ਅਮਰਜੀਤ ਨੇ ਕਹਾਣੀ ਅੱਗੇ ਤੋਰੀ,,,,,ਰਾਤ ਨੂੰ ਤਿੰਨੇ ਬੱਚੇ ਰੋਟੀ ਖਾ ਕੇ ਸੌਂ ਚੁੱਕੇ ਸੀ, ਅਮਰਜੀਤ ਭਾਂਡੇ ਸਾਂਭਦੀ ਫਿਰਦੀ ਸੀ, ਵਰਾਂਡੇ ਵਿਚ ਪਿਆ ਬੂਟਾ ਤੁਰੀ ਫਿਰਦੀ ਅਮਰਜੀਤ ਨੂੰ ਵੇਖ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਸਮਝ ਅਮਰਜੀਤ ਵੀ ਰਹੀ ਸੀ, ਅੱਜ ਉਸਨੇ ਬ੍ਰਾ ਤੇ ਕੱਛੀ ਨਹੀਂ ਪਾਈ ਸੀ ਦੁਪਿਹਰ ਤੋਂ, ਕੰਮ ਸਾਂਭ ਕੇ ਅਮਰਜੀਤ ਨੇ ਬੂਟੇ ਦੇ ਮੰਜੇ ਕੋਲੋ ਗੇੜਾ ਕਢੀਆ ਤਾਂ ਬੂਟਾ ਹੌਲੀ ਜਿਹੇ ਬੋਲਿਆ
ਬੂਟਾ,,,ਅਮਰ ਕੇ ਵੇਹਲੀ ਹੋਗੀ ਤਾਂ ਦਵਾਈ ਲਾ ਦੇ
ਅਮਰਜੀਤ ਤਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਤਿਆਰ ਸੀ
ਅਮਰਜੀਤ,,,ਲਾ ਦਿੰਨੀ ਆ ,,,,,ਕਹਿ ਕੇ ਮੰਜੀ ਕੋਲ ਆ ਖੜੀ ਬੂਟੇ ਨੇ ਪਰਨਾ ਦਾ ਪੱਲਾ ਪਾਸੇ ਕੀਤਾ ਤੇ ਅਧ ਖੜਾ ਲਨ ਅਮਰਜੀਤ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਅਮਰਜੀਤ ਮੰਜੀ ਤੇ ਬੈਠ ਕੇ ਏਕ ਹੱਥ ਨਾਲ ਲਨ ਨੂੰ ਫੜ ਲਿਆ ਅਤੇ ਲਨ ਨੂੰ ਥੋੜਾ ਜਿਹਾ ਉਪਰ ਥੱਲੇ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਬੂਟੇ ਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਆਹ ਨਿਕਲ ਗਈ
ਅਮਰਜੀਤ,, ਦਰਦ ਹੋਈ ਬਾਪੂ ਜੀ
ਬੂਟਾ,, ਨਹੀਂ ਆਰਾਮ ਮਿਲਿਆ
ਅਮਰਜੀਤ ਦੇ ਹੱਥ ਲੱਗਣ ਨਾਲ ਲਨ ਪੂਰਾ ਖੜਾ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਮਰਜੀਤ ਨੇ ਲਨ ਨੂੰ ਉਪਰ ਕਰਕੇ ਪਤਾਲੂਆਂ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਵਾਸਤੇ ਧੋਣ ਥੱਲੇ ਕੀਤੀ ਉਸਦਾ ਦਾ ਨੱਕ ਲਨ ਦੇ ਬਿਲਕੁਲ ਨੇੜੇ ਸੀ, ਲਨ ਦੀ ਖ਼ੁਸ਼ਬੂ ਸਿੰਘ ਕੇ ਅਮਰਜੀਤ ਦਾ ਦਿਲ ਕੀਤਾ ਕੇ ਲਨ ਨੂੰ ਮੂੰਹ ਵਿਚ ਭਰ ਲਵੋ, ਪਰ ਉਹ ਪਹਿਲ ਨਹੀਂ ਸੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੀ,
