- 1,019
- 6,416
- 144
പഴയ റേഡിയോയിൽ നിന്ന് കേൾക്കുന്ന പാട്ടുകൾക്ക് ഇപ്പോൾ പഴയ മണമാണ്. ജനലിലൂടെ നോക്കിയപ്പോൾ തെരുവിലെ വിളക്കുകൾ ഓരോന്നായി തെളിയുന്നു.
ഭരതൻ വീടിന്റെ ഉമ്മറത്ത് ഇരിക്കുകയായിരുന്നു. ദൂരെ റോഡിൽ നിന്നും ഒരു ഓട്ടോറിക്ഷ വരുന്നത് അവൻ ശ്രദ്ധിച്ചു. വാഹനം വീടിനു മുന്നിൽ നിന്നു. കാർസീറ്റിൽ നിന്നും ഇറങ്ങിയത് അവന്റെ സഹോദരി മായയായിരുന്നു. ഒരു ഫാർമസിസ്റ്റ് ആയ മായയുടെ ദിവസങ്ങൾ മരുന്നുകളുടെയും രോഗികളുടെയും ഇടയിലാണ് കടന്നുപോകുന്നത്. അവളുടെ തോളിലെ ബാഗും മുഖത്തെ ക്ഷീണവും ഇന്നത്തെ ജോലിഭാരത്തെക്കുറിച്ച് വ്യക്തമാക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
"നീയിപ്പോഴും ഇവിടെത്തന്നെ ഇരിക്കുകയാണോ?" മായ ഒരു ചെറിയ ചിരിയോടെ ചോദിച്ചു. ബാഗ് തോളിൽ നിന്നും താഴെ വെച്ചുകൊണ്ട് അവൾ ഭരതന്റെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു വന്നു. ക്ഷീണിതയായിരുന്നെങ്കിലും അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ സഹോദരനോടുള്ള സ്നേഹം നിറഞ്ഞുനിന്നിരുന്നു. ഭരതൻ എഴുന്നേറ്റ് നിന്ന് അവൾക്ക് ഒരു ഗ്ലാസ്സ് വെള്ളം നൽകി.
"പിന്നെ, നിന്റെ വരവ് കാത്തിരിക്കുകയായിരുന്നു. ഇന്ന് ഷോപ്പിൽ തിരക്ക് കൂടുതലായിരുന്നോ?" ഭരതൻ ചോദിച്ചു. മായ ഒരു ദീർഘനിശ്വാസം വിട്ടു. "പറയണ്ട, ഇന്ന് രാവിലെ മുതൽ തന്നെ രോഗികളുടെ തിരക്കാണ്. കുറച്ചുപേർക്ക് മരുന്നുകളെക്കുറിച്ച് വലിയ സംശയങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നു, അത് തീർക്കാൻ തന്നെ മണിക്കൂറുകൾ പോയി." അവൾ തന്റെ തോളുകൾ ഒന്ന് ഇളക്കി വിട്ടു, ദിവസങ്ങളായുള്ള ജോലിഭാരം ശരീരത്തിൽ പ്രതിഫലിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
മായ വീടിനുള്ളിലേക്ക് നടന്നു. ഓരോ ചുവടിലും അവളുടെ ശരീരത്തിലെ ക്ഷീണം വ്യക്തമായിരുന്നു. വീടിന്റെ അകത്തളത്തിൽ എത്തുമ്പോൾ തന്നെ പഴയ തടിവാതിലുകൾ നൽകുന്ന ഒരു പ്രത്യേക സുരക്ഷിതബോധം അവൾക്ക് തോന്നി. ബാഗ് സോഫയിൽ വെച്ച് അവൾ തന്റെ ഷൂസുകൾ ഊരിമാറ്റി. മുറിയിലെ മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിൽ അവൾക്ക് ചുറ്റുമുള്ള പരിചിതമായ കാഴ്ചകൾ മനസ്സിന് ഒരു ആശ്വാസം നൽകി.
"കുളിക്കാൻ വെള്ളം ചൂടാക്കി വെച്ചിട്ടുണ്ടോ?" അവൾ ഭരതനോട് ചോദിച്ചു. അവൻ തലയാട്ടി കാണിച്ചു. മായ തന്റെ മുറിയിലേക്ക് നടന്നു. മുറിയിലെത്തിയBൾ അവൾ മെല്ലെ തന്റെ യൂണിഫോം അഴിച്ചു മാറ്റി. ആ വസ്ത്രങ്ങൾക്കിടയിൽ മണിക്കൂറുകളോളം ശ്വാസം മുട്ടി നിന്ന അവളുടെ ശരീരം ഇപ്പോൾ സ്വതന്ത്രമായി. കണ്ണാടിയിൽ നോക്കിയപ്പോൾ കണ്ടത് തളർന്ന മുഖമാണെങ്കിലും, മനസ്സിനുള്ളിൽ ഒരുതരം ശാന്തി അവൾ അനുഭവിച്ചു.
അടുക്കളയിൽ നിന്ന് ഇഞ്ചിയുടെയും ഏലക്കായുടെയും മണം വീടിനുള്ളിലേക്ക് പടർന്നു തുടങ്ങിയിരുന്നു. അമ്മ അവിടെ ഒരു ചെറിയ പാത്രത്തിൽ പാൽ തിളപ്പിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്. ഓരോ തവണയും പാൽ പൊങ്ങാൻ തുടങ്ങുമ്പോൾ അമ്മ അത് ശ്രദ്ധയോടെ കുറച്ചു തീ lowered ചെയ്യുന്നു. ഭരതനും മായയും തിരിച്ചെത്തിയ സന്തോഷത്തിൽ, അവർക്ക് ഏറ്റവും ഇഷ്ടപ്പെട്ട കടുപ്പത്തിലുള്ള ചായ തയ്യാറാക്കുന്നതിന്റെ തിരക്കിലായിരുന്നു അമ്മ. അടുക്കളയിലെ പഴയ റേഡിയോയിൽ ഒരു പഴയ മെലഡി പാട്ട് പശ്ചാത്തലമായി കേൾക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
മായ തന്റെ മുറിയിൽ നിന്ന് വസ്ത്രങ്ങൾ മാറി, അയഞ്ഞ ഒരു കോട്ടൺ സാരി ഉടുത്ത് പുറത്തേക്ക് വന്നു. മുഖത്തെ ക്ഷീണം മാഞ്ഞിട്ടുണ്ടെങ്കിലും കണ്ണുകളിൽ ഇപ്പോഴും ഒരുതരം മയക്കം ബാക്കിയുണ്ടായിരുന്നു. അടുക്കളയിലേക്ക് നടന്ന അവൾ അമ്മയെ പിന്നിലൂടെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു. "എന്താ അമ്മേ, ഇത്ര മണമുള്ള ചായ?" അവൾ ചോദിച്ചു. അമ്മ ഒരു ചിരിയോടെ തിരിഞ്ഞു നോക്കി, "നിങ്ങൾ രണ്ടുപേരും വരും വരെ ഞാൻ കാത്തിരിക്കുകയായിരുന്നു. വേഗം വന്ന് ഇരിക്കൂ, ചായ തണുത്തു പോകും."
അടുക്കളയിലെ ചായയുടെ മണവും അമ്മയുടെ സ്നേഹവും മായയെ പൂർണ്ണമായും ശാന്തയാക്കിയിരുന്നു. അവർ ചായക്കപ്പുകൾ കൈയ്ക്കെടുത്ത് ഉമ്മറത്തേക്ക് നീങ്ങുമ്പോഴാണ് ഗേറ്റ് തുറക്കുന്ന ശബ്ദം കേട്ടത്. ഭരതൻ പെട്ടെന്ന് എഴുന്നേറ്റു. വന്നത് വിശ്വൻ അങ്കിളായിരുന്നു. കുടുംബത്തിലെ എല്ലാവർക്കും പ്രിയപ്പെട്ട, അറിവുള്ള, എന്നാൽ എപ്പോഴും ഒരു ചെറിയ കുസൃതിയുള്ള മനുഷ്യൻ. കൈയ്യിലൊരു വലിയ പാക്കറ്റ് പലഹാരങ്ങളുമായി അദ്ദേഹം അകത്തേക്ക് നടന്നു വന്നു.
"എന്റെ പൊന്നു മക്കളെ, ഈ വീട്ടിൽ ചായയുടെ മണം പുറത്തെ റോഡിൽ വരെ അടിക്കുന്നുണ്ടല്ലോ!" വിശ്വൻ അങ്കിൾ ഉച്ചത്തിൽ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു. മായയും ഭരതനും അദ്ദേഹത്തെ സ്വീകരിച്ചു. അമ്മ വേഗം മറ്റൊരു കപ്പ് എടുത്ത് ചായയൊഴിച്ചു. വിശ്വൻ അങ്കിൾ സോഫയിൽ ചാരിരുന്ന് തന്റെ പഴയ ഓർമ്മകളിലേക്കും പുതിയ വിശേഷങ്ങളിലേക്കും സംഭാഷണങ്ങളെ നയിച്ചു തുടങ്ങി. അദ്ദേഹത്തിന്റെ വരവോടെ വീടിനുള്ളിലെ അന്തരീക്ഷം കൂടുതൽ ഊർജ്ജിതമായി.
"ഭരതൻ, നീ ഇപ്പോഴും ആ പഴയ ക്യാമറ lുക്കിൽ തന്നെയാണോ നടക്കുന്നത്, അതോ പുതിയത് വല്ലതും വാങ്ങിയോ?" വിശ്വൻ അങ്കിൾ ചായക്കപ്പ് ചുണ്ടോടു mendekal് അല്പം കൗതുകത്തോടെ ചോദിച്ചു. ഭരതൻ ഒന്ന് ചിരിച്ചു. "പുതിയത് വാങ്ങാൻ പണമില്ലല്ലോ അങ്കിൾ, പഴയതിനെ ഒരുവിധം പരിപാലിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്." വിശ്വൻ അങ്കിൾ ഒരു നിമിഷം ആലോചിച്ചു, എന്നിട്ട് മായയെ നോക്കി പറഞ്ഞു, "മായയുടെ ഈ ഫാർമസിസ്റ്റ് ജോലി കണ്ടോ, കൃത്യമായ സമയത്ത് കൃത്യമായ മരുന്ന്. ജീവിതത്തിലും അങ്ങനെ തന്നെയാകണം, അല്ലെങ്കിൽ നമ്മൾ വെറും കാഴ്ചക്കാരായി മാറും."
മായ തന്റെ ചായക്കപ്പിലെ അവസാനത്തെ തുള്ളി കുടിച്ചുകൊണ്ട് ഇടപെട്ടു. "അങ്കിളിന് എപ്പോഴും കാര്യങ്ങൾ ഇങ്ങനെ തത്വശാസ്ത്രമായിട്ട് അവതരിപ്പിക്കാൻ ഇഷ്ടമാണ്, അല്ലേ? പക്ഷേ സത്യം പറഞ്ഞാൽ, ചിലപ്പോഴൊക്കെ ഈ 'കാഴ്ചക്കാരനായിരിക്കുക' എന്നതിലാണ് ഏറ്റവും വലിയ സുഖം." അവൾ ഒരു ദീർഘനിശ്വാസം വിട്ടു. അമ്മ അടുക്കളയിൽ നിന്ന് ഒരു പ്ലേറ്റ് ചൂടുള്ള പലഹാരങ്ങളുമായി വന്നു. "നിങ്ങൾ രണ്ടുപേരും തർക്കിക്കാതെ ഇത് കഴിക്കൂ," അമ്മ സ്നേഹത്തോടെ പറഞ്ഞു. ആ നിമിഷം വീടിനുള്ളിൽ ഒരു ചെറിയ നിശബ്ദത പടർന്നു, പക്ഷേ അത് മടുപ്പിക്കുന്നതല്ലായിരുന്നു, മറിച്ച് പരസ്പരമുള്ള സ്നേഹത്തിൽ അധിഷ്ഠിതമായ ഒരു ശാന്തതയായിരുന്നു.
"പിന്നെ, ഈ വീട്ടിൽ കല്യാണത്തിന്റെ ഒരു ചർച്ചയും നടക്കാറില്ലേ?" വിശ്വൻ അങ്കിൾ പെട്ടെന്ന് ഒരു ചോദ്യം എറിഞ്ഞു. ആ ചോദ്യം ഒരു ചെറിയ ബോംബിനെപ്പോലെ ഉമ്മറത്തെ ശാന്തതയെ തകർത്തു. അമ്മയുടെ കൈയ്യിലിരുന്ന പ്ലേറ്റ് ഒരു നിമിഷം വായുവിൽ നിന്നു. ഭരതൻ തന്റെ ചായക്കപ്പിലേക്ക് നോക്കി, മായയാകട്ടെ പെട്ടെന്ന് തന്റെ സാരിത്തുമ്പ് വിരലുകളിൽ ചുറ്റാൻ തുടങ്ങി.
