੀ ਬਿਨਾਂ ਇੱਕ ਸਕਿੰਟ ਗਵਾਏ ਆਪਣਾ ਤਪਦਾ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਅਕੜਿਆ ਹੋਇਆ ਲਿੰਗ ਫੜ ਲਿਆ ਅਤੇ ਮੰਮੀ ਦੀ ਚੂਤ ਦੀ ਖੁੱਲ੍ਹੀ ਹੋਈ ਫਾੜੀ ਦੇ ਬਿਲਕੁਲ ਮੂਹਰੇ ਸੈੱਟ ਕਰਦਿਆਂ ਅੰਦਰ ਧੱਕਣ ਦੀ ਪੂਰੀ ਤਿਆਰੀ ਕਰ ਲਈ।





ਕਰਨ ਨੇ ਜਦੋਂ ਮੰਮੀ ਦੀ ਇਹ ਭਾਵੁਕ ਅਤੇ ਜਿਗਰ ਨੂੰ ਹਿਲਾ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਸੁਣੀ, ਤਾਂ ਉਸਦਾ ਹੱਥ ਲਿੰਗ ਤੋਂ ਇੱਕ ਵਾਰ ਹਟ ਗਿਆ। ਮੰਮੀ ਨੇ ਕੌਡੀ ਹਾਲਤ ਤੋਂ ਪਿੱਛੇ ਮੁੜ ਕੇ ਦੇਖਿਆ, ਉਸਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਪਿਆਰ ਅਤੇ ਜਨੂੰਨ ਦੇ ਹੰਝੂ ਆਏ ਹੋਏ ਸਨ।
ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਬਾਹਾਂ ਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹ ਕੇ ਕਰਨ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵੱਲ ਖਿੱਚ ਲਿਆ ਅਤੇ ਮੰਜੇ 'ਤੇ ਸਿੱਧਾ ਲੇਟਦਿਆਂ ਹੋਏ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੀ ਛاتي ਨਾਲ ਲਾ ਲਿਆ। ਮੰਮੀ ਨੇ ਕਰਨ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਗਲ਼ਕੜੀ ਵਿੱਚ ਘੁੱਟਦਿਆਂ, ਕੰਬਦੀ ਅਤੇ ਸਿਸਕੀ ਭਰੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਬੋਲਿਆ:
"ਕੋਡੀ ਹੋ ਕੇ ਨਹੀਂ ਮੇਰੇ ਬੱਚਾ... ਪਹਿਲਾਂ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਕਾਲਜੇ ਨਾਲ ਲਾ ਕੇ, ਮਾਂ ਦੀ ਛਾਤੀ ਨਾਲ ਘੁੱਟ ਕੇ ਚੁਦਾਈ ਕਰ... ਮੈਨੂੰ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਨਾ ਐ ਕਿ ਮੇرا ਆਪਣਾ ਪੁੱਤ ਮੇਰੇ ਉੱਪਰ ਐ... ਆਹੋ, ਮੈਨੂੰ ਗਲ਼ੇ ਲਾ ਕੇ ਮੇਰੀ ਜਾਨ ਕੱਢ ਦੇ..."
ਕਰਨ ਨੇ ਬਿਨਾਂ ਇੱਕ ਵੀ ਪਲ ਗਵਾਏ ਮੰਮੀ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਬੋਕਲ ਵਿੱਚ ਭਰ ਲਿਆ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਛਾਤੀ ਨਾਲ ਛਾਤੀ ਜੋੜ ਕੇ ਉਸਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਪਣੇ ਕਲਾਵੇ ਵਿੱਚ ਘੁੱਟ ਲਿਆ।





ਮੰਮੀ ਮੰਜੇ 'ਤੇ ਸਿੱਧੀ ਲੰਮੀ ਪੈ ਗਈ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਦੋਵੇਂ ਦੁੱਧ ਚਿੱਟੇ, ਭਾਰੇ ਪੱਟਾਂ ਨੂੰ ਉੱਪਰ ਚੁੱਕ ਕੇ ਹਵਾ ਵਿੱਚ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੱਤਾ। ਉਸਦੀ ਗਰਮ, ਗਿੱਲੀ ਅਤੇ ਕਾਮ ਨਾਲ ਪਾਣੀ ਛੱਡ ਰਹੀ ਚੂਤ ਹੁਣ ਕਰਨ ਦੇ ਬਿਲਕੁਲ ਸਾਹਮਣੇ ਖੁੱਲ੍ਹੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਉਸਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਨੂੰ ਫੈਲਾ ਕੇ ਕਰਨ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵੱਲ ਖਿੱਚਿਆ ਅਤੇ ਨਸ਼ੀਲੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਦੇਖਦਿਆਂ, ਹਫ਼ਦੇ ਹੋਏ ਪਿਆਰ ਭਰੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਬੋਲੀ:
"ਲੈ ਵੇ ਮੇرا ਪੁੱਤ... ਪੈ ਗਈ ਮੈਂ ਲੰਮੀ... ਹੁਣ ਆ ਜਾ ਮੇਰੇ ਉੱਪਰ, ਪਾ ਆਪਣਾ ਮੋਟਾ ਲੁੱਲ ਮੇਰੀ ਇਸ ਗਿੱਲੀ ਚੂਤ ਵਿੱਚ ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਪਣੀ ਬਣਾ ਲੈ... ਹਾਏ ਵੇ ਮੇਰੀ ਜਾਨ ਨਾ ਕੱਢ ਹੁਣ, ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਦੇ..."