ਅਮਰਜੀਤ,,,ਪਤਾਲੂਆਂ ਤੇ ਹੱਥ ਲਾ ਕੇ,,,,,ਲਾਲੀ ਤਾਂ ਘਾਟੀ ਆ ਬਾਪੂ ਜੀ
ਬੂਟਾ,,ਪਰ ਮਚੀ ਜਾਂਦੇ ਆ, ਤੂੰ ਦਵਾਈ ਲਾ ਕੇ ਮਾਲਿਸ਼ ਕਰ ਦੇ
ਅਮਰਜੀਤ ਨੇ ਬੂਟੇ ਤੋਂ ਢਵਈ ਫੜੀ ਤੇ ਪਤਾਲੂਆਂ ਤੇ ਲਾ ਕੇ ਪਤਾਲੂਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਨਾਲ ਲਨ ਨੂੰ ਵੀ ਉਪਰ ਹੇਠ ਕਰ ਕੇ ਸੁਆਦ ਲੈਂਦੀ ਤੇ ਦਿੰਦੀ ਰਹੀ, ਬੂਟਾ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਕਰਕੇ ਸੁਆਦ ਲਾ ਰਿਹਾ ਸੀ ਪਰ ਕਹਿ ਨਹੀਂ ਪ ਰਿਹਾ ਸੀ ਕੇ ਮੂੰਹ ਵਿਚ ਪ ਲਾ, ਅਮਰਜੀਤ ਵੀ ਬੂਟੇ ਦੀ ਪਹਿਲ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰਦੀ ਲਨ ਪਤਾਲੂਆਂ ਤੇ ਮਲਿਸ਼ ਕਰਦੀ ਰਹੀ ਤੇ ਅੱਕ ਕੇ ਉੱਠ ਖੜੀ ਹੋਈ ਤੇ ਆਪਣੀ ਮੰਜੀ ਤੇ ਜਾ ਪਈ ਪਰ ਨੀਦ ਨੇੜੇ ਤੇੜੇ ਨਾ ਸੀ,
ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਕੱਲਾ ਕੱਛਾ ਪ ਕੇ ਬੂਟਾ ਘਰ ਵਿਚ ਗੇੜੇ ਕਢ ਰਿਹਾ ਸੀ ਤੇ ਅਮਰਜੀਤ ਨੂੰ ਰਾਜ਼ੀ ਕਰਨ ਦੇ ਤਰੀਕੇ ਸੋਚ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਅਮਰਜੀਤ ਵੀ ਬਿਨਾਂ ਕੱਛੀ ਬ੍ਰਾ ਦੇ ਮੁਮੇ ਤੇ ਬੁੰਡ ਬੂਟੇ ਦੇ ਅੱਗੇ ਹਿਲਾਉਂਦੀ ਫਿਰਦੀ ਸੀ, 11 ਕ ਵਜੇ ਬੂਟਾ ਰੋਟੀ ਖਾਣ ਵਾਸਤੇ ਹੱਥ ਢੋ ਕੇ ਬੈਠ ਗਿਆ
ਅਮਰਜੀਤ,, ਹੁਣ ਕਿਵਆਂ ਬਾਪੂ ਜੀ
ਬੂਟਾ,,,,ਵੇਖ ਖਾਂ ਮੈਨੂੰ ਕਿਹੜਾ ਦੀਆ ਜਾਣਾ,,,, ਕਹਿੰਦੇ ਹੀ ਬੂਟੇ ਨੇ ਕੱਛਾ ਲਾਹ ਕੇ ਗੋਡਿਆਂ ਤਕ ਕਰ ਲਿਆ, ਅਮਰਜੀਤ ਮੁਸਕਾ ਕੇ ਕੋਲ ਹੋਈ
ਅਮਰਜੀਤ,,, ਸੰਗ ਕਰੋ ਬਾਪੂ ਜੀ ਦਿਨ ਦੁਪਿਹਰੇ ਹੀ ਨੋਹ ਅੱਗੇ ਕੱਛਾ ਖੋਲ ਕੇ ਬਹਿ ਗਏ
ਬੂਟਾ,, ਸੰਗ ਕਰੇ ਤੋਂ ਦੁੱਖ ਨਹੀਂ ਨਾ ਘਟਦਾ
ਅਮਰਜੀਤ ਨੇੜੇ ਹੋ ਕੇ ਲਨ ਨੂੰ ਫੜ ਕੇ ਉਤੇ ਕਰਦੀ ਨੇ
ਅਮਰਜੀਤ,, ਸੰਗ ਛੱਡ ਕੇ ਕਿਹੜਾ ਦੁੱਖ ਘਾਟ ਜੂ
ਬੂਟਾ,,, ਕੇ ਦੁੱਖ ਘਟੂ ਨਾ ਤਾਂ ਵੰਡਿਆਂ ਤਾਂ ਜਾਓ