"പ്രായം കൂടിക്കൂടി വരികയാണല്ലോ. മായയ്ക്ക് ഇപ്പോൾ എന്ത് പ്രായമായി? ഇരുപത്തിനാലോ ഇരുപത്തഞ്ചോ? ഭരതന് അതിലും കൂടുതൽ. നാട്ടുകാർ ചോദിക്കാൻ തുടങ്ങും, വീട്ടുകാർക്ക് മറുപടി പറയേണ്ടി വരും," അങ്കിൾ ഗൗരവത്തിൽ പറഞ്ഞു, എങ്കിലും അദ്ദേഹത്തിന്റെ കണ്ണുകളിൽ പഴയ കുസൃതി ഉണ്ടായിരുന്നു. അമ്മ ഒരു ദീർഘനിശ്വാസം വിട്ടു. "ഞാനും അത് പലപ്പോഴും ചിന്തിക്കാറുണ്ട് അങ്കിളേ. പക്ഷേ ഈ കുട്ടികൾക്ക് അവരുടെ ഇഷ്ടങ്ങൾ പറയണമെങ്കിൽ കുറച്ചു സമയം കൂടി വേണം. മായയ്ക്ക് അവളുടെ ജോലിയിൽ ഒരു സ്ഥിരത വരണം, ഭരതന് അവന്റെ ഫോട്ടോഗ്രഫിയിൽ ഒരു വഴി കണ്ടെത്തണം."
വിശ്വൻ അങ്കിൾ ചായക്കപ്പിലേക്ക് നോക്കുന്നതായിരുന്നെങ്കിലും, അദ്ദേഹത്തിന്റെ ശ്രദ്ധ മായയിലായിരുന്നു. കുട്ടിക്കാലത്ത് കണ്ടിരുന്ന ആ ചെറിയ പെൺകുട്ടി എപ്പോഴാണ് ഇത്രയും സുന്ദരമായ ഒരു യുവതിയായി മാറിയതെന്ന് അദ്ദേഹം അത്ഭുതപ്പെട്ടു. കോട്ടൺ സാരിയുടുത്ത്, മുടി അഴിച്ചിട്ടിരിക്കുന്ന മായയുടെ രൂപം ഒരു പഴയ ചിത്ര painting പോലെ തോന്നിപ്പിച്ചു. അവളുടെ കണ്ണുകളിലെ തിളക്കവും, സംസാരിക്കുമ്പോൾ ചുണ്ടുകളിൽ വിരിയുന്ന ചെറിയ ചിരിയും ഏതൊരു യുവാവിനെയും ആകർഷിക്കും എന്ന് അദ്ദേഹത്തിന് തോന്നി. പ്രത്യേകിച്ച്, അവൾ തന്റെ സാരിത്തുമ്പ് വിരലുകളിൽ ചുറ്റിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ആ നാണം കലർന്ന രീതി, അവളുടെ സൗന്ദര്യത്തിന് ഒരു പ്രത്യേകത തന്നെ നൽകി.
"ശരിക്കും പറയുകയാണെങ്കിൽ," വിശ്വൻ അങ്കിൾ പെട്ടെന്ന് ഒരു ചിരിയോടെ തുടർന്നു, "മായ ഇപ്പോൾ ഒരു പൂവ് പോലെ വിരിഞ്ഞു നിൽക്കുകയാണ്. ഈ വീട്ടിലെ ഏറ്റവും വലിയ സമ്പാദ്യമേ അവളാകൂ. ഇത്രയും സൗന്ദര്യവും ബുദ്ധിയുമുള്ള ഒരു മകളെ കിട്ടിയത് അമ്മയുടെ ഭാഗ്യമാണ്." മായ ഒന്ന് നാണിച്ചു, അവളുടെ മുഖത്ത് ഒരു ചെറിയ ചുവപ്പ് പടർന്നു. ഭരതൻ ഒന്ന് ചിരിച്ചെങ്കിലും, സഹോദരിയുടെ ഈ മാറ്റം അവനും തിരിച്ചറിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു. മായയുടെ ചർമ്മത്തിലെ തെളിച്ചവും, ആത്മവിശ്വാസത്തോടെയുള്ള നടത്തവും അവളെ കൂടുതൽ ആകർഷകമാക്കിയിരുന്നു.
"അതുകൊണ്ട് ഇനി ഈ കാര്യത്തിൽ നിങ്ങൾ വിശ്വസിക്കേണ്ടത് ഈ വിശ്വൻ അങ്കിളിനെയാണ്," അദ്ദേഹം തന്റെ കയ്യിലുണ്ടായിരുന്ന പലഹാരത്തിന്റെ കഷ്ണം വായിലേക്ക് ഇട്ടുകൊണ്ട് ആത്മവിശ്വാസത്തോടെ പറഞ്ഞു. "എനിക്ക് പരിചയമുള്ളവർ ഒരുപാടും ഉണ്ട്. മായയുടെ വിദ്യാഭ്യാസത്തിനും അവളുടെ വ്യക്തിത്വത്തിനും ചേരുന്ന, മാന്യമായ കുടുംബങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള നല്ല ആലോചനകൾ ഞാൻ കണ്ടെത്തും. ഭരതന്റെ കാര്യത്തിലും ഞാൻ ശ്രദ്ധിക്കാം. ജീവിതത്തിൽ നല്ലൊരു പങ്കാളി ലഭിക്കുന്നത് ഒരു വലിയ അനുഗ്രഹമാണ്, അത് നമ്മൾ വെറുതെ വിടരുത്."
വിശ്വൻ അങ്കിളിന്റെ വാക്കുകളിൽ ഒരുതരം ഉറപ്പ് ഉണ്ടായിരുന്നു. അദ്ദേഹം സംസാരിക്കുമ്പോൾ കൈകൾ വിടർത്തി കാണിക്കുന്ന രീതിയും, ഇടയ്ക്കിടെ കണ്ണട ശരിയാക്കുന്ന ശൈലിയും ആ ചർച്ചയ്ക്ക് ഒരു ഔദ്യോഗിക സ്വഭാവം നൽകി. മായ പെട്ടെന്ന് തന്റെ ശ്രദ്ധ ചായക്കപ്പിലേക്ക് മാറ്റി. അവൾക്ക് ആലോചനകൾ എന്ന വാക്ക് കേട്ടപ്പോൾ തന്നെ ഉള്ളിൽ ഒരു ചെറിയ വിറയൽ അനുഭവപ്പെട്ടു. അതേസമയം, വിശ്വൻ അങ്കിളിനോടുള്ള വിശ്വാസം കാരണം അവൾക്ക് എതിർക്കാനും തോന്നിയില്ല. അമ്മയുടെ മുഖത്ത് ഒരു വലിയ ആശ്വാസം പരന്നു; മക്കളുടെ ഭാവിക്ക് ഒരാൾ മുന്നിട്ടിറങ്ങി എന്ന തിരിച്ചറിവ് അമ്മയെ സന്തോഷിപ്പിച്ചു.
വിശ്വൻ അങ്കിളിന്റെ സംഭാഷണങ്ങൾ ഒരു വലിയ തിരമാല പോലെ മുറിയാകെ പടരുകയായിരുന്നു. വിവാഹ ആലോചനകളെക്കുറിച്ചും കുടുംബബന്ധങ്ങളെക്കുറിച്ചും അദ്ദേഹം സംസാരിക്കുമ്പോൾ, മായ അവിടെ ഒരു നിശബ്ദമായ കാഴ്ചക്കാരിയായി മാറി. അവളുടെ വിരലുകൾ ഇപ്പോഴും സാരിത്തുമ്പിൽ ഒരു വട്ടം കൂടി ചുറ്റി. ഭരതന് പെട്ടെന്ന് ആ മുറിയിലെ വായുവിന് ഒരു ഭാരമുണ്ടായതുപോലെ തോന്നി. എല്ലാവരും മായയുടെ ഭാവിയെക്കുറിച്ച് സംസാരിക്കുമ്പോൾ, അവൻ അറിയാതെ തന്നെ ആ സംഭാഷണങ്ങളിൽ നിന്ന് അകന്നു പോയി. ഒരു ചെറിയ ചിരിയോടെ, അവൻ തന്റെ കസേരയിൽ നിന്ന് എഴുന്നേറ്റു.
"ഞാൻ ഒന്ന് പുറത്ത് വരുന്നു, രാത്രിയുടെ തണുപ്പ് ഒന്ന് അറിയണം," ഭരതൻ പതിയെ പറഞ്ഞു. വിശ്വൻ അങ്കിൾ എന്തോ പറയാൻ തുടങ്ങിയെങ്കിലും ഭരതൻ വേഗത്തിൽ ഉമ്മറത്തേക്ക് നടന്നു. വാതിൽക്കൽ എത്തുമ്പോൾ അവൻ ഒന്ന് തിരിഞ്ഞു നോക്കി; അമ്മയുടെ മുഖത്തെ പ്രതീക്ഷയും, വിശ്വൻ അങ്കിളിന്റെ ആത്മവിശ്വാസമുള്ള ഭാവവും, മായയുടെ ആകുലത നിറഞ്ഞ മൗനവും ഒരു ചിത്രമായി അവന്റെ മുന്നിൽ തെളിഞ്ഞു. അവൻ പതുക്കെ പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി.
ഭരതൻ ഉമ്മറത്തെ തണുപ്പിലേക്ക് ഇറങ്ങിയെങ്കിലും, അകത്തെ സംഭാഷണങ്ങൾ അവസാനിച്ചിരുന്നില്ല. വിശ്വൻ അങ്കിൾ കൂടുതൽ ആവേശത്തോടെ മായയുടെ ഭാവിയിലെ പങ്കാളിയെക്കുറിച്ചുള്ള തന്റെ മാനദണ്ഡങ്ങൾ വിശദീകരിക്കുകയായിരുന്നു. പെട്ടെന്നാണ് മായ അവിടുത്തെ നിശബ്ദതയെ ഭേദിച്ചുകൊണ്ട് എഴുന്നേറ്റത്. അവൾ തന്റെ സാരിത്തുമ്പു ഒന്ന് ശരിയാക്കി, എന്നിട്ട് ഒരു ചെറിയ ചിരിയോടെ എല്ലാവരെയും നോക്കി.
"നിങ്ങൾ ഇവിടെ ഇരുന്ന് സംസാരിച്ചോളൂ, ഞാൻ വരാം," അവൾ പതിയെ പറഞ്ഞു. അമ്മയും വിശ്വൻ അങ്കിളും അവളെ നോക്കി. "എന്താണ് മോളെ?" അമ്മ ചോദിച്ചപ്പോൾ, മായ തന്റെ വയറിനോട് കൈ അമർത്തി ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു. "അത്... എനിക്ക് ഒന്ന് മൂത്രമൊഴിക്കാൻ പോകണം, വല്ലാതെ തിരക്കുണ്ടായി," അവൾക്ക് ചെറിയൊരു നാണക്കേട് തോന്നിയെങ്കിലും അത് തുറന്നു പറഞ്ഞു. ആ വാക്കുകളിൽ ഒരു സ്വാഭാവികത ഉണ്ടായിരുന്നു. അവൾ വേഗത്തിൽ എഴുന്നേറ്റ് നടന്നു നീങ്ങി.
അമ്മ പതിയെ അടുക്കളയിലേക്ക് നടന്നു. ചായക്കപ്പുകൾ കഴുകി വെക്കുന്നതിനിടയിലും അമ്മയുടെ മനസ്സ് മക്കളുടെ ഭാവിക്കുറിച്ചുള്ള ചിന്തകളിലായിരുന്നു. വിശ്വൻ അങ്കിൾ പറഞ്ഞ കാര്യങ്ങൾ അമ്മയ്ക്ക് വലിയൊരു ആശ്വാസമാണ് നൽകിയത്. മക്കൾക്ക് നല്ലൊരു ജീവിതം ഉണ്ടാകണമെന്നാണ് ഏതൊരു മാതാപിതാവിനും ആഗ്രഹമുള്ളത്. അടുക്കളയിലെ പാത്രങ്ങളുടെ ശബ്ദത്തിനിടയിൽ അമ്മ തന്റെ ചിന്തകളിൽ മുഴുകി.
അതേസമയം, മായ ബാത്റൂമിലേക്ക് നടന്നു നീങ്ങിയത് ശ്രദ്ധിച്ച വിശ്വൻ അങ്കിൾ, ഒരു നിമിഷം ഒന്ന് ശങ്കിച്ചു. എന്നിട്ട് അദ്ദേഹം മെല്ലെ അവളുടെ പിന്നാലെ നടന്നു. മായ അത് ശ്രദ്ധിച്ചില്ല, അവൾ തന്റെ ആവശ്യത്തിൽ മാത്രം ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിച്ചിരിക്കുകയായിരുന്നു. ഇടനാഴിയുടെ മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിൽ വിശ്വൻ അങ്കിളിന്റെ കാൽപാടുകൾ വളരെ നിശബ്ദമായിരുന്നു. മായ ബാത്റൂമിന്റെ വാതിൽ തുറന്ന് അകത്തേക്ക് കയറി വാതിലടയ്ക്കുന്നതുവരെ അദ്ദേഹം ദൂരെ നിന്നു നോക്കി നിന്നു.
വിശ്വൻ അങ്കിളിന്റെ ഉള്ളിൽ പെട്ടെന്ന് ഒരു വിചിത്രമായ ആകാംക്ഷ ഉണർന്നു. മായയുടെ ആത്മവിശ്വാസത്തോടെയുള്ള നടത്തവും, സാരിത്തുമ്പു ചുറ്റുന്ന രീതിയും അദ്ദേഹത്തെ വല്ലാതെ ആകർഷിച്ചിരുന്നു. ബാത്റൂമിന്റെ വാതിൽ അടയ്ക്കുന്ന ശബ്ദം കേട്ടപ്പോൾ അദ്ദേഹം ചുറ്റും നോക്കി. അമ്മ അടുക്കളയിലാണെന്ന് ഉറപ്പായതോടെ, അദ്ദേഹം പതുക്കെ മതിലിനോട് ചേർന്ന് നിന്നു. അവിടെ പഴയ രീതിയിലുള്ള ഒരു വെന്റിലേഷൻ വിൻഡോ ഉണ്ടായിരുന്നു. കുറച്ചു കഷ്ടപ്പെട്ടെങ്കിലും, വിശ്വൻ അങ്കിൾ തന്റെ ശരീരത്തെ മുകളിലേക്ക് ഉയർത്തി ആ ചെറിയ ജനലിലൂടെ അകത്തേക്ക് നോക്കി.