ਕਰਨ ਨੇ ਮੰਮੀ ਦੇ ਉੱਪਰ ਆ ਕੇ ਆਪਣਾ ਮੋਟਾ, ਤਪਦਾ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਅਕੜਿਆ ਹੋਇਆ ਲਿੰਗ ਮੰਮੀ ਦੀ ਗਿੱਲੀ ਤੇ ਗਰਮ ਚੂਤ ਦੀ ਫਾੜੀ 'ਤੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ। ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਲਿੰਗ ਦੀ ਸੁਪਾਰੀ ਨੇ ਮੰਮੀ ਦੀ ਚੂਤ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਛੂਹਿਆ, ਦੋਵਾਂ ਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਬੇਖ਼ਿਆਲੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਲੰਮੀ ਸਿਸਕੀ ਨਿਕਲ ਗਈ।
ਕਰਨ ਨੇ ਇੱਕ ਜ਼ੋਰਦਾਰ ਧੱਕਾ ਮਾਰਿਆ ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਲਿੰਗ ਮੰਮੀ ਦੀ ਚੂਤ ਦੇ ਅੰਦਰ ਸਰਕਾ ਦਿੱਤਾ। ਲਿੰਗ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤਿਲਕਦਾ ਹੋਇਆ ਮੰਮੀ ਦੀ ਤੰਗ ਅਤੇ ਗਰਮ ਖਾਨ ਵਿੱਚ ਅੰਦਰ ਤੱਕ ਧੱਸ ਗਿਆ।
ਮੰਮੀ ਨੇ ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤ ਦੇ ਲਿੰਗ ਦੀ ਪੂਰੀ ਲੰਬਾਈ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਉਤਰਦੇ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤਾ, ਉਸਦੀ ਜਾਨ ਨਿਕਲ ਗਈ। ਉਸਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਨੂੰ ਕਰਨ ਦੀ ਕਮਰ ਦੇ ਦੁਆਲੇ ਘੁੱਟ ਕੇ ਵੇਲ ਵਾਂਗ ਲਪੇਟ ਲਿਆ ਅਤੇ ਪਾਗਲਾਂ ਵਾਂਗ ਹਫ਼ਦੇ ਹੋਏ ਬੋਲੀ:
"ਹਾਏ ਵੇ ਮੇਰਾ ਬੱਚਾ... ਪੂਰਾ ਲੁੱਲ ਵੜ ਗਿਆ ਵਿਚਕਾਰ... ਕੀ ਸਵਾਦ ਆ ਰਿਹੈ, ਮੇਰੀ ਜਾਨ ਹੀ ਨਿਕਲ ਗਈ... ਹਾਏ ਵੇ ਰੱਬਾ, ਮੇਰੀ ਚੂਤ ਚੀਰ ਤੀ ਪੁੱਤ ਨੇ... ਕਰ ਦੇ ਤੇਜ਼ ਝਟਕੇ, ਮਾਰ ਦੇ ਮੈਨੂੰ ਅੱਜ!"





ਕਰਨ ਦਾ ਮੋਟਾ ਅਤੇ ਤਪਦਾ ਹੋਇਆ ਲਿੰਗ ਹਾਲੇ ਮੰਮੀ ਦੀ ਚੂਤ ਦੇ ਅੱਧੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਹੀ ਗਿਆ ਸੀ ਕਿ ਮੰਮੀ ਨੇ ਹੈਰਾਨੀ ਅਤੇ ਕਾਮ ਦੇ ਮਿਲਜੁਲੇ ਅੰਦਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਖੋਲ੍ਹ ਲਈਆਂ। ਉਸਦਾ ਸਾਹ ਇੱਕ ਵਾਰ ਰੁਕ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਦਿਲ ਜ਼ੋਰ-ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਧੜਕਣ ਲੱਗਾ।
ਮੰਮੀ ਨੇ ਹੈਰਾਨੀ ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਸਿਰ ਉੱਪਰ ਚੁੱਕਿਆ, ਪੁੱਤ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਵੱਲ ਦੇਖਿਆ ਅਤੇ ਹਫ਼ਦੇ ਹੋਏ, ਕੰਬਦੀ ਅਤੇ ਹੈਰਾਨੀ ਭਰੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਬੋਲੀ:
"ਹਾਏ ਵੇ ਰੱਬਾ... ਅਜੇ ਅੱਧਾ ਹੀ ਪਿਆ ਤੇ ਮੇਰੀ ਜਾਨ ਨਿਕਲਣ ਵਾਲੀ ਹੋ ਗਈ... ਤੇਰਾ ਇਹ ਲੁੱਲ ਹੈ ਕਿ ਕੋਈ ਅੱਗ ਦਾ ਸਰੀਆ... ਪੂਰਾ ਕਿਵੇਂ ਪਾਏਂਗਾ ਵੇ ਮੇਰੇ ਬੱਚਿਆ? ਮੈਨੂੰ ਤਾਂ ਡਰ ਵੀ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਤੇ ਸਵਾਦ ਵੀ ਬਹੁਤ ਆ ਰਿਹੈ... ਹਾਏ ਵੇ ਪੁੱਤ, ਪੂਰਾ ਅੰਦਰ ਧੱਕ ਦੇ ਮੈਨੂੰ ਚੀਰ ਕੇ!"