ਅਮਰਜੀਤ ਚੁੱਪ ਚਾਪ ਦਵਾਈ ਲਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਤੇ ਉਠਕੇ ਰਸੋਈ ਵਿਚ ਚਲੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਗੁੱਸਾ ਸੀ ਉਹਦੇ ਮਨ ਵਿਚ ਕੇ ਖੜਾ ਕਰਕੇ ਹੱਥ ਚ ਫੜਾ ਦਿੰਨਾ ਫੁਦੀ ਵਿਚ ਵੀ ਪ ਦੇ, ਰੋਟੀ ਖਾ ਕੇ ਬੂਟਾ ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਲਗ ਗਿਆ, ਦਾਰੂ ਦਾ ਸ਼ੌਕੀਨ ਸੀ ਬੂਟਾ ਤੇ ਜਿਸ ਦਿਨ ਦਾਰੂ ਪੀ ਲੈਂਦਾ ਉਸ ਦਿਨ ਧੰਨਾ ਸੇਠ ਬਣ ਜਾਂਦਾ, ਅੱਜ ਵੀ ਡੰਗਰਾਂ ਵਾਲੇ ਚ ਉਸਨੇ ਭੱਠੀ ਲਾ ਰੱਖੀ ਸੀ, ਅਮਰਜੀਤ ਨੂੰ ਵੀ ਪਤਾ ਸੀ, ਪਰ ਉਹ ਤਾਂ ਲਨ ਨੂੰ ਤੜਫੀ ਪਾਈ ਸੀ ਕਰੇ ਤਾਂ ਕੀ, ਭੱਠੀ ਚਲਦੀ ਵੇਖ ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿਚ ਸੋਚ ਆਈ, ਬੂਟਾ ਦਾਰੂ ਕਢ ਕੇ 2 ਬੋਤਲਾਂ ਪਹਿਲੀਆਂ ਅਮਰਜੀਤ ਕੋਲ ਲਈ ਕੇ ਆਇਆ ਤੇ ਫਰਿੱਜ ਵਿਚ ਲਾ ਕੇ ਠੰਠੀ ਕਰਨ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, ਅਮਰਜੀਤ ਨੇ ਦੋਵੇਂ ਬੋਤਲਾਂ ਫਰਿੱਜ ਦੇ ਉਪਰਲੇ ਖਾਣੇ ਵਿਚ ਲਾ ਦਿੱਤੀਆਂ, ਅਮਰਜੀਤ ਅੱਜ ਸਕੀਮਾਂ ਲਾ ਰਹੀ ਸੀ ਕੇ ਫੁਦੀ ਦੇਣੀ ਹੀ ਦੇਣੀ,
ਬੂਟਾ,,,ਅਮਰ ਕੇ ਵੇਹਲੀ ਹੋਗੀ ਤਾਂ ਦਵਾਈ ਲਾ ਦੇ
ਅਮਰਜੀਤ ਤਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਤਿਆਰ ਸੀ
ਅਮਰਜੀਤ,,,ਲਾ ਦਿੰਨੀ ਆ ,,,,,ਕਹਿ ਕੇ ਮੰਜੀ ਕੋਲ ਆ ਖੜੀ ਬੂਟੇ ਨੇ ਪਰਨਾ ਦਾ ਪੱਲਾ ਪਾਸੇ ਕੀਤਾ ਤੇ ਅਧ ਖੜਾ ਲਨ ਅਮਰਜੀਤ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਅਮਰਜੀਤ ਮੰਜੀ ਤੇ ਬੈਠ ਕੇ ਏਕ ਹੱਥ ਨਾਲ ਲਨ ਨੂੰ ਫੜ ਲਿਆ ਅਤੇ ਲਨ ਨੂੰ ਥੋੜਾ ਜਿਹਾ ਉਪਰ ਥੱਲੇ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਬੂਟੇ ਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਆਹ ਨਿਕਲ ਗਈ