അവിടെ, മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിൽ മായ നിൽക്കുകയായിരുന്നു. അവൾ സാരിയുടെ മടക്കുകൾ മെല്ലെ താഴേക്ക് മാറ്റി. അവളുടെ വെളുത്ത അടിവസ്ത്രം പതുക്കെ താഴേക്ക് ഇറക്കി, അവൾ തന്റെ രഹസ്യഭാഗങ്ങൾ തുറന്നു വിട്ടു. വിശ്വൻ അങ്കിളിന്റെ ശ്വാസം നിലച്ചു പോയി. ജനലിലൂടെ നോക്കിയ അദ്ദേഹത്തിന് അവളുടെ കാലുകൾക്കിടയിലെ ആ ഭാഗം വ്യക്തമായി കാണാമായിരുന്നു. മായ തന്റെ കൈകൾ കൊണ്ട് മുട്ടുമാത്രവും വിടർത്തി, പതുക്കെ മൂത്രമൊഴിക്കാൻ തുടങ്ങി. ആ ദ്രാവകം അവളുടെ പൂറിന് ചുറ്റും ഒഴുകി താഴെ വീഴുന്ന ശബ്ദം ആ ചെറിയ മുറിയിൽ പ്രതിध्वനിച്ചു. അവളുടെ ആ ഭാഗത്തെ ചർമ്മത്തിന്റെ നിറവും, ആ സമയത്ത് അവിടെയുണ്ടായ ചെറിയ വിറയലും വിശ്വന്റെ കണ്ണുകളിൽ പതിഞ്ഞു. അവളുടെ യോനീഭാഗം പതുക്കെ വിടർന്നു നിൽക്കുന്നതും, മൂത്രത്തിന്റെ ഒഴുക്ക് അവസാനിക്കാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ അവൾ അറിയാതെ പുറപ്പെടുവിച്ച ചെറിയൊരു നിശ്വാസവും അദ്ദേഹം ശ്രദ്ധിച്ചു.
മായ മൂത്രമൊഴിച്ചു കഴിഞ്ഞു. അവൾ തന്റെ കൈകൾ കൊണ്ട് അവിടെ ഒന്ന് തുടച്ചു. വിശ്വൻ അങ്കിൾ ആവേശത്തോടെ നോക്കി നിന്നു. അവൾ സാരി ശരിയാക്കുന്നതിനു മുൻപ്, തന്റെ കൈവിരലുകൾ കൊണ്ട് അവിടെ ഒന്ന് സ്പർശിക്കുന്നത് അദ്ദേഹം കണ്ടു. അവളുടെ ആ ചെറിയ ചലനം വിശ്വന്റെ ഉള്ളിലെ വികാരങ്ങളെ ഉണർത്തി. അദ്ദേഹത്തിന് തന്റെ ലിംഗത്തിൽ ഒരുതരം ചൂടും കടുപ്പവും അനുഭവപ്പെട്ടു. മായയുടെ ശരീരത്തിലെ ഓരോ ചെറിയ ചലനവും, അവളുടെ ശ്വാസത്തിന്റെ താളവും വിശ്വന് ഇപ്പോൾ വലിയൊരു ആകർഷണമായി തോന്നുচ্ছে.
മായ തന്റെ വസ്ത്രങ്ങൾ ശരിയാക്കി, ബാത്റൂമിന് പുറത്തേക്ക് നടന്നു. വിശ്വൻ അങ്കിൾ വേഗത്തിൽ ആ വെന്റിലേഷൻ വിൻഡോയിൽ നിന്നും താഴെ ഇറങ്ങി. അദ്ദേഹത്തിന്റെ നെഞ്ചിലെ മിടിപ്പ് വർദ്ധിച്ചിരുന്നു. മായ പുറത്തേക്ക് വന്നപ്പോൾ വിശ്വൻ അങ്കിൾ സാധാരണ പോലെ ഒരു ചിരിയോടെ അവിടെ നിൽക്കുകയായിരുന്നു. എന്നാൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ കണ്ണുകളിൽ ഇപ്പോൾ ഒരു പുതിയ തരം തിളക്കം ഉണ്ടായിരുന്നു. മായക്ക് അറിയില്ലായിരുന്നു, തന്റെ ഏറ്റവും സ്വകാര്യമായ നിമിഷങ്ങൾ വിശ്വൻ അങ്കിൾ അത്രയും അടുത്ത് നിന്ന് കണ്ടിട്ടുണ്ടെന്ന്.
"മായുട്ടീ... ഒന്ന് ഇങ്ങോട്ട് വരുമോ മോളെ?" വിശ്വൻ അങ്കിൾ തന്റെ സ്വരം അല്പം താഴ്ത്തി, എന്നാൽ വല്ലാത്തൊരു ആകർഷണത്തോടെ വിളിച്ചു. മായ അപ്പോഴേക്കും തന്റെ മുറിയിലേക്ക് നടന്നു തുടങ്ങിയിരുന്നു. വിശ്വൻ അങ്കിളിന്റെ വിളി കേട്ട് അവൾ തിരിഞ്ഞു നോക്കി. അദ്ദേഹം സോഫയിൽ നിന്ന് എഴുന്നേറ്റ്, കൈകൾ വിടർത്തി അവളെ അടുത്തേക്ക് വരുത്തിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു.
"ഇങ്ങോട്ട് വരൂ എന്റെ കുഞ്ഞു മാലാഖേ... ഒന്ന് അടുത്ത് വരൂ," അദ്ദേഹം സ്നേഹപൂർവ്വം പറഞ്ഞു. വിശ്വൻ അങ്കിളിന്റെ കണ്ണുകളിലെ ആ തിളക്കം മായ തിരിച്ചറിഞ്ഞില്ല. അതൊരു മുതിർന്ന വ്യക്തിയുടെ സ്നേഹമാണെന്ന് കരുതി, അവൾ ഒരു ചെറിയ ചിരിയോടെ അദ്ദേഹത്തിന് അടുത്തേക്ക് നടന്നു വന്നു. "എന്താ അങ്കിളേ?" അവൾ ചോദിച്ചു.
വിശ്വൻ അങ്കിൾ പെട്ടെന്ന് മുന്നോട്ട് നീങ്ങി മായയെ തന്റെ കൈകളിലേക്ക് വലിച്ചെടുത്തു. ഒരു സാധാരണ കെട്ടിപ്പിടുത്തമായിരുന്നില്ല അത്; മായയുടെ ശരീരം മുഴുവൻ അദ്ദേഹത്തിന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് അമർന്നു. അങ്കിളിന്റെ കൈകൾ അവളുടെ മുതുകിലൂടെ അമർന്നു നിന്നപ്പോൾ, മായയ്ക്ക് ഒരു നിമിഷം ശ്വാസം മുട്ടിയത് പോലെ തോന്നി. പക്ഷേ, ആ സ്പർശനത്തിൽ ഒരു പ്രത്യേകതരം ചൂടും ആവേശവും ഉണ്ടായിരുന്നു. മായ ആദ്യം ഒന്ന് ഞെട്ടിയെങ്കിലും, വിശ്വൻ അങ്കിളിന്റെ ഈ സ്നേഹപ്രകടനം തനിക്ക് ലഭിക്കുന്ന കരുതലാണെന്ന് കരുതി അവൾ ആ കെട്ടിപ്പിടുത്തത്തിൽ അലിഞ്ഞു ചേർന്നു.
അദ്ദേഹത്തിന്റെ കൈകൾ അവളുടെ അരക്കെട്ടിലൂടെ പതുക്കെ മുകളിലേക്ക് നീങ്ങി. മായയ്ക്ക് തന്റെ ശരീരത്തിൽ ഒരു വിറയൽ അനുഭവപ്പെട്ടു. വിശ്വൻ അങ്കിൾ അവളുടെ കാതുകളിൽ തന്റെ ശ്വാസം നിറച്ചുകൊണ്ട് പതിയെ പറഞ്ഞു, "നീ എത്ര സുന്ദരിയായി വളർന്നു മായേ... നിന്റെ ഈ മാറ്റങ്ങൾ ഞാൻ ശ്രദ്ധിക്കുന്നുണ്ട്." ആ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ മായയ്ക്ക് തന്റെ ശരീരത്തിനുള്ളിൽ ഒരു ചെറിയ മിന്നൽ പിണരുകൂടി ഉണ്ടായി. അവളുടെ ഹൃദയമിടിപ്പ് വർദ്ധിച്ചു. അങ്കിളിന്റെ ശരീരത്തിന്റെ ചൂട് അവൾക്ക് അനുഭവപ്പെടുകയായിരുന്നു, പ്രത്യേകിച്ച് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ലിംഗം അവളുടെ തുടകളിൽ അമർന്നു നിൽക്കുന്നത് അവൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.
വിശ്വൻ അങ്കിൾ മായയുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി. അവളുടെ ചുണ്ടുകളിൽ വിരിഞ്ഞ ചെറിയ ചിരി അദ്ദേഹത്തെ വല്ലാതെ ആകർഷിച്ചു. ഒരു നിമിഷം കണ്ണുകൾHിമ്മി, അദ്ദേഹം പതുക്കെ അവളുടെ അടുത്തേക്ക് നീങ്ങി. മായ എന്താണെന്ന് മനസ്സിലാക്കുന്നതിന് മുൻപ് തന്നെ, വിശ്വൻ അങ്കിൾ അവളുടെ കവിളിലും പിന്നീട് ചുണ്ടിലും മൃദുവായി ഒരു ചുംബനം നൽകി. ആ സ്പർശനം വളരെ ലഘുവായിരുന്നെങ്കിലും, അതിൽ ഒളിഞ്ഞിരുന്ന തീവ്രത മായയെ ഒരു നിമിഷം സ്തംഭിപ്പിച്ചു. അവളുടെ ചുണ്ടുകളിൽ തങ്ങിനിന്ന ആ ചൂട് അവളുടെ ശരീരമാകെ ഒരു വിറയൽ പരത്തി. ഒരു മുതിർന്ന വ്യക്തിയിൽ നിന്നും ഇത്രയും തീവ്രമായ ഒരു സ്നേഹപ്രകടനം അവൾ പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്നില്ല, എങ്കിലും ആ സ്പർശനം അവളിൽ ഒരു വല്ലാത്ത ആകാംക്ഷ ഉണർത്തി.
അദ്ദേഹത്തിന്റെ ചുണ്ടുകൾ വീണ്ടും അവളുടെ കഴുത്തിലൂടെ പതുക്കെ താഴേക്കിറങ്ങി. മായ അറിയാതെ തന്റെ കണ്ണുകൾ അടച്ചു. അവളുടെ ശ്വാസോച്ഛ്വാസം വേഗത്തിലായി. വിശ്വൻ അങ്കിളിന്റെ കൈകൾ ഇപ്പോൾ അവളുടെ അരക്കെട്ടിൽ നിന്നും പതുക്കെ മുകളിലേക്ക് നീങ്ങി, സാരിയുടെ മടക്കുകൾക്കിടയിലൂടെ അവളുടെ മുതുകിന്റെ വശങ്ങളിൽ അമർന്നു. ആ സ്പർശനത്തിന്റെ ചൂട് കോട്ടൺ സാരിയിലൂടെയും അവളുടെ ചർമ്മത്തിലൂടെയും ഒഴുകി. അവളുടെ ഉള്ളിലെവിടെയോ ഒരു ചെറിയ വിറയൽ ഉണ്ടായി, അത് സന്തോഷമാണോ അതോ ഭയമാണോ എന്ന് തിരിച്ചറിയാൻ അവൾക്ക് സമയം വേണ്ടായിരുന്നു. അത് തീർത്തും പുതിയൊരു അനുഭൂതിയായിരുന്നു.
വിശ്വൻ അങ്കിളിന്റെ കൈകൾ ഇപ്പോൾ മായയുടെ അരക്കെട്ടിൽ നിന്നും സാരിയുടെ മടക്കുകൾക്കിടയിലൂടെ പതുക്കെ മുകളിലേക്ക് നീങ്ങി. മായ ശ്വാസം lുക്കിക്കൊണ്ട് അദ്ദേഹത്തിന്റെ തോളിൽ കൈകൾ അമർത്തി. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ചുണ്ടുകൾ അവളുടെ കഴുത്തിൽ നിന്നും പതുക്കെ അവളുടെ മാറിടത്തിലേക്ക് ഇറങ്ങി വന്നു. കോട്ടൺ സാരിയുടെ നേർത്ത തുണിക്ക് അവരുടെ ഇടയിലുള്ള ചൂടിനെ തടയാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. വിശ്വൻ അങ്കിൾ അവളുടെ ഒരു മുലയിൽ തന്റെ കൈവിരലുകൾ കൊണ്ട് മൃദുവായി അമർത്തിയപ്പോൾ മായ അറിയാതെ ഒരു ചെറിയ ശബ്ദം പുറപ്പെടുവിച്ചു. ആ സ്പർശനം അവളിൽ ഒരു വൈദ്യുത തരംഗം പോലെ പടർന്നു.