ਕਰਨ ਦਾ ਮੋਟਾ ਅਤੇ ਤਪਦਾ ਹੋਇਆ ਲਿੰਗ ਹਾਲੇ ਮੰਮੀ ਦੀ ਚੂਤ ਦੇ ਅੱਧੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਹੀ ਗਿਆ ਸੀ ਕਿ ਮੰਮੀ ਨੇ ਹੈਰਾਨੀ ਅਤੇ ਕਾਮ ਦੇ ਮਿਲਜੁਲੇ ਅੰਦਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਖੋਲ੍ਹ ਲਈਆਂ। ਉਸਦਾ ਸਾਹ ਇੱਕ ਵਾਰ ਰੁਕ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਦਿਲ ਜ਼ੋਰ-ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਧੜਕਣ ਲੱਗਾ।
ਮੰਮੀ ਨੇ ਹੈਰਾਨੀ ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਸਿਰ ਉੱਪਰ ਚੁੱਕਿਆ, ਪੁੱਤ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਵੱਲ ਦੇਖਿਆ ਅਤੇ ਹਫ਼ਦੇ ਹੋਏ, ਕੰਬਦੀ ਅਤੇ ਹੈਰਾਨੀ ਭਰੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਬੋਲੀ:
"ਹਾਏ ਵੇ ਰੱਬਾ... ਅਜੇ ਅੱਧਾ ਹੀ ਪਿਆ ਤੇ ਮੇਰੀ ਜਾਨ ਨਿਕਲਣ ਵਾਲੀ ਹੋ ਗਈ... ਤੇਰਾ ਇਹ ਲੁੱਲ ਹੈ ਕਿ ਕੋਈ ਅੱਗ ਦਾ ਸਰੀਆ... ਪੂਰਾ ਕਿਵੇਂ ਪਾਏਂਗਾ ਵੇ ਮੇਰੇ ਬੱਚਿਆ? ਮੈਨੂੰ ਤਾਂ ਡਰ ਵੀ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਤੇ ਸਵਾਦ ਵੀ ਬਹੁਤ ਆ ਰਿਹੈ... ਹਾਏ ਵੇ ਪੁੱਤ, ਪੂਰਾ ਅੰਦਰ ਧੱਕ ਦੇ ਮੈਨੂੰ ਚੀਰ ਕੇ!"




ਕਰਨ ਦੇ ਲਿੰਗ ਦੀ ਹਰ ਇੱਕ ਰਗ ਮੰਮੀ ਦੀ ਗਰਮ ਅਤੇ ਤੰਗ ਚੂਤ ਦੀਆਂ ਦੀਵਾਰਾਂ ਨਾਲ ਘੱਸ ਰਹੀ ਸੀ। ਪੁੱਤ ਵੱਲੋਂ ਮਾਰੇ ਜਾ ਰਹੇ ਤੇਜ਼ ਅਤੇ ਭਾਰਵੇਂ ਧੱਕਿਆਂ ਨੇ ਕਮਰੇ ਦਾ ਮਾਹੌਲ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗਰਮ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।
ਮੰਮੀ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕਾਮ ਅਤੇ ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਦੇ ਹੰਝੂ ਵਗਣ ਲੱਗੇ। ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤ ਦੀ ਬਾਹੋਂ ਫੜ ਕੇ ਉਸਨੂੰ ਹੋਰ ਨੇੜੇ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਪਾਗਲਾਂ ਵਾਂਗ ਹਫ਼ਦੇ ਹੋਏ, ਕੰਬਦੀ ਅਤੇ ਨਸ਼ੀਲੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਬੋਲੀ:
"ਹਾਏ ਵੇ ਮੇਰਾ ਬੱਚਾ... ਇਹ ਚੁਦਾਈ ਨਹੀਂ, ਇਹ ਤਾਂ ਸੱਚੀਂ ਖੁਦਾਈ ਐ... ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਦੈ ਮੈਂ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਗਈ ਆਂ... ਤੇਰਾ ਇਹ ਲੁੱਲ ਮੇਰੀ ਰੂਹ ਤੱਕ ਨੂੰ ਧੂਹ ਰਿਹੈ... ਮਾਰ ਦੇ ਮੈਨੂੰ ਅੱਜ ਆਪਣੇ ਇਸ ਪਿਆਰ ਵਿੱਚ, ਮੇਰਾ ਸੋਹਣਾ ਪੁੱਤ... ਹਾਆਆਆਆ... ਆਹੋ, ਇਵੇਂ ਹੀ ਮਾਰ ਧੱਕੇ, ਮੈਂ ਵਾਰੀ ਜਾਵਾਂ!"





ਕਰਨ ਦੇ ਅੰਦਰ ਦਾ ਜੋਸ਼ ਹੁਣ ਸਿਖਰ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਚੁੱਕਾ ਸੀ। ਉਸਦੀਆਂ ਨਾੜੀਆਂ ਤਣ ਚੁੱਕੀਆਂ ਸਨ ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਸਾਹ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚੱਲ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਕਮਰ ਦੀ ਰਫ਼ਤਾਰ ਨੂੰ ਹੋਰ ਵੀ ਤੇਜ਼ ਕਰਦਿਆਂ ਧੜਾਧੜ ਧੱਕੇ ਮਾਰਨੇ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੇ। ਉਸਦਾ ਮੋਟਾ ਲਿੰਗ ਮੰਮੀ ਦੀ ਗਰਮ ਅਤੇ ਤੰਗ ਚੂਤ ਦੇ ਆਰ-ਪਾਰ ਹੋ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚੋਂ ਲਗਾਤਾਰ 'ਛਪ-ਛਪ' ਦੀ ਗਰਮ ਆਵਾਜ਼ ਆ ਰਹੀ ਸੀ।
ਉਧਰੋਂ, ਮੰਮੀ ਦਾ ਹਾਲ ਬੇਹਾਲ ਹੋ ਚੁੱਕਿਆ ਸੀ। ਉਸਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਸਨ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਲਗਾਤਾਰ ਦਰਦ, ਸਵਾਦ ਅਤੇ ਬੇਅੰਤ ਕਾਮ ਨਾਲ ਭਰੀਆਂ ਸਿਸਕੀਆਂ ਨਿਕਲ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਮੰਜੇ ਦੀਆਂ ਚਾਦਰਾਂ ਨੂੰ ਪਾਗਲਾਂ ਵਾਂਗ ਘੁੱਟਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ ਅਤੇ ਹਫ਼ਦੇ ਹੋਏ ਬੋਲ ਰਹੀ ਸੀ:
"ਹਾਏ ਵੇ ਮੇਰੀ ਜਾਨ... ਹਾਏ ਵੇ ਮੇਰਾ ਬੱਚਾ... ਸੱਸਸਸਸ... ਮੈਂ ਲੁੱਟੀਗੀ... ਤੇਰੇ ਇਸ ਜੋਸ਼ ਨੇ ਤਾਂ ਮੇਰਾ ਸਾਹ ਹੀ ਰੋਕ ਤਾ... ਮਾਰ ਧੱਕੇ, ਮਾਰ ਦੇ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਲੁੱਲ ਨਾਲ... ਹਾਆਆਆਆ... ਉੱਮਮਮ... ਤੇਜ਼... ਹੋਰ ਤੇਜ਼, ਮੇਰਾ ਸੋਹਣਾ ਪੁੱਤ... ਆਹੋ!"