ਅਮਰਜੀਤ,, ਦਰਦ ਹੋਈ ਬਾਪੂ ਜੀ
ਬੂਟਾ,, ਨਹੀਂ ਆਰਾਮ ਮਿਲਿਆ
ਅਮਰਜੀਤ ਦੇ ਹੱਥ ਲੱਗਣ ਨਾਲ ਲਨ ਪੂਰਾ ਖੜਾ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਮਰਜੀਤ ਨੇ ਲਨ ਨੂੰ ਉਪਰ ਕਰਕੇ ਪਤਾਲੂਆਂ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਵਾਸਤੇ ਧੋਣ ਥੱਲੇ ਕੀਤੀ ਉਸਦਾ ਦਾ ਨੱਕ ਲਨ ਦੇ ਬਿਲਕੁਲ ਨੇੜੇ ਸੀ, ਲਨ ਦੀ ਖ਼ੁਸ਼ਬੂ ਸਿੰਘ ਕੇ ਅਮਰਜੀਤ ਦਾ ਦਿਲ ਕੀਤਾ ਕੇ ਲਨ ਨੂੰ ਮੂੰਹ ਵਿਚ ਭਰ ਲਵੋ, ਪਰ ਉਹ ਪਹਿਲ ਨਹੀਂ ਸੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੀ,
ਅਮਰਜੀਤ,,,ਪਤਾਲੂਆਂ ਤੇ ਹੱਥ ਲਾ ਕੇ,,,,,ਲਾਲੀ ਤਾਂ ਘਾਟੀ ਆ ਬਾਪੂ ਜੀ
ਬੂਟਾ,,ਪਰ ਮਚੀ ਜਾਂਦੇ ਆ, ਤੂੰ ਦਵਾਈ ਲਾ ਕੇ ਮਾਲਿਸ਼ ਕਰ ਦੇ
ਅਮਰਜੀਤ ਨੇ ਬੂਟੇ ਤੋਂ ਢਵਈ ਫੜੀ ਤੇ ਪਤਾਲੂਆਂ ਤੇ ਲਾ ਕੇ ਪਤਾਲੂਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਨਾਲ ਲਨ ਨੂੰ ਵੀ ਉਪਰ ਹੇਠ ਕਰ ਕੇ ਸੁਆਦ ਲੈਂਦੀ ਤੇ ਦਿੰਦੀ ਰਹੀ, ਬੂਟਾ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਕਰਕੇ ਸੁਆਦ ਲਾ ਰਿਹਾ ਸੀ ਪਰ ਕਹਿ ਨਹੀਂ ਪ ਰਿਹਾ ਸੀ ਕੇ ਮੂੰਹ ਵਿਚ ਪ ਲਾ, ਅਮਰਜੀਤ ਵੀ ਬੂਟੇ ਦੀ ਪਹਿਲ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰਦੀ ਲਨ ਪਤਾਲੂਆਂ ਤੇ ਮਲਿਸ਼ ਕਰਦੀ ਰਹੀ ਤੇ ਅੱਕ ਕੇ ਉੱਠ ਖੜੀ ਹੋਈ ਤੇ ਆਪਣੀ ਮੰਜੀ ਤੇ ਜਾ ਪਈ ਪਰ ਨੀਦ ਨੇੜੇ ਤੇੜੇ ਨਾ ਸੀ,
ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਕੱਲਾ ਕੱਛਾ ਪ ਕੇ ਬੂਟਾ ਘਰ ਵਿਚ ਗੇੜੇ ਕਢ ਰਿਹਾ ਸੀ ਤੇ ਅਮਰਜੀਤ ਨੂੰ ਰਾਜ਼ੀ ਕਰਨ ਦੇ ਤਰੀਕੇ ਸੋਚ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਅਮਰਜੀਤ ਵੀ ਬਿਨਾਂ ਕੱਛੀ ਬ੍ਰਾ ਦੇ ਮੁਮੇ ਤੇ ਬੁੰਡ ਬੂਟੇ ਦੇ ਅੱਗੇ ਹਿਲਾਉਂਦੀ ਫਿਰਦੀ ਸੀ, 11 ਕ ਵਜੇ ਬੂਟਾ ਰੋਟੀ ਖਾਣ ਵਾਸਤੇ ਹੱਥ ਢੋ ਕੇ ਬੈਠ ਗਿਆ