അദ്ദേഹത്തിന്റെ കൈകൾ ഇപ്പോൾ സാരിയുടെ ബ്ലൗസിനുള്ളിലേക്ക് പതുക്കെ நுழைഞ്ഞു. മായ തന്റെ കണ്ണുകൾ ഇറുക്കി അടച്ചു. വിരലുകൾ അവളുടെ മുലകളിൽ അമർന്ന്, മുലക്കണ്ണുകളെ മൃദുവായി അമർത്തി വലിക്കുമ്പോൾ അവൾക്ക് ഒരു വല്ലാത്ത അനുഭൂതി തോന്നി. വിശ്വൻ അങ്കിൾ അവളുടെ ചെവിയിൽ ശ്വാസം വിട്ടു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു, "നീ വിചാരിക്കുന്നതിലും കൂടുതൽ സുന്ദരിയാണ് മായേ..." ആ വാക്കുകൾ കേട്ട് അവൾ കൂടുതൽ അദ്ദേഹത്തിലേക്ക് അമർന്നു. വിശ്വൻ അങ്കിളിന്റെ കൈകൾ അവളുടെ ശരീരത്തിന്റെ വക്രാവൃത്തങ്ങളിൽ സഞ്ചരിച്ചു, ഓരോ സ്പർശനവും അവളെ കൂടുതൽ ഉത്തേജിപ്പിച്ചു.
അദ്ദേഹം പതുക്കെ അവളെ സോഫയിലേക്ക് ചാരിച്ചു. മായയുടെ സാരിത്തുമ്പ് തറയിലേക്ക് വീണു. വിശ്വൻ അങ്കിൾ അവളുടെ വയറിലൂടെ പതുക്കെ കൈകൾ ഓടിച്ചു, എന്നിട്ട് സാരിയുടെ മടക്കുകൾക്കിടയിലൂടെ കൈകൾ താഴേക്ക് നീക്കി. മായയ്ക്ക് തന്റെ ശരീരത്തിലെ ഓരോ കോശവും ഉണർന്നു പ്രവർത്തിക്കുന്നത് പോലെ തോന്നി. അദ്ദേഹത്തിന്റെ വിരലുകൾ അവളുടെ അടിവയറ്റിൽ സ്പർശിച്ചപ്പോൾ അവൾ ഒന്ന് വിറച്ചു. വിശ്വൻ അങ്കിളിന്റെ ശ്വാസം അവളുടെ കഴുത്തിലും ചുമലിലും ഒരു ചൂടുള്ള കാറ്റുപോലെ വീശിക്കൊണ്ടേയിരുന്നു.
അദ്ദേഹത്തിന്റെ കൈകൾ ഇപ്പോൾ മായയുടെ പാദത്തിനടുത്തായി എത്തി. സാരിയുടെ മടക്കുകൾക്കിടയിലൂടെ വിശ്വൻ അങ്കിൾ അവളുടെ പൂരിലേക്ക് തന്റെ വിരലുകൾ എത്തിച്ചു. മായ ഒരു ദീർഘനിശ്വാസം വിട്ടു. പൂരിലെ ആ ചെറിയ സ്പർശനം അവളെ പൂർണ്ണമായും കീഴടക്കി. വിരലുകൾക്ക് ഇടയിലുള്ള ആ ചെറിയ സ്പർശനം അവളിൽ ഒരു വലിയ ആഗ്രഹം ഉണർത്തി. അവൾ അറിയാതെ തന്റെ കാലുകൾ അദ്ദേഹത്തിന് ചുറ്റും ചുറ്റി. വിശ്വൻ അങ്കിൾ അവളുടെ ശരീരത്തിലെ ഓരോ ഭാഗത്തെയും തന്റെ സ്നേഹത്താൽ ഉണർത്തിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു.
വിശ്വൻ അങ്കിൾ അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി. ആവേശത്താൽ വിറയ്ക്കുന്ന മായയുടെ കണ്ണുകൾക്ക് മുന്നിൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ മുഖം ഒരു നിഴൽ പോലെ വന്നു നിന്നു. പെട്ടെന്ന്, അദ്ദേഹം തന്റെ നാവുപയോഗിച്ച് അവളുടെ കവിളിലൂടെ താടി വരെ നീളത്തിൽ പതുക്കെ നക്കി. മായ ഞെട്ടിപ്പോയി, പക്ഷേ ആ സ്പർശനം അവളിൽ ഒരു വല്ലാത്ത വികാരമുണർത്തി. അദ്ദേഹം വീണ്ടും അവളുടെ കവിളിലും നെറ്റിയിലും ചുണ്ടുകൾ അമർത്തി നക്കാൻ തുടങ്ങി. ഓരോ തവണ നക്കുംപ്പോഴും, അദ്ദേഹത്തിന്റെ വായിലെ ഉമിനീർ അവളുടെ ചർമ്മത്തിൽ ഒരു മിനുസമുള്ള പാളിയായി പടർന്നു. ആ ഒട്ടിപ്പിടിക്കുന്ന സ്ലൈം അവളുടെ മുഖത്ത് ഒരു പുതിയ അനുഭൂതി നൽകി. വിശ്വൻ അങ്കിൾ അവളുടെ മുഖത്തെ ഓരോ ഇഞ്ചും തന്റെ നാവുകൊണ്ട് കീഴടക്കി, അവളുടെ ചർമ്മം മുഴുവൻ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഉമിനീരുകൊണ്ട് നനഞ്ഞു കുതിർന്നു.
മായ കണ്ണുകൾ അടച്ച് ആ വിചിത്രമായ സ്നേഹപ്രകടനത്തെ സ്വീകരിച്ചു. അവളുടെ മുഖത്തെ ആ ഈർപ്പം കാറ്റിൽ തണുക്കുമ്പോൾ, അവൾക്ക് തന്റെ ശരീരത്തിനുള്ളിൽ ഒരു ചൂട് പടരുന്നത് പോലെ തോന്നി. വിശ്വൻ അങ്കിളിന്റെ ശ്വാസം അവളുടെ മുഖത്ത് തട്ടി, ഉമിനീരിന്റെ ആ ചെറിയ മിനുസരൂപം അവളുടെ ചർമ്മത്തിൽ ഒരു പുതിയ അനുഭവം സമ്മാനിച്ചു. അദ്ദേഹം പതുക്കെ അവളുടെ കാതുകളിൽ തന്റെ നാവ് എത്തിച്ചു, അത് അവളിൽ ഒരു ചെറിയ വിറയൽ ഉണ്ടാക്കി.
മായയുടെ ശ്വാസം വേഗത്തിലാകുകയും അവൾ വിശ്വൻ അങ്കിളിന്റെ സ്പർശനത്തിൽ പൂർണ്ണമായും മുഴുകി നിൽക്കുകയും ചെയ്ത നിമിഷമായിരുന്നു അത്. പെട്ടെന്ന്, മുറിയുടെ വാതിലിൽ ഒരു ശബ്ദം കേട്ടു. "മായേ, ചായ തണുത്തു പോയി, നീ എവിടെയാണ്?" അമ്മയുടെ ശബ്ദം ആ നിശബ്ദതയെ കീറിമുറിച്ചു. ആ ശബ്ദം കേട്ട നിമിഷം മായ ഒരു ഷോക്കടിച്ച പോലെ ഞെട്ടി. അവളുടെ ശരീരത്തിലുണ്ടായ വിറയൽ ഇപ്പോൾ ഭയമായി മാറി. വിശ്വൻ അങ്കിളിന്റെ കൈകൾ അവളുടെ ശരീരത്തിൽ നിന്നും പെട്ടെന്ന് പിരിഞ്ഞു മാറി, അദ്ദേഹം വേഗത്തിൽ സോഫയിൽ നിന്നും എഴുന്നേറ്റ് നേരെ നിന്നു.
അമ്മ മുറിയിലേക്ക് കടന്നുവന്നപ്പോഴേക്കും വിശ്വൻ അങ്കിൾ തന്റെ വസ്ത്രങ്ങൾ ശരിയാക്കി, മുഖത്ത് ഒരു സ്വാഭാവികമായ ചിരി വരുത്തിയിരുന്നു.
"അമ്മേ... ഞാൻ ഇവിടെത്തന്നെയുണ്ട്!" മായ തന്റെ ശബ്ദത്തിലെ വിറയൽ മറച്ചുവെക്കാൻ ശ്രമിച്ചുകൊണ്ട് ഉറക്കെ വിളിച്ചു. അവൾ വേഗത്തിൽ എഴുന്നേറ്റ്, വിശ്വൻ അങ്കിളിന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കാതെ തന്നെ, ഒരു മിന്നൽ വേഗതയിൽ ബാത്റൂമിലേക്ക് ഓടിക്കയറി വാതിലടച്ചു. പുറത്ത് അമ്മയുടെ പാദസരങ്ങൾ കിലുങ്ങുന്ന ശബ്ദവും, വിശ്വൻ അങ്കിളിന്റെ ഗൗരവമായ എന്നാൽ ശാന്തമായ ശബ്ദത്തിൽ അദ്ദേഹം എന്തൊക്കെയോ വിശദീകരിക്കുന്നതും അവൾക്ക് കേൾക്കാം.
ബാത്റൂമിന്റെ ചെറിയ മുറിയിൽ ശ്വാസം മുട്ടി നിന്ന മായ, കണ്ണാടിയിലെ തന്റെ പ്രതിബിംബം നോക്കി. വിശ്വൻ അങ്കിൾ നക്കി വിട്ട അവളുടെ കവിളിലും നെറ്റിയിലും ഉമിനീരിന്റെ ഈർപ്പം ഇപ്പോഴും ബാക്കിയുണ്ട്. ആ വിചിത്രമായ സ്പർശനത്തിന്റെ ചൂട് അവളുടെ ശരീരത്തിൽ നിന്നും മാറിയിരുന്നില്ല. ഹൃദയം അതിവേഗം മിടിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അമ്മയ്ക്ക് എന്തെങ്കിലും സംശയം തോന്നിയോ? വിശ്വൻ അങ്കിൾ പെട്ടെന്ന് മാറി നിന്നത് അമ്മ ശ്രദ്ധിച്ചു കാണുമോ? പക്ഷേ, അമ്മയുടെ ശബ്ദത്തിൽ ആശങ്കയേ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. "ഈ കുട്ടിക്കും ഈ സമയത്ത് തിരക്കാണല്ലോ," അമ്മ പതുക്കെ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞത് വാതിലിന് പുറത്ത് കേട്ടപ്പോൾ മായയ്ക്ക് ഒരു ചെറിയ ആശ്വാസം തോന്നി.
വിശ്വൻ അങ്കിളിന്റെ യാത്രപറച്ചിലുകൾക്ക് ഒരു പ്രത്യേക താളമുണ്ടായിരുന്നു. അമ്മ ഉണ്ടാക്കിയ പലഹാരങ്ങളുടെ പാഴ്സൽ കയ്യിലെടുത്ത്, ഭരതന്റെ തോളിൽ തട്ടി, അദ്ദേഹം പതുക്കെ ഉമ്മറത്തേക്ക് നടന്നു. മായ വാതിൽക്കൽ നിന്നു നോക്കി; അദ്ദേഹത്തിന്റെ നടപ്പിൽ ഒരുതരം ആത്മവിശ്വാസവും രഹസ്യമായ ഒരു വിജയഭാവവും ഉണ്ടായിരുന്നു. കാറിലേക്ക് കയറുന്നതിന് മുൻപ് അദ്ദേഹം ഒരിക്കൽ കൂടി തിരിഞ്ഞു നോക്കി, മായയുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് ആഴത്തിൽ ഒന്ന് നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചു. ആ പുഞ്ചിരിക്ക് അർത്ഥമുണ്ടായിരുന്നു—അമ്മയ്ക്കും ഭരതനും മനസ്സിലാവാത്ത, മായയ്ക്ക് മാത്രം അറിയാവുന്ന ഒരു രഹസ്യത്തിന്റെ അടയാളം. കാർ ഗേറ്റ് കടന്നു പോയി, പൊടിപടലങ്ങൾക്കിടയിൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ രൂപം മറഞ്ഞു.
അദ്ദേഹം പോയിക്കഴിഞ്ഞപ്പോൾ വീട്ടിൽ ഒരു വല്ലാത്ത നിശബ്ദത പടർന്നു. അമ്മ അടുക്കളയിൽ പാത്രങ്ങൾ കഴുകുന്ന ശബ്ദവും, ഭരതൻ മുറിയിൽ എന്തോ തിരയുന്ന ശബ്ദവും മാത്രം കേൾക്കാമായിരുന്നു. മായ തന്റെ മുറിയിലേക്ക് നടന്നു. അവളുടെ മുഖത്ത് ഇപ്പോഴും വിശ്വൻ അങ്കിളിന്റെ നാവുപയോഗിച്ചുള്ള ആ സ്പർശനത്തിന്റെ ഈർപ്പം ബാക്കിയുണ്ടായിരുന്നു. കണ്ണാടിക്ക് മുന്നിൽ നിന്നവൾ തന്റെ കവിളിൽ കൈവെച്ചു. ഒരു വശത്ത് ഭയമുണ്ടായിരുന്നു, മറുഭാഗത്ത് പറയാൻ കഴിയാത്ത ഒരുതരം ഉന്മേഷം. ഒരു മുതിർന്ന വ്യക്തിയോട്, പ്രത്യേകിച്ച് കുടുംബാംഗങ്ങൾക്ക് ബഹുമാനത്തോടെ നോക്കുന്ന ഒരാളോട് ഇത്രയും അടുപ്പത്തിലായതിന്റെ ഒരു വിചിത്രമായ ലഹരി അവളിൽ പടർന്നു.