ਕਰਨ ਦੀ ਕਮਰ ਦੀ ਰਫ਼ਤਾਰ ਹੁਣ ਤੂਫ਼ਾਨੀ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਸੀ। ਉਸਦਾ ਹਰ ਇੱਕ ਧੱਕਾ ਮੰਮੀ ਦੀ ਚੂਤ ਦੀ ਡੂੰਘਾਈ ਤੱਕ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਸਨੂੰ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਅਤੇ ਅਸੀਮ ਮਜ਼ਾ ਮਿਲ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਸਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਹਵਸ ਅਤੇ ਜਨੂੰਨ ਦਾ ਸਮੁੰਦਰ ਉਛਲ ਰਿਹਾ ਸੀ ਅਤੇ ਉਹ ਬਿਨਾਂ ਇੱਕ ਸਕਿੰਟ ਰੁਕੇ ਆਪਣੀ ਪੂਰੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਧੱਕੇ ਮਾਰ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਉਸਦੇ ਮਜ਼ੇ ਦੀ ਕੋਈ ਹੱਦ ਨਹੀਂ ਸੀ ਰਹੀ; ਮੰਮੀ ਦੀ ਤੰਗ ਅਤੇ ਗਰਮ ਚੂਤ ਦੇ ਅੰਦਰ ਆਪਣੇ ਲਿੰਗ ਦਾ ਰਗੜਨਾ ਕਰਨ ਦੇ ਰੋਂਗਟੇ ਖੜ੍ਹੇ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਉਧਰ, ਮੰਮੀ ਦਾ ਪੂਰਾ ਜਿਸਮ ਪੁੱਤ ਦੇ ਹਰ ਇੱਕ ਧੱਕੇ ਨਾਲ ਹਿੱਲ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਸਦੀਆਂ ਸਿਸਕੀਆਂ ਪੂਰੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਗੂੰਜ ਰਹੀਆਂ ਸਨ ਅਤੇ ਉਹ ਕਾਮ ਦੇ ਨਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਾਗਲ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਸੀ। ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨੂੰ ਘੁੱਟ ਕੇ ਬੰਦ ਕਰਦਿਆਂ, ਉਹ ਹਫ਼ਦੇ ਹੋਏ ਸਿਸਕੀਆਂ ਮਾਰਦੀ ਬੋਲੀ:
"ਹਾਏ ਵੇ ਮੇਰਾ ਪੁੱਤ... ਤੇਰੇ ਇਹ ਮਜ਼ੇ... ਮੇਰੀ ਤਾਂ ਸਾਹ ਹੀ ਰੁਕਣ ਲੱਗ ਗਈ ਐ... ਹਾਆਆਆਆ... ਸੱਸਸਸਸ... ਮਾਰ ਦੇ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਧੱਕਿਆਂ ਨਾਲ... ਤੇਰੀਆਂ ਸਿਸਕੀਆਂ ਅਤੇ ਮੇਰੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਨੇ ਪੂਰਾ ਕਮਰੇ ਦਾ ਮਾਹੌਲ ਸਿਰ 'ਤੇ ਚੁੱਕ ਲਿਐ... ਮੈਂ ਕੁਰਬਾਨ ਜਾਵਾਂ ਆਪਣੇ ਬੱਚੇ ਤੋਂ... ਹਾਏ ਵੇ ਹੋਰ ਤੇਜ਼... ਮੇਰੀ ਜਾਨ ਨਿਕਲਣ ਵਾਲੀ ਐ!"





ਕਰਨ ਨੇ ਜਦੋਂ "ਮੰਮੀ" ਕਹਿ ਕੇ ਪੁਕਾਰਿਆ, ਤਾਂ ਉਸਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਪਿਆਰ, ਜਨੂੰਨ ਅਤੇ ਹਵਸ ਸੀ ਕਿ ਮੰਮੀ ਦਾ ਦਿਲ ਖਿੜ ਕੇ ਬਾਹਰ ਆ ਗਿਆ। ਉਸਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਫੈਲਾ ਕੇ ਕਰਨ ਨੂੰ ਹੋਰ ਵੀ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਘੁੱਟ ਲਿਆ।
ਮੰਮੀ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਅਤੇ ਕਾਮ ਦੇ ਹੰਝੂ ਵਗਣ ਲੱਗੇ। ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਕੰਬਦੇ ਹੋਏ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਰਨ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਜੋੜ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਪਾਗਲਾਂ ਵਾਂਗ ਹਫ਼ਦੇ ਹੋਏ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਮਿੱਠੀ ਅਤੇ ਸਿਸਕੀ ਭਰੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਬੋਲੀ:
"ਹਾਏ ਵੇ ਮੇਰਾ ਪੁੱਤ... ਮੇਰੀ ਜਾਨ... ਕੁਰਬਾਨ ਜਾਵਾਂ ਤੇਰੀ ਇਸ ਆਵਾਜ਼ ਤੋਂ... ਆਹੋ, ਤੇਰੀ ਮਾਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਹੀ ਬੈਠੀ ਐ, ਆਪਣਾ ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਤੇਰੇ ਨਾਂ ਕਰ ਚੁੱਕੀ ਐ... ਮਾਰ ਧੱਕੇ, ਮੇਰੀ ਸਾਹ ਨਿਕਲਣ ਵਾਲੀ ਐ... ਹਾਏ ਵੇ ਮੇਰਾ ਸੋਹਣਾ ਬੱਚਾ... ਆਹੋ!"