ਅਮਰਜੀਤ,, ਹੁਣ ਕਿਵਆਂ ਬਾਪੂ ਜੀ
ਬੂਟਾ,,,,ਵੇਖ ਖਾਂ ਮੈਨੂੰ ਕਿਹੜਾ ਦੀਆ ਜਾਣਾ,,,, ਕਹਿੰਦੇ ਹੀ ਬੂਟੇ ਨੇ ਕੱਛਾ ਲਾਹ ਕੇ ਗੋਡਿਆਂ ਤਕ ਕਰ ਲਿਆ, ਅਮਰਜੀਤ ਮੁਸਕਾ ਕੇ ਕੋਲ ਹੋਈ
ਅਮਰਜੀਤ,,, ਸੰਗ ਕਰੋ ਬਾਪੂ ਜੀ ਦਿਨ ਦੁਪਿਹਰੇ ਹੀ ਨੋਹ ਅੱਗੇ ਕੱਛਾ ਖੋਲ ਕੇ ਬਹਿ ਗਏ
ਬੂਟਾ,, ਸੰਗ ਕਰੇ ਤੋਂ ਦੁੱਖ ਨਹੀਂ ਨਾ ਘਟਦਾ
ਅਮਰਜੀਤ ਨੇੜੇ ਹੋ ਕੇ ਲਨ ਨੂੰ ਫੜ ਕੇ ਉਤੇ ਕਰਦੀ ਨੇ
ਅਮਰਜੀਤ,, ਸੰਗ ਛੱਡ ਕੇ ਕਿਹੜਾ ਦੁੱਖ ਘਾਟ ਜੂ
ਬੂਟਾ,,, ਕੇ ਦੁੱਖ ਘਟੂ ਨਾ ਤਾਂ ਵੰਡਿਆਂ ਤਾਂ ਜਾਓ
ਅਮਰਜੀਤ ਚੁੱਪ ਚਾਪ ਦਵਾਈ ਲਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਤੇ ਉਠਕੇ ਰਸੋਈ ਵਿਚ ਚਲੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਗੁੱਸਾ ਸੀ ਉਹਦੇ ਮਨ ਵਿਚ ਕੇ ਖੜਾ ਕਰਕੇ ਹੱਥ ਚ ਫੜਾ ਦਿੰਨਾ ਫੁਦੀ ਵਿਚ ਵੀ ਪ ਦੇ, ਰੋਟੀ ਖਾ ਕੇ ਬੂਟਾ ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਲਗ ਗਿਆ, ਦਾਰੂ ਦਾ ਸ਼ੌਕੀਨ ਸੀ ਬੂਟਾ ਤੇ ਜਿਸ ਦਿਨ ਦਾਰੂ ਪੀ ਲੈਂਦਾ ਉਸ ਦਿਨ ਧੰਨਾ ਸੇਠ ਬਣ ਜਾਂਦਾ, ਅੱਜ ਵੀ ਡੰਗਰਾਂ ਵਾਲੇ ਚ ਉਸਨੇ ਭੱਠੀ ਲਾ ਰੱਖੀ ਸੀ, ਅਮਰਜੀਤ ਨੂੰ ਵੀ ਪਤਾ ਸੀ, ਪਰ ਉਹ ਤਾਂ ਲਨ ਨੂੰ ਤੜਫੀ ਪਾਈ ਸੀ ਕਰੇ ਤਾਂ ਕੀ, ਭੱਠੀ ਚਲਦੀ ਵੇਖ ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿਚ ਸੋਚ ਆਈ, ਬੂਟਾ ਦਾਰੂ ਕਢ ਕੇ 2 ਬੋਤਲਾਂ ਪਹਿਲੀਆਂ ਅਮਰਜੀਤ ਕੋਲ ਲਈ ਕੇ ਆਇਆ ਤੇ ਫਰਿੱਜ ਵਿਚ ਲਾ ਕੇ ਠੰਠੀ ਕਰਨ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, ਅਮਰਜੀਤ ਨੇ ਦੋਵੇਂ ਬੋਤਲਾਂ ਫਰਿੱਜ ਦੇ ਉਪਰਲੇ ਖਾਣੇ ਵਿਚ ਲਾ ਦਿੱਤੀਆਂ, ਅਮਰਜੀਤ ਅੱਜ ਸਕੀਮਾਂ ਲਾ ਰਹੀ ਸੀ ਕੇ ਫੁਦੀ ਦੇਣੀ ਹੀ ਦੇਣੀ,