ഭരതൻ വീടിന്റെ ഉമ്മറത്ത് ഇരിക്കുകയായിരുന്നു. ദൂരെ റോഡിൽ നിന്നും ഒരു ഓട്ടോറിക്ഷ വരുന്നത് അവൻ ശ്രദ്ധിച്ചു. വാഹനം വീടിനു മുന്നിൽ നിന്നു. കാർസീറ്റിൽ നിന്നും ഇറങ്ങിയത് അവന്റെ സഹോദരി മായയായിരുന്നു. ഒരു ഫാർമസിസ്റ്റ് ആയ മായയുടെ ദിവസങ്ങൾ മരുന്നുകളുടെയും രോഗികളുടെയും ഇടയിലാണ് കടന്നുപോകുന്നത്. അവളുടെ തോളിലെ ബാഗും മുഖത്തെ ക്ഷീണവും ഇന്നത്തെ ജോലിഭാരത്തെക്കുറിച്ച് വ്യക്തമാക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
"നീയിപ്പോഴും ഇവിടെത്തന്നെ ഇരിക്കുകയാണോ?" മായ ഒരു ചെറിയ ചിരിയോടെ ചോദിച്ചു. ബാഗ് തോളിൽ നിന്നും താഴെ വെച്ചുകൊണ്ട് അവൾ ഭരതന്റെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു വന്നു. ക്ഷീണിതയായിരുന്നെങ്കിലും അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ സഹോദരനോടുള്ള സ്നേഹം നിറഞ്ഞുനിന്നിരുന്നു. ഭരതൻ എഴുന്നേറ്റ് നിന്ന് അവൾക്ക് ഒരു ഗ്ലാസ്സ് വെള്ളം നൽകി.
"പിന്നെ, നിന്റെ വരവ് കാത്തിരിക്കുകയായിരുന്നു. ഇന്ന് ഷോപ്പിൽ തിരക്ക് കൂടുതലായിരുന്നോ?" ഭരതൻ ചോദിച്ചു. മായ ഒരു ദീർഘനിശ്വാസം വിട്ടു. "പറയണ്ട, ഇന്ന് രാവിലെ മുതൽ തന്നെ രോഗികളുടെ തിരക്കാണ്. കുറച്ചുപേർക്ക് മരുന്നുകളെക്കുറിച്ച് വലിയ സംശയങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നു, അത് തീർക്കാൻ തന്നെ മണിക്കൂറുകൾ പോയി." അവൾ തന്റെ തോളുകൾ ഒന്ന് ഇളക്കി വിട്ടു, ദിവസങ്ങളായുള്ള ജോലിഭാരം ശരീരത്തിൽ പ്രതിഫലിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
മായ വീടിനുള്ളിലേക്ക് നടന്നു. ഓരോ ചുവടിലും അവളുടെ ശരീരത്തിലെ ക്ഷീണം വ്യക്തമായിരുന്നു. വീടിന്റെ അകത്തളത്തിൽ എത്തുമ്പോൾ തന്നെ പഴയ തടിവാതിലുകൾ നൽകുന്ന ഒരു പ്രത്യേക സുരക്ഷിതബോധം അവൾക്ക് തോന്നി. ബാഗ് സോഫയിൽ വെച്ച് അവൾ തന്റെ ഷൂസുകൾ ഊരിമാറ്റി. മുറിയിലെ മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിൽ അവൾക്ക് ചുറ്റുമുള്ള പരിചിതമായ കാഴ്ചകൾ മനസ്സിന് ഒരു ആശ്വാസം നൽകി.
"കുളിക്കാൻ വെള്ളം ചൂടാക്കി വെച്ചിട്ടുണ്ടോ?" അവൾ ഭരതനോട് ചോദിച്ചു. അവൻ തലയാട്ടി കാണിച്ചു. മായ തന്റെ മുറിയിലേക്ക് നടന്നു. മുറിയിലെത്തിയBൾ അവൾ മെല്ലെ തന്റെ യൂണിഫോം അഴിച്ചു മാറ്റി. ആ വസ്ത്രങ്ങൾക്കിടയിൽ മണിക്കൂറുകളോളം ശ്വാസം മുട്ടി നിന്ന അവളുടെ ശരീരം ഇപ്പോൾ സ്വതന്ത്രമായി. കണ്ണാടിയിൽ നോക്കിയപ്പോൾ കണ്ടത് തളർന്ന മുഖമാണെങ്കിലും, മനസ്സിനുള്ളിൽ ഒരുതരം ശാന്തി അവൾ അനുഭവിച്ചു.
അടുക്കളയിൽ നിന്ന് ഇഞ്ചിയുടെയും ഏലക്കായുടെയും മണം വീടിനുള്ളിലേക്ക് പടർന്നു തുടങ്ങിയിരുന്നു. അമ്മ അവിടെ ഒരു ചെറിയ പാത്രത്തിൽ പാൽ തിളപ്പിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്. ഓരോ തവണയും പാൽ പൊങ്ങാൻ തുടങ്ങുമ്പോൾ അമ്മ അത് ശ്രദ്ധയോടെ കുറച്ചു തീ lowered ചെയ്യുന്നു. ഭരതനും മായയും തിരിച്ചെത്തിയ സന്തോഷത്തിൽ, അവർക്ക് ഏറ്റവും ഇഷ്ടപ്പെട്ട കടുപ്പത്തിലുള്ള ചായ തയ്യാറാക്കുന്നതിന്റെ തിരക്കിലായിരുന്നു അമ്മ. അടുക്കളയിലെ പഴയ റേഡിയോയിൽ ഒരു പഴയ മെലഡി പാട്ട് പശ്ചാത്തലമായി കേൾക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
മായ തന്റെ മുറിയിൽ നിന്ന് വസ്ത്രങ്ങൾ മാറി, അയഞ്ഞ ഒരു കോട്ടൺ സാരി ഉടുത്ത് പുറത്തേക്ക് വന്നു. മുഖത്തെ ക്ഷീണം മാഞ്ഞിട്ടുണ്ടെങ്കിലും കണ്ണുകളിൽ ഇപ്പോഴും ഒരുതരം മയക്കം ബാക്കിയുണ്ടായിരുന്നു. അടുക്കളയിലേക്ക് നടന്ന അവൾ അമ്മയെ പിന്നിലൂടെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു. "എന്താ അമ്മേ, ഇത്ര മണമുള്ള ചായ?" അവൾ ചോദിച്ചു. അമ്മ ഒരു ചിരിയോടെ തിരിഞ്ഞു നോക്കി, "നിങ്ങൾ രണ്ടുപേരും വരും വരെ ഞാൻ കാത്തിരിക്കുകയായിരുന്നു. വേഗം വന്ന് ഇരിക്കൂ, ചായ തണുത്തു പോകും."
അടുക്കളയിലെ ചായയുടെ മണവും അമ്മയുടെ സ്നേഹവും മായയെ പൂർണ്ണമായും ശാന്തയാക്കിയിരുന്നു. അവർ ചായക്കപ്പുകൾ കൈയ്ക്കെടുത്ത് ഉമ്മറത്തേക്ക് നീങ്ങുമ്പോഴാണ് ഗേറ്റ് തുറക്കുന്ന ശബ്ദം കേട്ടത്. ഭരതൻ പെട്ടെന്ന് എഴുന്നേറ്റു. വന്നത് വിശ്വൻ അങ്കിളായിരുന്നു. കുടുംബത്തിലെ എല്ലാവർക്കും പ്രിയപ്പെട്ട, അറിവുള്ള, എന്നാൽ എപ്പോഴും ഒരു ചെറിയ കുസൃതിയുള്ള മനുഷ്യൻ. കൈയ്യിലൊരു വലിയ പാക്കറ്റ് പലഹാരങ്ങളുമായി അദ്ദേഹം അകത്തേക്ക് നടന്നു വന്നു.
"എന്റെ പൊന്നു മക്കളെ, ഈ വീട്ടിൽ ചായയുടെ മണം പുറത്തെ റോഡിൽ വരെ അടിക്കുന്നുണ്ടല്ലോ!" വിശ്വൻ അങ്കിൾ ഉച്ചത്തിൽ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു. മായയും ഭരതനും അദ്ദേഹത്തെ സ്വീകരിച്ചു. അമ്മ വേഗം മറ്റൊരു കപ്പ് എടുത്ത് ചായയൊഴിച്ചു. വിശ്വൻ അങ്കിൾ സോഫയിൽ ചാരിരുന്ന് തന്റെ പഴയ ഓർമ്മകളിലേക്കും പുതിയ വിശേഷങ്ങളിലേക്കും സംഭാഷണങ്ങളെ നയിച്ചു തുടങ്ങി. അദ്ദേഹത്തിന്റെ വരവോടെ വീടിനുള്ളിലെ അന്തരീക്ഷം കൂടുതൽ ഊർജ്ജിതമായി.
"ഭരതൻ, നീ ഇപ്പോഴും ആ പഴയ ക്യാമറ lുക്കിൽ തന്നെയാണോ നടക്കുന്നത്, അതോ പുതിയത് വല്ലതും വാങ്ങിയോ?" വിശ്വൻ അങ്കിൾ ചായക്കപ്പ് ചുണ്ടോടു mendekal് അല്പം കൗതുകത്തോടെ ചോദിച്ചു. ഭരതൻ ഒന്ന് ചിരിച്ചു. "പുതിയത് വാങ്ങാൻ പണമില്ലല്ലോ അങ്കിൾ, പഴയതിനെ ഒരുവിധം പരിപാലിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്." വിശ്വൻ അങ്കിൾ ഒരു നിമിഷം ആലോചിച്ചു, എന്നിട്ട് മായയെ നോക്കി പറഞ്ഞു, "മായയുടെ ഈ ഫാർമസിസ്റ്റ് ജോലി കണ്ടോ, കൃത്യമായ സമയത്ത് കൃത്യമായ മരുന്ന്. ജീവിതത്തിലും അങ്ങനെ തന്നെയാകണം, അല്ലെങ്കിൽ നമ്മൾ വെറും കാഴ്ചക്കാരായി മാറും."
മായ തന്റെ ചായക്കപ്പിലെ അവസാനത്തെ തുള്ളി കുടിച്ചുകൊണ്ട് ഇടപെട്ടു. "അങ്കിളിന് എപ്പോഴും കാര്യങ്ങൾ ഇങ്ങനെ തത്വശാസ്ത്രമായിട്ട് അവതരിപ്പിക്കാൻ ഇഷ്ടമാണ്, അല്ലേ? പക്ഷേ സത്യം പറഞ്ഞാൽ, ചിലപ്പോഴൊക്കെ ഈ 'കാഴ്ചക്കാരനായിരിക്കുക' എന്നതിലാണ് ഏറ്റവും വലിയ സുഖം." അവൾ ഒരു ദീർഘനിശ്വാസം വിട്ടു. അമ്മ അടുക്കളയിൽ നിന്ന് ഒരു പ്ലേറ്റ് ചൂടുള്ള പലഹാരങ്ങളുമായി വന്നു. "നിങ്ങൾ രണ്ടുപേരും തർക്കിക്കാതെ ഇത് കഴിക്കൂ," അമ്മ സ്നേഹത്തോടെ പറഞ്ഞു. ആ നിമിഷം വീടിനുള്ളിൽ ഒരു ചെറിയ നിശബ്ദത പടർന്നു, പക്ഷേ അത് മടുപ്പിക്കുന്നതല്ലായിരുന്നു, മറിച്ച് പരസ്പരമുള്ള സ്നേഹത്തിൽ അധിഷ്ഠിതമായ ഒരു ശാന്തതയായിരുന്നു.
"പിന്നെ, ഈ വീട്ടിൽ കല്യാണത്തിന്റെ ഒരു ചർച്ചയും നടക്കാറില്ലേ?" വിശ്വൻ അങ്കിൾ പെട്ടെന്ന് ഒരു ചോദ്യം എറിഞ്ഞു. ആ ചോദ്യം ഒരു ചെറിയ ബോംബിനെപ്പോലെ ഉമ്മറത്തെ ശാന്തതയെ തകർത്തു. അമ്മയുടെ കൈയ്യിലിരുന്ന പ്ലേറ്റ് ഒരു നിമിഷം വായുവിൽ നിന്നു. ഭരതൻ തന്റെ ചായക്കപ്പിലേക്ക് നോക്കി, മായയാകട്ടെ പെട്ടെന്ന് തന്റെ സാരിത്തുമ്പ് വിരലുകളിൽ ചുറ്റാൻ തുടങ്ങി.
"പ്രായം കൂടിക്കൂടി വരികയാണല്ലോ. മായയ്ക്ക് ഇപ്പോൾ എന്ത് പ്രായമായി? ഇരുപത്തിനാലോ ഇരുപത്തഞ്ചോ? ഭരതന് അതിലും കൂടുതൽ. നാട്ടുകാർ ചോദിക്കാൻ തുടങ്ങും, വീട്ടുകാർക്ക് മറുപടി പറയേണ്ടി വരും," അങ്കിൾ ഗൗരവത്തിൽ പറഞ്ഞു, എങ്കിലും അദ്ദേഹത്തിന്റെ കണ്ണുകളിൽ പഴയ കുസൃതി ഉണ്ടായിരുന്നു. അമ്മ ഒരു ദീർഘനിശ്വാസം വിട്ടു. "ഞാനും അത് പലപ്പോഴും ചിന്തിക്കാറുണ്ട് അങ്കിളേ. പക്ഷേ ഈ കുട്ടികൾക്ക് അവരുടെ ഇഷ്ടങ്ങൾ പറയണമെങ്കിൽ കുറച്ചു സമയം കൂടി വേണം. മായയ്ക്ക് അവളുടെ ജോലിയിൽ ഒരു സ്ഥിരത വരണം, ഭരതന് അവന്റെ ഫോട്ടോഗ്രഫിയിൽ ഒരു വഴി കണ്ടെത്തണം."