ਕਰਨ ਅਤੇ ਮੰਮੀ ਦੋਵੇਂ ਕਾਮ ਦੇ ਤੂਫ਼ਾਨ ਵਿੱਚ ਅਜਿਹੇ ਘਿਰ ਚੁੱਕੇ ਸਨ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੁਰਤ ਬਿਲਕੁਲ ਖ਼ਤਮ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਸੀ। ਲਗਾਤਾਰ ਅਤੇ ਤੇਜ਼ ਚੁਦਾਈ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਦੋਵਾਂ ਦਾ ਸਾਹ ਬੁਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਫੁੱਲ ਚੁੱਕਾ ਸੀ।
ਆਖ਼ਰਕਾਰ, ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਜ਼ੋਰਦਾਰ ਅਤੇ ਅੰਤਿਮ ਧੱਕੇ ਨਾਲ, ਕਰਨ ਦੀ ਨਾੜੀ-ਨਾੜੀ ਵਿੱਚੋਂ ਗਰਮ ਵੀਰਜ ਦਾ ਧਮਾਕਾ ਹੋਇਆ। ਉਸਨੇ ਆਪਣਾ ਸਾਰਾ ਗਰਮ ਵੀਰਜ ਮੰਮੀ ਦੀ ਚੂਤ ਦੀ ਡੂੰਘਾਈ ਵਿੱਚ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ। ਉਸੇ ਪਲ, ਮੰਮੀ ਦਾ ਸਰੀਰ ਵੀ ਜ਼ੋਰਦਾਰ ਝਟਕੇ ਨਾਲ ਕੰਬਿਆ ਅਤੇ ਉਹ ਵੀ ਕਾਮ ਦੇ ਆਖ਼ਰੀ ਸਿਖਰ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਝੜ ਗਈ।
ਵੀਰਜ ਛੱਡਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਦੋਵਾਂ ਵਿੱਚ ਹਿਲਣ ਤੱਕ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਹੀਂ ਰਹੀ। ਕਰਨ ਬੇਹੱਦ ਥੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਮੰਮੀ ਦੇ ਉੱਪਰ ਹੀ ਢਹਿ ਪਿਆ ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਮੂੰਹ ਮੰਮੀ ਦੀ ਛਾਤੀ ਵਿੱਚ ਲੁਕਾ ਲਿਆ। ਮੰਮੀ ਨੇ ਵੀ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਆਪਣੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਪੁੱਤ ਦੇ ਦੁਆਲੇ ਪਾ ਲਈਆਂ ਅਤੇ ਦੋਵੇਂ ਬੇਹੋਸ਼ੀ ਵਰਗੀ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਨਿਡੱਲ ਹੋ ਕੇ ਮੰਜੇ 'ਤੇ ਲੇਟ ਗਏ।
ਦੋਵਾਂ ਦੇ ਜਿਸਮ ਪਸੀਨੇ ਨਾਲ ਨਹਾਤੇ ਹੋਏ ਸਨ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਭਾਰੀ ਸਾਹਾਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਹੀ ਪੂਰੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਗੂੰਜ ਰਹੀ ਸੀ।
ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਹੁਣ ਸਿਰਫ਼ ਦੋਵਾਂ ਦੀਆਂ ਭਾਰੀਆਂ ਅਤੇ ਤੇਜ਼ ਸਾਹਾਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਹੀ ਗੂੰਜ ਰਹੀ ਸੀ। ਕਰਨ ਦਾ ਪੂਰਾ ਜਿਸਮ ਪਸੀਨੇ ਨਾਲ ਭਿੱਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ ਅਤੇ ਉਹ ਆਪਣਾ ਸਾਰਾ ਭਾਰ ਮੰਮੀ ਦੇ ਉੱਪਰ ਛੱਡ ਕੇ ਬੇਹੱਦ ਸੁਸਤ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਪਿਆ ਸੀ।
ਮੰਮੀ ਵੀ ਮੰਜੇ 'ਤੇ ਲੰਮੀ ਪਈ ਹੋਈ ਸੀ, ਉਸਦੀ ਛਾਤੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਉੱਪਰ-ਹੇਠਾਂ ਹੋ ਰਹੀ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਮੱਥੇ 'ਤੇ ਪਸੀਨੇ ਦੀਆਂ ਬੂੰਦਾਂ ਚਮਕ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। ਉਸਨੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਕਰਨ ਦੇ ਪਸੀਨੇ ਨਾਲ ਭਿੱਜੇ ਹੋਏ ਵਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਫੇਰਿਆ ਅਤੇ ਹਫ਼ਦੇ ਹੋਏ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਮੱਧਮ ਅਤੇ ਨਰਮ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਬੋਲੀ:
"ਹਾਏ ਵੇ ਮੇਰੀ ਜਾਨ... ਕਿੰਨਾ ਸਕੂਨ ਮਿਲਿਐ ਅੱਜ... ਮੇਰਾ ਸੋਹਣਾ ਪੁੱਤ, ਮੇਰੀ ਪੂਰੀ ਰੂਹ ਠੰਢੀ ਕਰਤੀ ਤੂੰ... ਹਫ਼ ਨਾ ਜ਼ਿਆਦਾ, ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਸਾਹ ਲੈ ਮੇਰਾ ਬੱਚਾ..."
ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਕੁਝ ਦੇਰ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਵਿੱਚ ਗੁਆਚੇ ਹੋਏ, ਹਫ਼ਦੇ ਹੋਏ ਪਏ ਰਹੇ।





ਮੰਮੀ ਨੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਕਰਨ ਦੇ ਵਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਹੱਥ ਫੇਰਦਿਆਂ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੀ ਛਾਤੀ ਨਾਲ ਘੁੱਟ ਲਿਆ। ਫਿਰ ਉਸਨੇ ਰਸੋਈ ਵਿੱਚੋਂ ਗਰਮ-ਗਰਮ ਦੁੱਧ ਦਾ ਗਲਾਸ ਮੰਗਵਾ ਕੇ ਪਹਿਲਾਂ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤ ਨੂੰ ਪਿਲਾਇਆ ਅਤੇ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਆਪ ਪੀਤਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਦੋਵਾਂ ਦੀ ਖ਼ਤਮ ਹੋਈ ਤਾਕਤ ਵਾਪਸ ਆ ਸਕੇ।
ਦੁੱਧ ਪੀਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਦੋਵਾਂ ਦਾ ਸਰੀਰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋ ਗਿਆ। ਕਰਨ ਮੰਮੀ ਦੀ ਗਲ਼ਕੜੀ ਵਿੱਚ ਹੀ ਲੇਟਿਆ ਰਿਹਾ ਅਤੇ ਮੰਮੀ ਨੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੀ ਬੋਕਲ ਵਿੱਚ ਲੁਕਾ ਲਿਆ।
ਮੰਮੀ ਨੇ ਹਫ਼ਦੇ ਹੋਏ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਮਿੱਠੀ ਅਤੇ ਪਿਆਰ ਭਰੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਕਹਿੰਦਿਆਂ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਕਰ ਲਈਆਂ:
"ਆਹੋ ਮੇرا ਸੋਹਣਾ ਪੁੱਤ... ਅੱਜ ਤਾਂ ਸੱਚੀਂ ਦੋਵਾਂ ਦਾ ਬਹੁਤ ਜ਼ੋਰ ਲੱਗਿਐ, ਮੇਰੀ ਵੀ ਜਾਨ ਨਿਕਲ ਗਈ ਸੀ... ਹੁਣ ਚੁੱਪ-ਚਾਪ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਕਰ ਕੇ ਸੋ ਜਾ, ਮੇਰੀ ਜਾਨ..."
ਇੰਨਾ ਕਹਿ ਕੇ ਦੋਵੇਂ ਮਾਂ-ਪੁੱਤ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਬਾਹਾਂ ਵਿੱਚ ਘੁੱਟੀ ਹੋਈ ਡੂੰਘੀ ਅਤੇ ਸਕੂਨ ਭਰੀ ਨੀਂਦ ਵਿੱਚ ਸੌਂ ਗਏ।





ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਮੰਮੀ ਨੇ ਅੱਖਾਂ ਖੋਲ੍ਹ ਕੇ ਹੌਲੀ ਜਿਹਾ ਮੁਸਕਰਾਇਆ ਅਤੇ ਪੁੱਤ ਵੱਲ ਦੇਖਦਿਆਂ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਉਸਦੀ ਗਲ਼ੀ 'ਤੇ ਹੱਥ ਫੇਰਿਆ। ਉਸਨੇ ਹਫ਼ਦੇ ਹੋਏ ਮਜ਼ਾਕੀਆ ਤੇ ਰੋਮਾਂਚਕ ਅੰਦਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ:
"ਹਾਏ ਵੇ ਮੇਰਾ ਚਲਾਕ ਪੁੱਤ... ਘਰ ਦਾ ਕੰਮ ਤਾਂ ਨਬੇੜਿਆ ਹੀ, ਨਾਲ ਦੀ ਨਾਲ ਗਵਾਂਢਣ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਵੀ ਖੁੱਡਾ ਖੋਲ੍ਹ ਆਇਐਂ! ਤੂੰ ਕਿਸੇ ਪਾਸੇ ਘੱਟ ਨਹੀਂ, ਪੂਰਾ ਸ਼ੁਕੀਨ ਬੰਦਾ ਬਣ ਗਿਐ... ਚੱਲ ਹੁਣ ਹੋਰ ਨਾ ਕਿਸੇ ਪਾਸੇ ਧਿਆਨ ਮਾਰ, ਚੁੱਪ-ਚਾਪ ਲੰਮਾ ਪੈ ਕੇ ਸੌਂ ਜਾ, ਮੇਰੀ ਜਾਨ!"