വിശ്വൻ അങ്കിൾ ചായക്കപ്പിലേക്ക് നോക്കുന്നതായിരുന്നെങ്കിലും, അദ്ദേഹത്തിന്റെ ശ്രദ്ധ മായയിലായിരുന്നു. കുട്ടിക്കാലത്ത് കണ്ടിരുന്ന ആ ചെറിയ പെൺകുട്ടി എപ്പോഴാണ് ഇത്രയും സുന്ദരമായ ഒരു യുവതിയായി മാറിയതെന്ന് അദ്ദേഹം അത്ഭുതപ്പെട്ടു. കോട്ടൺ സാരിയുടുത്ത്, മുടി അഴിച്ചിട്ടിരിക്കുന്ന മായയുടെ രൂപം ഒരു പഴയ ചിത്ര painting പോലെ തോന്നിപ്പിച്ചു. അവളുടെ കണ്ണുകളിലെ തിളക്കവും, സംസാരിക്കുമ്പോൾ ചുണ്ടുകളിൽ വിരിയുന്ന ചെറിയ ചിരിയും ഏതൊരു യുവാവിനെയും ആകർഷിക്കും എന്ന് അദ്ദേഹത്തിന് തോന്നി. പ്രത്യേകിച്ച്, അവൾ തന്റെ സാരിത്തുമ്പ് വിരലുകളിൽ ചുറ്റിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ആ നാണം കലർന്ന രീതി, അവളുടെ സൗന്ദര്യത്തിന് ഒരു പ്രത്യേകത തന്നെ നൽകി.
"ശരിക്കും പറയുകയാണെങ്കിൽ," വിശ്വൻ അങ്കിൾ പെട്ടെന്ന് ഒരു ചിരിയോടെ തുടർന്നു, "മായ ഇപ്പോൾ ഒരു പൂവ് പോലെ വിരിഞ്ഞു നിൽക്കുകയാണ്. ഈ വീട്ടിലെ ഏറ്റവും വലിയ സമ്പാദ്യമേ അവളാകൂ. ഇത്രയും സൗന്ദര്യവും ബുദ്ധിയുമുള്ള ഒരു മകളെ കിട്ടിയത് അമ്മയുടെ ഭാഗ്യമാണ്." മായ ഒന്ന് നാണിച്ചു, അവളുടെ മുഖത്ത് ഒരു ചെറിയ ചുവപ്പ് പടർന്നു. ഭരതൻ ഒന്ന് ചിരിച്ചെങ്കിലും, സഹോദരിയുടെ ഈ മാറ്റം അവനും തിരിച്ചറിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു. മായയുടെ ചർമ്മത്തിലെ തെളിച്ചവും, ആത്മവിശ്വാസത്തോടെയുള്ള നടത്തവും അവളെ കൂടുതൽ ആകർഷകമാക്കിയിരുന്നു.
"അതുകൊണ്ട് ഇനി ഈ കാര്യത്തിൽ നിങ്ങൾ വിശ്വസിക്കേണ്ടത് ഈ വിശ്വൻ അങ്കിളിനെയാണ്," അദ്ദേഹം തന്റെ കയ്യിലുണ്ടായിരുന്ന പലഹാരത്തിന്റെ കഷ്ണം വായിലേക്ക് ഇട്ടുകൊണ്ട് ആത്മവിശ്വാസത്തോടെ പറഞ്ഞു. "എനിക്ക് പരിചയമുള്ളവർ ഒരുപാടും ഉണ്ട്. മായയുടെ വിദ്യാഭ്യാസത്തിനും അവളുടെ വ്യക്തിത്വത്തിനും ചേരുന്ന, മാന്യമായ കുടുംബങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള നല്ല ആലോചനകൾ ഞാൻ കണ്ടെത്തും. ഭരതന്റെ കാര്യത്തിലും ഞാൻ ശ്രദ്ധിക്കാം. ജീവിതത്തിൽ നല്ലൊരു പങ്കാളി ലഭിക്കുന്നത് ഒരു വലിയ അനുഗ്രഹമാണ്, അത് നമ്മൾ വെറുതെ വിടരുത്."
വിശ്വൻ അങ്കിളിന്റെ വാക്കുകളിൽ ഒരുതരം ഉറപ്പ് ഉണ്ടായിരുന്നു. അദ്ദേഹം സംസാരിക്കുമ്പോൾ കൈകൾ വിടർത്തി കാണിക്കുന്ന രീതിയും, ഇടയ്ക്കിടെ കണ്ണട ശരിയാക്കുന്ന ശൈലിയും ആ ചർച്ചയ്ക്ക് ഒരു ഔദ്യോഗിക സ്വഭാവം നൽകി. മായ പെട്ടെന്ന് തന്റെ ശ്രദ്ധ ചായക്കപ്പിലേക്ക് മാറ്റി. അവൾക്ക് ആലോചനകൾ എന്ന വാക്ക് കേട്ടപ്പോൾ തന്നെ ഉള്ളിൽ ഒരു ചെറിയ വിറയൽ അനുഭവപ്പെട്ടു. അതേസമയം, വിശ്വൻ അങ്കിളിനോടുള്ള വിശ്വാസം കാരണം അവൾക്ക് എതിർക്കാനും തോന്നിയില്ല. അമ്മയുടെ മുഖത്ത് ഒരു വലിയ ആശ്വാസം പരന്നു; മക്കളുടെ ഭാവിക്ക് ഒരാൾ മുന്നിട്ടിറങ്ങി എന്ന തിരിച്ചറിവ് അമ്മയെ സന്തോഷിപ്പിച്ചു.
വിശ്വൻ അങ്കിളിന്റെ സംഭാഷണങ്ങൾ ഒരു വലിയ തിരമാല പോലെ മുറിയാകെ പടരുകയായിരുന്നു. വിവാഹ ആലോചനകളെക്കുറിച്ചും കുടുംബബന്ധങ്ങളെക്കുറിച്ചും അദ്ദേഹം സംസാരിക്കുമ്പോൾ, മായ അവിടെ ഒരു നിശബ്ദമായ കാഴ്ചക്കാരിയായി മാറി. അവളുടെ വിരലുകൾ ഇപ്പോഴും സാരിത്തുമ്പിൽ ഒരു വട്ടം കൂടി ചുറ്റി. ഭരതന് പെട്ടെന്ന് ആ മുറിയിലെ വായുവിന് ഒരു ഭാരമുണ്ടായതുപോലെ തോന്നി. എല്ലാവരും മായയുടെ ഭാവിയെക്കുറിച്ച് സംസാരിക്കുമ്പോൾ, അവൻ അറിയാതെ തന്നെ ആ സംഭാഷണങ്ങളിൽ നിന്ന് അകന്നു പോയി. ഒരു ചെറിയ ചിരിയോടെ, അവൻ തന്റെ കസേരയിൽ നിന്ന് എഴുന്നേറ്റു.
"ഞാൻ ഒന്ന് പുറത്ത് വരുന്നു, രാത്രിയുടെ തണുപ്പ് ഒന്ന് അറിയണം," ഭരതൻ പതിയെ പറഞ്ഞു. വിശ്വൻ അങ്കിൾ എന്തോ പറയാൻ തുടങ്ങിയെങ്കിലും ഭരതൻ വേഗത്തിൽ ഉമ്മറത്തേക്ക് നടന്നു. വാതിൽക്കൽ എത്തുമ്പോൾ അവൻ ഒന്ന് തിരിഞ്ഞു നോക്കി; അമ്മയുടെ മുഖത്തെ പ്രതീക്ഷയും, വിശ്വൻ അങ്കിളിന്റെ ആത്മവിശ്വാസമുള്ള ഭാവവും, മായയുടെ ആകുലത നിറഞ്ഞ മൗനവും ഒരു ചിത്രമായി അവന്റെ മുന്നിൽ തെളിഞ്ഞു. അവൻ പതുക്കെ പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി.
ഭരതൻ ഉമ്മറത്തെ തണുപ്പിലേക്ക് ഇറങ്ങിയെങ്കിലും, അകത്തെ സംഭാഷണങ്ങൾ അവസാനിച്ചിരുന്നില്ല. വിശ്വൻ അങ്കിൾ കൂടുതൽ ആവേശത്തോടെ മായയുടെ ഭാവിയിലെ പങ്കാളിയെക്കുറിച്ചുള്ള തന്റെ മാനദണ്ഡങ്ങൾ വിശദീകരിക്കുകയായിരുന്നു. പെട്ടെന്നാണ് മായ അവിടുത്തെ നിശബ്ദതയെ ഭേദിച്ചുകൊണ്ട് എഴുന്നേറ്റത്. അവൾ തന്റെ സാരിത്തുമ്പു ഒന്ന് ശരിയാക്കി, എന്നിട്ട് ഒരു ചെറിയ ചിരിയോടെ എല്ലാവരെയും നോക്കി.
"നിങ്ങൾ ഇവിടെ ഇരുന്ന് സംസാരിച്ചോളൂ, ഞാൻ വരാം," അവൾ പതിയെ പറഞ്ഞു. അമ്മയും വിശ്വൻ അങ്കിളും അവളെ നോക്കി. "എന്താണ് മോളെ?" അമ്മ ചോദിച്ചപ്പോൾ, മായ തന്റെ വയറിനോട് കൈ അമർത്തി ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു. "അത്... എനിക്ക് ഒന്ന് മൂത്രമൊഴിക്കാൻ പോകണം, വല്ലാതെ തിരക്കുണ്ടായി," അവൾക്ക് ചെറിയൊരു നാണക്കേട് തോന്നിയെങ്കിലും അത് തുറന്നു പറഞ്ഞു. ആ വാക്കുകളിൽ ഒരു സ്വാഭാവികത ഉണ്ടായിരുന്നു. അവൾ വേഗത്തിൽ എഴുന്നേറ്റ് നടന്നു നീങ്ങി.
അമ്മ പതിയെ അടുക്കളയിലേക്ക് നടന്നു. ചായക്കപ്പുകൾ കഴുകി വെക്കുന്നതിനിടയിലും അമ്മയുടെ മനസ്സ് മക്കളുടെ ഭാവിക്കുറിച്ചുള്ള ചിന്തകളിലായിരുന്നു. വിശ്വൻ അങ്കിൾ പറഞ്ഞ കാര്യങ്ങൾ അമ്മയ്ക്ക് വലിയൊരു ആശ്വാസമാണ് നൽകിയത്. മക്കൾക്ക് നല്ലൊരു ജീവിതം ഉണ്ടാകണമെന്നാണ് ഏതൊരു മാതാപിതാവിനും ആഗ്രഹമുള്ളത്. അടുക്കളയിലെ പാത്രങ്ങളുടെ ശബ്ദത്തിനിടയിൽ അമ്മ തന്റെ ചിന്തകളിൽ മുഴുകി.
അതേസമയം, മായ ബാത്റൂമിലേക്ക് നടന്നു നീങ്ങിയത് ശ്രദ്ധിച്ച വിശ്വൻ അങ്കിൾ, ഒരു നിമിഷം ഒന്ന് ശങ്കിച്ചു. എന്നിട്ട് അദ്ദേഹം മെല്ലെ അവളുടെ പിന്നാലെ നടന്നു. മായ അത് ശ്രദ്ധിച്ചില്ല, അവൾ തന്റെ ആവശ്യത്തിൽ മാത്രം ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിച്ചിരിക്കുകയായിരുന്നു. ഇടനാഴിയുടെ മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിൽ വിശ്വൻ അങ്കിളിന്റെ കാൽപാടുകൾ വളരെ നിശബ്ദമായിരുന്നു. മായ ബാത്റൂമിന്റെ വാതിൽ തുറന്ന് അകത്തേക്ക് കയറി വാതിലടയ്ക്കുന്നതുവരെ അദ്ദേഹം ദൂരെ നിന്നു നോക്കി നിന്നു.
വിശ്വൻ അങ്കിളിന്റെ ഉള്ളിൽ പെട്ടെന്ന് ഒരു വിചിത്രമായ ആകാംക്ഷ ഉണർന്നു. മായയുടെ ആത്മവിശ്വാസത്തോടെയുള്ള നടത്തവും, സാരിത്തുമ്പു ചുറ്റുന്ന രീതിയും അദ്ദേഹത്തെ വല്ലാതെ ആകർഷിച്ചിരുന്നു. ബാത്റൂമിന്റെ വാതിൽ അടയ്ക്കുന്ന ശബ്ദം കേട്ടപ്പോൾ അദ്ദേഹം ചുറ്റും നോക്കി. അമ്മ അടുക്കളയിലാണെന്ന് ഉറപ്പായതോടെ, അദ്ദേഹം പതുക്കെ മതിലിനോട് ചേർന്ന് നിന്നു. അവിടെ പഴയ രീതിയിലുള്ള ഒരു വെന്റിലേഷൻ വിൻഡോ ഉണ്ടായിരുന്നു. കുറച്ചു കഷ്ടപ്പെട്ടെങ്കിലും, വിശ്വൻ അങ്കിൾ തന്റെ ശരീരത്തെ മുകളിലേക്ക് ഉയർത്തി ആ ചെറിയ ജനലിലൂടെ അകത്തേക്ക് നോക്കി.
അവിടെ, മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിൽ മായ നിൽക്കുകയായിരുന്നു. അവൾ സാരിയുടെ മടക്കുകൾ മെല്ലെ താഴേക്ക് മാറ്റി. അവളുടെ വെളുത്ത അടിവസ്ത്രം പതുക്കെ താഴേക്ക് ഇറക്കി, അവൾ തന്റെ രഹസ്യഭാഗങ്ങൾ തുറന്നു വിട്ടു. വിശ്വൻ അങ്കിളിന്റെ ശ്വാസം നിലച്ചു പോയി. ജനലിലൂടെ നോക്കിയ അദ്ദേഹത്തിന് അവളുടെ കാലുകൾക്കിടയിലെ ആ ഭാഗം വ്യക്തമായി കാണാമായിരുന്നു. മായ തന്റെ കൈകൾ കൊണ്ട് മുട്ടുമാത്രവും വിടർത്തി, പതുക്കെ മൂത്രമൊഴിക്കാൻ തുടങ്ങി. ആ ദ്രാവകം അവളുടെ പൂറിന് ചുറ്റും ഒഴുകി താഴെ വീഴുന്ന ശബ്ദം ആ ചെറിയ മുറിയിൽ പ്രതിध्वനിച്ചു. അവളുടെ ആ ഭാഗത്തെ ചർമ്മത്തിന്റെ നിറവും, ആ സമയത്ത് അവിടെയുണ്ടായ ചെറിയ വിറയലും വിശ്വന്റെ കണ്ണുകളിൽ പതിഞ്ഞു. അവളുടെ യോനീഭാഗം പതുക്കെ വിടർന്നു നിൽക്കുന്നതും, മൂത്രത്തിന്റെ ഒഴുക്ക് അവസാനിക്കാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ അവൾ അറിയാതെ പുറപ്പെടുവിച്ച ചെറിയൊരു നിശ്വാസവും അദ്ദേഹം ശ്രദ്ധിച്ചു.
മായ മൂത്രമൊഴിച്ചു കഴിഞ്ഞു. അവൾ തന്റെ കൈകൾ കൊണ്ട് അവിടെ ഒന്ന് തുടച്ചു. വിശ്വൻ അങ്കിൾ ആവേശത്തോടെ നോക്കി നിന്നു. അവൾ സാരി ശരിയാക്കുന്നതിനു മുൻപ്, തന്റെ കൈവിരലുകൾ കൊണ്ട് അവിടെ ഒന്ന് സ്പർശിക്കുന്നത് അദ്ദേഹം കണ്ടു. അവളുടെ ആ ചെറിയ ചലനം വിശ്വന്റെ ഉള്ളിലെ വികാരങ്ങളെ ഉണർത്തി. അദ്ദേഹത്തിന് തന്റെ ലിംഗത്തിൽ ഒരുതരം ചൂടും കടുപ്പവും അനുഭവപ്പെട്ടു. മായയുടെ ശരീരത്തിലെ ഓരോ ചെറിയ ചലനവും, അവളുടെ ശ്വാസത്തിന്റെ താളവും വിശ്വന് ഇപ്പോൾ വലിയൊരു ആകർഷണമായി തോന്നുচ্ছে.
മായ തന്റെ വസ്ത്രങ്ങൾ ശരിയാക്കി, ബാത്റൂമിന് പുറത്തേക്ക് നടന്നു. വിശ്വൻ അങ്കിൾ വേഗത്തിൽ ആ വെന്റിലേഷൻ വിൻഡോയിൽ നിന്നും താഴെ ഇറങ്ങി. അദ്ദേഹത്തിന്റെ നെഞ്ചിലെ മിടിപ്പ് വർദ്ധിച്ചിരുന്നു. മായ പുറത്തേക്ക് വന്നപ്പോൾ വിശ്വൻ അങ്കിൾ സാധാരണ പോലെ ഒരു ചിരിയോടെ അവിടെ നിൽക്കുകയായിരുന്നു. എന്നാൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ കണ്ണുകളിൽ ഇപ്പോൾ ഒരു പുതിയ തരം തിളക്കം ഉണ്ടായിരുന്നു. മായക്ക് അറിയില്ലായിരുന്നു, തന്റെ ഏറ്റവും സ്വകാര്യമായ നിമിഷങ്ങൾ വിശ്വൻ അങ്കിൾ അത്രയും അടുത്ത് നിന്ന് കണ്ടിട്ടുണ്ടെന്ന്.
"മായുട്ടീ... ഒന്ന് ഇങ്ങോട്ട് വരുമോ മോളെ?" വിശ്വൻ അങ്കിൾ തന്റെ സ്വരം അല്പം താഴ്ത്തി, എന്നാൽ വല്ലാത്തൊരു ആകർഷണത്തോടെ വിളിച്ചു. മായ അപ്പോഴേക്കും തന്റെ മുറിയിലേക്ക് നടന്നു തുടങ്ങിയിരുന്നു. വിശ്വൻ അങ്കിളിന്റെ വിളി കേട്ട് അവൾ തിരിഞ്ഞു നോക്കി. അദ്ദേഹം സോഫയിൽ നിന്ന് എഴുന്നേറ്റ്, കൈകൾ വിടർത്തി അവളെ അടുത്തേക്ക് വരുത്തിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു.
"ഇങ്ങോട്ട് വരൂ എന്റെ കുഞ്ഞു മാലാഖേ... ഒന്ന് അടുത്ത് വരൂ," അദ്ദേഹം സ്നേഹപൂർവ്വം പറഞ്ഞു. വിശ്വൻ അങ്കിളിന്റെ കണ്ണുകളിലെ ആ തിളക്കം മായ തിരിച്ചറിഞ്ഞില്ല. അതൊരു മുതിർന്ന വ്യക്തിയുടെ സ്നേഹമാണെന്ന് കരുതി, അവൾ ഒരു ചെറിയ ചിരിയോടെ അദ്ദേഹത്തിന് അടുത്തേക്ക് നടന്നു വന്നു. "എന്താ അങ്കിളേ?" അവൾ ചോദിച്ചു.
വിശ്വൻ അങ്കിൾ പെട്ടെന്ന് മുന്നോട്ട് നീങ്ങി മായയെ തന്റെ കൈകളിലേക്ക് വലിച്ചെടുത്തു. ഒരു സാധാരണ കെട്ടിപ്പിടുത്തമായിരുന്നില്ല അത്; മായയുടെ ശരീരം മുഴുവൻ അദ്ദേഹത്തിന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് അമർന്നു. അങ്കിളിന്റെ കൈകൾ അവളുടെ മുതുകിലൂടെ അമർന്നു നിന്നപ്പോൾ, മായയ്ക്ക് ഒരു നിമിഷം ശ്വാസം മുട്ടിയത് പോലെ തോന്നി. പക്ഷേ, ആ സ്പർശനത്തിൽ ഒരു പ്രത്യേകതരം ചൂടും ആവേശവും ഉണ്ടായിരുന്നു. മായ ആദ്യം ഒന്ന് ഞെട്ടിയെങ്കിലും, വിശ്വൻ അങ്കിളിന്റെ ഈ സ്നേഹപ്രകടനം തനിക്ക് ലഭിക്കുന്ന കരുതലാണെന്ന് കരുതി അവൾ ആ കെട്ടിപ്പിടുത്തത്തിൽ അലിഞ്ഞു ചേർന്നു.
അദ്ദേഹത്തിന്റെ കൈകൾ അവളുടെ അരക്കെട്ടിലൂടെ പതുക്കെ മുകളിലേക്ക് നീങ്ങി. മായയ്ക്ക് തന്റെ ശരീരത്തിൽ ഒരു വിറയൽ അനുഭവപ്പെട്ടു. വിശ്വൻ അങ്കിൾ അവളുടെ കാതുകളിൽ തന്റെ ശ്വാസം നിറച്ചുകൊണ്ട് പതിയെ പറഞ്ഞു, "നീ എത്ര സുന്ദരിയായി വളർന്നു മായേ... നിന്റെ ഈ മാറ്റങ്ങൾ ഞാൻ ശ്രദ്ധിക്കുന്നുണ്ട്." ആ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ മായയ്ക്ക് തന്റെ ശരീരത്തിനുള്ളിൽ ഒരു ചെറിയ മിന്നൽ പിണരുകൂടി ഉണ്ടായി. അവളുടെ ഹൃദയമിടിപ്പ് വർദ്ധിച്ചു. അങ്കിളിന്റെ ശരീരത്തിന്റെ ചൂട് അവൾക്ക് അനുഭവപ്പെടുകയായിരുന്നു, പ്രത്യേകിച്ച് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ലിംഗം അവളുടെ തുടകളിൽ അമർന്നു നിൽക്കുന്നത് അവൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.
വിശ്വൻ അങ്കിൾ മായയുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി. അവളുടെ ചുണ്ടുകളിൽ വിരിഞ്ഞ ചെറിയ ചിരി അദ്ദേഹത്തെ വല്ലാതെ ആകർഷിച്ചു. ഒരു നിമിഷം കണ്ണുകൾHിമ്മി, അദ്ദേഹം പതുക്കെ അവളുടെ അടുത്തേക്ക് നീങ്ങി. മായ എന്താണെന്ന് മനസ്സിലാക്കുന്നതിന് മുൻപ് തന്നെ, വിശ്വൻ അങ്കിൾ അവളുടെ കവിളിലും പിന്നീട് ചുണ്ടിലും മൃദുവായി ഒരു ചുംബനം നൽകി. ആ സ്പർശനം വളരെ ലഘുവായിരുന്നെങ്കിലും, അതിൽ ഒളിഞ്ഞിരുന്ന തീവ്രത മായയെ ഒരു നിമിഷം സ്തംഭിപ്പിച്ചു. അവളുടെ ചുണ്ടുകളിൽ തങ്ങിനിന്ന ആ ചൂട് അവളുടെ ശരീരമാകെ ഒരു വിറയൽ പരത്തി. ഒരു മുതിർന്ന വ്യക്തിയിൽ നിന്നും ഇത്രയും തീവ്രമായ ഒരു സ്നേഹപ്രകടനം അവൾ പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്നില്ല, എങ്കിലും ആ സ്പർശനം അവളിൽ ഒരു വല്ലാത്ത ആകാംക്ഷ ഉണർത്തി.
അദ്ദേഹത്തിന്റെ ചുണ്ടുകൾ വീണ്ടും അവളുടെ കഴുത്തിലൂടെ പതുക്കെ താഴേക്കിറങ്ങി. മായ അറിയാതെ തന്റെ കണ്ണുകൾ അടച്ചു. അവളുടെ ശ്വാസോച്ഛ്വാസം വേഗത്തിലായി. വിശ്വൻ അങ്കിളിന്റെ കൈകൾ ഇപ്പോൾ അവളുടെ അരക്കെട്ടിൽ നിന്നും പതുക്കെ മുകളിലേക്ക് നീങ്ങി, സാരിയുടെ മടക്കുകൾക്കിടയിലൂടെ അവളുടെ മുതുകിന്റെ വശങ്ങളിൽ അമർന്നു. ആ സ്പർശനത്തിന്റെ ചൂട് കോട്ടൺ സാരിയിലൂടെയും അവളുടെ ചർമ്മത്തിലൂടെയും ഒഴുകി. അവളുടെ ഉള്ളിലെവിടെയോ ഒരു ചെറിയ വിറയൽ ഉണ്ടായി, അത് സന്തോഷമാണോ അതോ ഭയമാണോ എന്ന് തിരിച്ചറിയാൻ അവൾക്ക് സമയം വേണ്ടായിരുന്നു. അത് തീർത്തും പുതിയൊരു അനുഭൂതിയായിരുന്നു.
വിശ്വൻ അങ്കിളിന്റെ കൈകൾ ഇപ്പോൾ മായയുടെ അരക്കെട്ടിൽ നിന്നും സാരിയുടെ മടക്കുകൾക്കിടയിലൂടെ പതുക്കെ മുകളിലേക്ക് നീങ്ങി. മായ ശ്വാസം lുക്കിക്കൊണ്ട് അദ്ദേഹത്തിന്റെ തോളിൽ കൈകൾ അമർത്തി. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ചുണ്ടുകൾ അവളുടെ കഴുത്തിൽ നിന്നും പതുക്കെ അവളുടെ മാറിടത്തിലേക്ക് ഇറങ്ങി വന്നു. കോട്ടൺ സാരിയുടെ നേർത്ത തുണിക്ക് അവരുടെ ഇടയിലുള്ള ചൂടിനെ തടയാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. വിശ്വൻ അങ്കിൾ അവളുടെ ഒരു മുലയിൽ തന്റെ കൈവിരലുകൾ കൊണ്ട് മൃദുവായി അമർത്തിയപ്പോൾ മായ അറിയാതെ ഒരു ചെറിയ ശബ്ദം പുറപ്പെടുവിച്ചു. ആ സ്പർശനം അവളിൽ ഒരു വൈദ്യുത തരംഗം പോലെ പടർന്നു.