ਇੰਨਾ ਕਹਿ ਕੇ ਉਸਨੇ ਕਰਨ ਨੂੰ ਮੁੜ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਘੁੱਟ ਲਿਆ ਅਤੇ ਦੋਵੇਂ ਗੂੜ੍ਹੀ ਨੀਂਦ ਵਿੱਚ ਚਲੇ ਗਏ।
ਮੰਮੀ ਨੇ ਕਰਨ ਦੀ ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣਦਿਆਂ ਹੀ ਪਹਿਲਾਂ ਤਾਂ ਹਲਕਾ ਜਿਹਾ ਘੂਰਿਆ ਅਤੇ ਫਿਰ ਆਪਣੇ ਬੁੱّਲਾਂ 'ਤੇ ਇੱਕ ਨਸ਼ੀਲੀ ਜਿਹੀ ਮੁਸਕਰਾਹਟ ਲੈ ਆਂਦੀ। ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਕਰਨ ਦੇ ਗਲ਼ 'ਤੇ ਹੌਲੀ ਜਿਹੀ ਚਪੇੜ ਮਾਰਦਿਆਂ, ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਨਖ਼ਰੇ ਅਤੇ ਪਿਆਰ ਵਾਲੇ ਲਹਿਜ਼ੇ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ:
"ਵੇ ਤੇਰੀ ਮਾਂ ਆਂ ਪੁੱਤ... ਮੈਨੂੰ ਸਭ ਪਤਾ ਹੁੰਦਾ ਤੂੰ ਕਿੱਥੇ-ਕਿੱਥੇ ਅੱਖਾਂ ਮਾਰਦਾ ਫਿਰਦੈਂ ਤੇ ਕਿਸ-ਕਿਸ ਦੇ ਗੇੜੇ ਕੱਢਦੈਂ! ਪਰ ਤੂੰ ਹੈਂ ਹੀ ਐਸਾ ਚਲਾਕ, ਬੰਦਾ ਤੈਨੂੰ ਕੁਝ ਆਖ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ... ਆਹੋ, ਮੈਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਪਤਾ ਸੀ ਕਿ ਤੇਰੀ ਨਜ਼ਰ ਮਨਪ੍ਰੀਤ 'ਤੇ ਵੀ ਆ!"
ਮੰਮੀ ਨੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਕਰਨ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਛਾਤੀ ਨਾਲ ਹੋਰ ਘੁੱਟ ਲਿਆ ਅਤੇ ਅੱਖਾਂ ਮੀਟਦਿਆਂ ਬੋਲੀ:
"ਪਰ ਹੁਣ ਬਹੁਤ ਹੋ ਗਿਆ... ਚੁੱਪ ਕਰ ਕੇ ਸੌਂ ਜਾ, ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਅੱਜ ਤੇਰਾ ਇਹ ਲੁੱਲ ਫਿਰ ਜਾਗ ਪੈਣਾ ਤੇ ਮੇਰੀ ਜਾਨ ਦੁਬਾਰਾ ਨਿਕਲ ਜਾਣੀ ਐ... ਸੌਂ ਜਾ ਮੇਰਾ ਬੱਚਾ!"





ਮੰਮੀ ਨੇ ਕਰਨ ਦੀ ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣਦਿਆਂ ਹੀ ਇੱਕ ਵਾਰ ਫਿਰ ਹਲਕਾ ਜਿਹਾ ਹੱਸ ਕੇ ਉਸਦੇ ਮੋਢੇ 'ਤੇ ਘੁੱਟ ਕੇ ਮੁੱਕਾ ਮਾਰਿਆ। ਉਸਦਾ ਚਿਹਰਾ ਸ਼ਰਮ ਅਤੇ ਕਾਮ ਦੇ ਮਿਲਜੁਲੇ ਰੰਗ ਨਾਲ ਲਾਲ ਹੋ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਅੱਧੇ ਪਏ ਕੱਪੜਿਆਂ ਨੂੰ ਠੀਕ ਕਰਦਿਆਂ, ਨਖ਼ਰੇ ਅਤੇ ਪਿਆਰ ਭਰੀ ਝਿੜਕ ਨਾਲ ਕਿਹਾ:
"ਵੇ ਹੱਟ ਲੁੱਚੜ... ਤੂੰ ਤਾਂ ਬਾਜ਼ ਆਉਣ ਦਾ ਨਾਂ ਹੀ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦਾ! ਹੁਣੇ ਅਜੇ ਸਾਹ ਸੂਤ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ ਤੇ ਤੇਰੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਫਿਰ ਉੱਧਰ ਹੀ ਜਾਣ ਲੱਗ ਗਈਆਂ... ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਤੇਰੀਆਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਸ਼ਰਾਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਆਉਣਾ, ਚੁੱਪ ਕਰ ਕੇ ਸੌਂ ਜਾ ਹੁਣ!"
ਪਰ ਮੂੰਹੋਂ ਮਨ੍ਹਾਂ ਕਰਨ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਮੰਮੀ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਪੁੱਤ ਲਈ ਬੇਅੰਤ ਪਿਆਰ ਅਤੇ ਹਵਸ ਸਾਫ਼ ਨਜ਼ਰ ਆ ਰਹੀ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਕਰਨ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵੱਲ ਖਿੱਚ ਕੇ ਫਿਰ ਤੋਂ ਆਪਣੀ ਗਲ਼ਕੜੀ ਵਿੱਚ ਘੁੱਟ ਲਿਆ।





ਮੰਮੀ ਨੇ ਕਰਨ ਦੀ ਇਹ ਤਾਰੀਫ਼ ਸੁਣਦਿਆਂ ਹੀ ਸ਼ਰਮ ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਚਿਹਰਾ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਹੇਠਾਂ ਕਰ ਲਿਆ, ਪਰ ਉਸਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ 'ਤੇ ਇੱਕ ਗੂੜ੍ਹੀ ਅਤੇ ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਭਰੀ ਮੁਸਕਰਾਹਟ ਆ ਗਈ। ਕਿਸੇ ਔਰਤ ਲਈ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤ ਜਾਂ ਪਤੀ ਵੱਲੋਂ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਦੀ ਤਾਰੀਫ਼ ਸੁਣਨਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਨਸ਼ਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਕਰਨ ਦੇ ਵਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਹੌਲੀ ਜਿਹੀ ਉਂਗਲੀਆਂ ਫੇਰਦਿਆਂ, ਥੋੜ੍ਹੇ ਜਿਹੇ ਨਖ਼ਰੇ ਅਤੇ ਮਸਤੀ ਭਰੇ ਅੰਦਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ:
"ਹਾਏ ਵੇ ਮੇਰੀ ਬਲਾ... ਹੁਣ ਮੱਖਣ ਵਰਗੀ ਤਾਰੀਫ਼ ਕਰ ਕੇ ਮੈਨੂੰ ਹੋਰ ਚੜ੍ਹਾ ਰਿਹੈਂ! ਤੈਨੂੰ ਪਤਾ ਕਿ ਕਿਹੜੀ ਗੱਲ ਨਾਲ ਮੇਰਾ ਦਿਲ ਜਿੱਤਣਾ ਐ... ਪਰ ਸੱਚੀਂ ਆਖਾਂ, ਜਿੰਨਾ ਪਿਆਰ ਤੇ ਸੋਹਣਾ ਸਾਥ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਦਿੰਦੈ, ਪਿੰਡ ਦੀਆਂ ਕੁੰਵਰੀਆਂ ਕੁੜੀਆਂ ਵੀ ਕੀ ਕਰਨੈ... ਮੇਰਾ ਸਰੀਰ ਸਿਰਫ਼ ਤੇਰੇ ਲਈ ਹੀ ਬਣਿਐ, ਮੇਰੇ ਸੋਹਣੇ ਪੁੱਤ!"
ਉਸਨੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਕਰਨ ਦੇ ਗਲ਼ 'ਤੇ ਹਲਕਾ ਜਿਹਾ ਚੁਟਕੀ ਵੱਢੀ ਅਤੇ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਰਾਰਤ ਭਰ ਕੇ ਬੋਲੀ:
"ਚੱਲ ਹੁਣ ਜ਼ਿਆਦਾ ਤਰੀਫ਼ਾਂ ਨਾ ਕਰ, ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਤੇਰੀ ਇਸ ਮਾਂ ਦਾ ਲੱਕ ਫਿਰ ਤੋਂ ਹਿਲਣ ਲੱਗ ਜਾਣਾ... ਚੁੱਪ ਕਰ ਕੇ ਸੌਂ ਜਾ ਹੁਣ!"





ਮੰਮੀ ਦੀ ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ ਕਰਨ ਦੀ ਹਵਸ ਅਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਹੋਰ ਵੀ ਵਧ ਗਿਆ। ਮੰਮੀ ਖ਼ੁਦ ਆਪਣੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ 'ਤੇ ਮੁਸਕਰਾਹਟ ਲਿਆ ਕੇ ਆਪਣੇ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਅਤੇ ਭਾਰੀ ਸਰੀਰ ਦੀ ਤਾਰੀਫ਼ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ।
ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਮੋਟੇ ਅਤੇ ਭਾਰੇ ਚੁੱਤੜਾਂ 'ਤੇ ਹੌਲੀ ਜਿਹਾ ਥਾਪੀ ਮਾਰਦਿਆਂ, ਮਸਤੀ ਅਤੇ ਨਸ਼ੀਲੇ ਅੰਦਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ:
"ਆਹੋ ਵੇ ਮੇਰੀ ਜਾਨ... ਸੱਚੀਂ ਆਖਾਂ, ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਭਾਵੇਂ ਕਿੰਨੇ ਵੀ ਗੇੜੇ ਮਾਰ ਲਵੀਂ, ਪਰ ਜਿਹੜੀ ਗੋਲਾਈ ਅਤੇ ਭਾਰ ਮੇਰੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਚੁੱਤੜਾਂ ਵਿੱਚ ਐ, ਉਹ ਕਿਸੇ ਕੁੜੀ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਨਹੀਂ ਆਉਣਾ! ਬਾਕੀਆਂ ਦੇ ਜਾਂ ਤਾਂ ਢਿੱਡ ਨਿਕਲੇ ਹੁੰਦੇ ਨੇ ਜਾਂ ਫਿਰ ਪਿੱਛੋਂ ਸਰੀਰ ਬਿਲਕੁਲ ਸਪੱਟ ਹੁੰਦਾ ਐ... ਪਰ ਮੇਰਾ ਪਤਲਾ ਲੱਕ, ਬਿਨਾਂ ਢਿੱਡ ਤੋਂ ਫਲੈਟ ਪੇਟ ਅਤੇ ਪਿੱਛੇ ਇਹ ਮੋਟੇ, ਭਾਰੇ ਮਟਕਦੇ ਚੁੱਤੜ... ਰੱਬ ਨੇ ਖ਼ਾਸ ਫ਼ਰਮਾਇਸ਼ ਕਰ ਕੇ ਬਣਾਏ ਨੇ ਤੇਰੇ ਲਈ!"
ਮੰਮੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਨਸ਼ੀਲੇ ਨੈਣਾਂ ਨਾਲ ਕਰਨ ਵੱਲ ਦੇਖਿਆ ਅਤੇ ਹਫ਼ਦੇ ਹੋਏ ਬੋਲੀ:
"ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਤੁਰਦੀ ਆਂ ਨਾ, ਤਾਂ ਮੇਰਾ ਇਹੀ ਲੱਕ ਅਤੇ ਚੁੱਤੜ ਦੇਖ ਕੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਾਹ ਰੁਕ ਜਾਂਦੇ ਨੇ... ਪਰ ਮੈਨੂੰ ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਇਸ ਗੱਲ ਦੀ ਐ ਕਿ ਮੇਰਾ ਇਹ ਸਾਰਾ ਸਰੀਰ ਸਿਰਫ਼ ਤੇਰੇ ਲੁੱਲ ਦੀ ਖ਼ੁਰਾਕ ਬਣਦੈ! ਬੱਸ ਕਰ ਹੁਣ, ਹੋਰ ਮੈਨੂੰ ਗਰਮ ਨਾ ਕਰ... ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਕੰਟਰੋਲ ਨਹੀਂ ਹੋਣਾ!"