അദ്ദേഹത്തിന്റെ കൈകൾ ഇപ്പോൾ സാരിയുടെ ബ്ലൗസിനുള്ളിലേക്ക് പതുക്കെ நுழைഞ്ഞു. മായ തന്റെ കണ്ണുകൾ ഇറുക്കി അടച്ചു. വിരലുകൾ അവളുടെ മുലകളിൽ അമർന്ന്, മുലക്കണ്ണുകളെ മൃദുവായി അമർത്തി വലിക്കുമ്പോൾ അവൾക്ക് ഒരു വല്ലാത്ത അനുഭൂതി തോന്നി. വിശ്വൻ അങ്കിൾ അവളുടെ ചെവിയിൽ ശ്വാസം വിട്ടു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു, "നീ വിചാരിക്കുന്നതിലും കൂടുതൽ സുന്ദരിയാണ് മായേ..." ആ വാക്കുകൾ കേട്ട് അവൾ കൂടുതൽ അദ്ദേഹത്തിലേക്ക് അമർന്നു. വിശ്വൻ അങ്കിളിന്റെ കൈകൾ അവളുടെ ശരീരത്തിന്റെ വക്രാവൃത്തങ്ങളിൽ സഞ്ചരിച്ചു, ഓരോ സ്പർശനവും അവളെ കൂടുതൽ ഉത്തേജിപ്പിച്ചു.
അദ്ദേഹം പതുക്കെ അവളെ സോഫയിലേക്ക് ചാരിച്ചു. മായയുടെ സാരിത്തുമ്പ് തറയിലേക്ക് വീണു. വിശ്വൻ അങ്കിൾ അവളുടെ വയറിലൂടെ പതുക്കെ കൈകൾ ഓടിച്ചു, എന്നിട്ട് സാരിയുടെ മടക്കുകൾക്കിടയിലൂടെ കൈകൾ താഴേക്ക് നീക്കി. മായയ്ക്ക് തന്റെ ശരീരത്തിലെ ഓരോ കോശവും ഉണർന്നു പ്രവർത്തിക്കുന്നത് പോലെ തോന്നി. അദ്ദേഹത്തിന്റെ വിരലുകൾ അവളുടെ അടിവയറ്റിൽ സ്പർശിച്ചപ്പോൾ അവൾ ഒന്ന് വിറച്ചു. വിശ്വൻ അങ്കിളിന്റെ ശ്വാസം അവളുടെ കഴുത്തിലും ചുമലിലും ഒരു ചൂടുള്ള കാറ്റുപോലെ വീശിക്കൊണ്ടേയിരുന്നു.
അദ്ദേഹത്തിന്റെ കൈകൾ ഇപ്പോൾ മായയുടെ പാദത്തിനടുത്തായി എത്തി. സാരിയുടെ മടക്കുകൾക്കിടയിലൂടെ വിശ്വൻ അങ്കിൾ അവളുടെ പൂരിലേക്ക് തന്റെ വിരലുകൾ എത്തിച്ചു. മായ ഒരു ദീർഘനിശ്വാസം വിട്ടു. പൂരിലെ ആ ചെറിയ സ്പർശനം അവളെ പൂർണ്ണമായും കീഴടക്കി. വിരലുകൾക്ക് ഇടയിലുള്ള ആ ചെറിയ സ്പർശനം അവളിൽ ഒരു വലിയ ആഗ്രഹം ഉണർത്തി. അവൾ അറിയാതെ തന്റെ കാലുകൾ അദ്ദേഹത്തിന് ചുറ്റും ചുറ്റി. വിശ്വൻ അങ്കിൾ അവളുടെ ശരീരത്തിലെ ഓരോ ഭാഗത്തെയും തന്റെ സ്നേഹത്താൽ ഉണർത്തിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു.
വിശ്വൻ അങ്കിൾ അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി. ആവേശത്താൽ വിറയ്ക്കുന്ന മായയുടെ കണ്ണുകൾക്ക് മുന്നിൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ മുഖം ഒരു നിഴൽ പോലെ വന്നു നിന്നു. പെട്ടെന്ന്, അദ്ദേഹം തന്റെ നാവുപയോഗിച്ച് അവളുടെ കവിളിലൂടെ താടി വരെ നീളത്തിൽ പതുക്കെ നക്കി. മായ ഞെട്ടിപ്പോയി, പക്ഷേ ആ സ്പർശനം അവളിൽ ഒരു വല്ലാത്ത വികാരമുണർത്തി. അദ്ദേഹം വീണ്ടും അവളുടെ കവിളിലും നെറ്റിയിലും ചുണ്ടുകൾ അമർത്തി നക്കാൻ തുടങ്ങി. ഓരോ തവണ നക്കുംപ്പോഴും, അദ്ദേഹത്തിന്റെ വായിലെ ഉമിനീർ അവളുടെ ചർമ്മത്തിൽ ഒരു മിനുസമുള്ള പാളിയായി പടർന്നു. ആ ഒട്ടിപ്പിടിക്കുന്ന സ്ലൈം അവളുടെ മുഖത്ത് ഒരു പുതിയ അനുഭൂതി നൽകി. വിശ്വൻ അങ്കിൾ അവളുടെ മുഖത്തെ ഓരോ ഇഞ്ചും തന്റെ നാവുകൊണ്ട് കീഴടക്കി, അവളുടെ ചർമ്മം മുഴുവൻ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഉമിനീരുകൊണ്ട് നനഞ്ഞു കുതിർന്നു.
മായ കണ്ണുകൾ അടച്ച് ആ വിചിത്രമായ സ്നേഹപ്രകടനത്തെ സ്വീകരിച്ചു. അവളുടെ മുഖത്തെ ആ ഈർപ്പം കാറ്റിൽ തണുക്കുമ്പോൾ, അവൾക്ക് തന്റെ ശരീരത്തിനുള്ളിൽ ഒരു ചൂട് പടരുന്നത് പോലെ തോന്നി. വിശ്വൻ അങ്കിളിന്റെ ശ്വാസം അവളുടെ മുഖത്ത് തട്ടി, ഉമിനീരിന്റെ ആ ചെറിയ മിനുസരൂപം അവളുടെ ചർമ്മത്തിൽ ഒരു പുതിയ അനുഭവം സമ്മാനിച്ചു. അദ്ദേഹം പതുക്കെ അവളുടെ കാതുകളിൽ തന്റെ നാവ് എത്തിച്ചു, അത് അവളിൽ ഒരു ചെറിയ വിറയൽ ഉണ്ടാക്കി.
മായയുടെ ശ്വാസം വേഗത്തിലാകുകയും അവൾ വിശ്വൻ അങ്കിളിന്റെ സ്പർശനത്തിൽ പൂർണ്ണമായും മുഴുകി നിൽക്കുകയും ചെയ്ത നിമിഷമായിരുന്നു അത്. പെട്ടെന്ന്, മുറിയുടെ വാതിലിൽ ഒരു ശബ്ദം കേട്ടു. "മായേ, ചായ തണുത്തു പോയി, നീ എവിടെയാണ്?" അമ്മയുടെ ശബ്ദം ആ നിശബ്ദതയെ കീറിമുറിച്ചു. ആ ശബ്ദം കേട്ട നിമിഷം മായ ഒരു ഷോക്കടിച്ച പോലെ ഞെട്ടി. അവളുടെ ശരീരത്തിലുണ്ടായ വിറയൽ ഇപ്പോൾ ഭയമായി മാറി. വിശ്വൻ അങ്കിളിന്റെ കൈകൾ അവളുടെ ശരീരത്തിൽ നിന്നും പെട്ടെന്ന് പിരിഞ്ഞു മാറി, അദ്ദേഹം വേഗത്തിൽ സോഫയിൽ നിന്നും എഴുന്നേറ്റ് നേരെ നിന്നു.
അമ്മ മുറിയിലേക്ക് കടന്നുവന്നപ്പോഴേക്കും വിശ്വൻ അങ്കിൾ തന്റെ വസ്ത്രങ്ങൾ ശരിയാക്കി, മുഖത്ത് ഒരു സ്വാഭാവികമായ ചിരി വരുത്തിയിരുന്നു.
"അമ്മേ... ഞാൻ ഇവിടെത്തന്നെയുണ്ട്!" മായ തന്റെ ശബ്ദത്തിലെ വിറയൽ മറച്ചുവെക്കാൻ ശ്രമിച്ചുകൊണ്ട് ഉറക്കെ വിളിച്ചു. അവൾ വേഗത്തിൽ എഴുന്നേറ്റ്, വിശ്വൻ അങ്കിളിന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കാതെ തന്നെ, ഒരു മിന്നൽ വേഗതയിൽ ബാത്റൂമിലേക്ക് ഓടിക്കയറി വാതിലടച്ചു. പുറത്ത് അമ്മയുടെ പാദസരങ്ങൾ കിലുങ്ങുന്ന ശബ്ദവും, വിശ്വൻ അങ്കിളിന്റെ ഗൗരവമായ എന്നാൽ ശാന്തമായ ശബ്ദത്തിൽ അദ്ദേഹം എന്തൊക്കെയോ വിശദീകരിക്കുന്നതും അവൾക്ക് കേൾക്കാം.
ബാത്റൂമിന്റെ ചെറിയ മുറിയിൽ ശ്വാസം മുട്ടി നിന്ന മായ, കണ്ണാടിയിലെ തന്റെ പ്രതിബിംബം നോക്കി. വിശ്വൻ അങ്കിൾ നക്കി വിട്ട അവളുടെ കവിളിലും നെറ്റിയിലും ഉമിനീരിന്റെ ഈർപ്പം ഇപ്പോഴും ബാക്കിയുണ്ട്. ആ വിചിത്രമായ സ്പർശനത്തിന്റെ ചൂട് അവളുടെ ശരീരത്തിൽ നിന്നും മാറിയിരുന്നില്ല. ഹൃദയം അതിവേഗം മിടിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അമ്മയ്ക്ക് എന്തെങ്കിലും സംശയം തോന്നിയോ? വിശ്വൻ അങ്കിൾ പെട്ടെന്ന് മാറി നിന്നത് അമ്മ ശ്രദ്ധിച്ചു കാണുമോ? പക്ഷേ, അമ്മയുടെ ശബ്ദത്തിൽ ആശങ്കയേ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. "ഈ കുട്ടിക്കും ഈ സമയത്ത് തിരക്കാണല്ലോ," അമ്മ പതുക്കെ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞത് വാതിലിന് പുറത്ത് കേട്ടപ്പോൾ മായയ്ക്ക് ഒരു ചെറിയ ആശ്വാസം തോന്നി.
വിശ്വൻ അങ്കിളിന്റെ യാത്രപറച്ചിലുകൾക്ക് ഒരു പ്രത്യേക താളമുണ്ടായിരുന്നു. അമ്മ ഉണ്ടാക്കിയ പലഹാരങ്ങളുടെ പാഴ്സൽ കയ്യിലെടുത്ത്, ഭരതന്റെ തോളിൽ തട്ടി, അദ്ദേഹം പതുക്കെ ഉമ്മറത്തേക്ക് നടന്നു. മായ വാതിൽക്കൽ നിന്നു നോക്കി; അദ്ദേഹത്തിന്റെ നടപ്പിൽ ഒരുതരം ആത്മവിശ്വാസവും രഹസ്യമായ ഒരു വിജയഭാവവും ഉണ്ടായിരുന്നു. കാറിലേക്ക് കയറുന്നതിന് മുൻപ് അദ്ദേഹം ഒരിക്കൽ കൂടി തിരിഞ്ഞു നോക്കി, മായയുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് ആഴത്തിൽ ഒന്ന് നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചു. ആ പുഞ്ചിരിക്ക് അർത്ഥമുണ്ടായിരുന്നു—അമ്മയ്ക്കും ഭരതനും മനസ്സിലാവാത്ത, മായയ്ക്ക് മാത്രം അറിയാവുന്ന ഒരു രഹസ്യത്തിന്റെ അടയാളം. കാർ ഗേറ്റ് കടന്നു പോയി, പൊടിപടലങ്ങൾക്കിടയിൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ രൂപം മറഞ്ഞു.
അദ്ദേഹം പോയിക്കഴിഞ്ഞപ്പോൾ വീട്ടിൽ ഒരു വല്ലാത്ത നിശബ്ദത പടർന്നു. അമ്മ അടുക്കളയിൽ പാത്രങ്ങൾ കഴുകുന്ന ശബ്ദവും, ഭരതൻ മുറിയിൽ എന്തോ തിരയുന്ന ശബ്ദവും മാത്രം കേൾക്കാമായിരുന്നു. മായ തന്റെ മുറിയിലേക്ക് നടന്നു. അവളുടെ മുഖത്ത് ഇപ്പോഴും വിശ്വൻ അങ്കിളിന്റെ നാവുപയോഗിച്ചുള്ള ആ സ്പർശനത്തിന്റെ ഈർപ്പം ബാക്കിയുണ്ടായിരുന്നു. കണ്ണാടിക്ക് മുന്നിൽ നിന്നവൾ തന്റെ കവിളിൽ കൈവെച്ചു. ഒരു വശത്ത് ഭയമുണ്ടായിരുന്നു, മറുഭാഗത്ത് പറയാൻ കഴിയാത്ത ഒരുതരം ഉന്മേഷം. ഒരു മുതിർന്ന വ്യക്തിയോട്, പ്രത്യേകിച്ച് കുടുംബാംഗങ്ങൾക്ക് ബഹുമാനത്തോടെ നോക്കുന്ന ഒരാളോട് ഇത്രയും അടുപ്പത്തിലായതിന്റെ ഒരു വിചിത്രമായ ലഹരി അവളിൽ പടർന്നു.