21 ਅਪ੍ਰੈਲ
ਰੂਪ ਦੇ ਪੇਪਰ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਅੱਜ ਤੋਂ ਘਰੇ ਹੀ ਸੀ, ਸੱਤੀ ਆਪਣੇ ਕਿਸੇ ਯਾਰ ਨਾਲ ਸ਼ਹਿਰ ਗਿਆ ਸੀ , ਅਮਰਜੀਤ ਘਰ ਦੇ ਕੰਮ ਕਰਦੀ ਥੋੜ੍ਹੀ ਜੀ ਉੱਖੜੀ ਜੇਹੀ ਸੀ, ਕਲ ਦੀ ਜੋਰ ਅਜਮਾਇਸ਼ ਵਿਚ ਉਸਦਾ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਸੀ ਹੋਇਆ,, ਤੇ ਹੁਣ ਉਸਨੂੰ ਲਨ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਚਾਹੀਦਾ ਸੀ, ਰੂਪ ac ਚਲਾ ਕੇ ਅੰਦਰ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ, ਅਮਨ ਆਪਣੇ ਕਮਰੇ ਵਿਚ ਲੰਮੇ ਪਾਈ ਸੀ, 2 ਵਾਰ ਅਮਰਜੀਤ ਅੰਦਰ ਗਈ ਅਮਨ ਮਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਕੇ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਕਰਕੇ ਸੌਣ ਦਾ ਨਾਟਕ ਕਰਦੀ ਤੇ ਜਦੋਂ ਅਮਰਜੀਤ ਬਹਰਬਚਲੀ ਜਾਂਦੀ ਤਾਂ ਅੱਖਾਂ ਖੋਲ ਕੇ ਹਲਕਾ ਮੁਕਾਉਂਦੀ, ਉਸਦੀ ਨਿਗਾਹ ਅੱਜ ਕਮਰੇ ਦੀ ਬਾਰੀ ਦੀ ਝੀਥ ਵਿਚ ਸੀ ਜਿੱਥੋਂ ਬਾਹਰ ਵਰਾਂਡੇ ਤੇ ਵੇਹੜਾ ਦਿਸ ਦੇ ਸਨ, ਅਮਨ ਨੇ ਢਿੱਲਾ ਜਿਹਾ ਪਜਾਮਾ ਤੇ ਲੂਜ਼ ਜੇਹੀ ਟੀਸ਼ਰਟ ਪਾਈ ਸੀ, ਬਿਨਾ ਬ੍ਰਾ ਤੇ ਕੱਛੀ ਤੋਂ, ਓਹਨੂੰ ਕਲ ਦਾ ਦੇ ਆਪਣੇ ਮੰਮੇ ਵੱਡੇ ਹੋ ਗਏ ਲਗ ਰਹੇ ਸੀ ਜੌ ਅੱਜ ਬ੍ਰਾ ਵਿਚ ਨਹੀਂ ਸੀ ਆ ਰਹੇ ਜਾਂ ਅੱਜ ਉਸਦਾ ਦਿਲ ਕਰਦਾ ਸੀ ਕੇ ਓਹ ਜਦੋਂ ਵੇਹੜੇ ਵਿਚ ਤੁਰੇ ਤਾਂ ਉਸਦੇ ਮੁੰਮੇ ਤੇ ਬੁੰਡ ਵੇਖਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਦਿਸੇ ਜਾਂ ਉਸਦਾ ਦਿਲ ਕਰਦਾ ਸੀ ਕੇ ਜਦੋਂ ਜੀ ਕਰੇ ਇਹ ਟੀਸ਼ਰਟ ਵਿਚ ਹੱਥ ਪਾਕੇ ਆਪਣੇ ਮੰਮਿਆਂ ਦੀਆਂ ਡੋਡੀਆਂ ਨੂੰ ਮਸਲ ਸਕੇ ਤੇ ਜਦੋਂ ਮਰਜੀ ਪਜਾਮੇ ਵਿੱਚ ਹੱਥ ਪਵੇ ਤੇ ਹੱਥ ਸਿੱਧਾ ਫੁਦੀ ਦੇ ਬੁੱਲਾਂ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਜਾਵੇ, ਅਮਨ ਇਹਨਾਂ ਸੋਚਾਂ ਵਿਚ ਪਈ ਤੜਕੇ ਦੀ 2 ਵਾਰ ਆਪਣਾ ਪਾਣੀ ਕਢ ਲਿਆ ਸੀ, ਅਜੇ ਵੀ ਉਸਦੀ ਏਕ ਉਂਗਲ ਉਸਦੀ ਫੁਦੀ ਵਿਚ ਸੀ, ਇਹ ਪਜਾਮਾ ਤੇ ਟੀਸ਼ਰਟ ਸੱਤੀ ਦੀਆ ਚੱਕ ਕੇ ਪਾਈ ਸੀ, ਏਕ ਵਾਰ ਉਸਨੂੰ ਖਿਆਲ ਆਇਆ ਕੇ ਜਦੋਂ ਇਹ ਪਜਾਮਾ ਸੱਤੀ ਪਾਉ ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਮੇਰੀ ਫੁਦੀ ਦੀ ਖ਼ੁਸ਼ਬੂ ਆਵੇਗੀ ਤੇ ਫਿਰ ਕਿਵੇਂ ਸਾਨ ਗਾਂ ਮਗਰ ਖ਼ੁਸ਼ਬੂ ਸੁੰਘ ਕੇ ਨੱਕ ਜਿਹਾ ਝੜ੍ਹਾ ਕੇ ਗਾਂ ਮਗਰ ਫੁਦੀ ਫੁਦੀ ਕਰਦਾ ਫਿਰਦਾ ਹੁੰਦਾ ਕੀ ਸੱਤੀ ਵੀ ਇਸ ਪਜਾਮੇ ਚੋਂ ਮੇਰੀ ਫੁਦੀ ਦੀ ਖ਼ੁਸ਼ਬੂ ਸੁੰਘ ਕੇ ਮੇਰੇ ਮਗਰ ਮਗਰ ਫਿਰੂ ਨਾਲੇ ਕਹੁ ਅਮਨ ਫੁਦੀ ਦੇ ਦੇ,,,,,ਅਮਨ ਫੁਦੀ ਦੇ ਦੇ,,,,ਸੋਚਦੀ ਸੋਚਦੀ ਨੇ ਦੋ ਉਂਗਲਾਂ ਫੁਦੀ ਵਿਚ ਧੱਕ ਦਿੱਤੀਆਂ ਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਉਸਦੀ ਚੀਕ ਨਿਕਲ ਗਈ, ਨਾਲ ਵਾਲੇ ਕਮਰੇ ਚੋ ਚੀਕ ਦੀ ਅਵਾਜ ਸੁਣ ਕੇ ਰੂਪ ਭਜੀ ਆਈ ਰੂਪ,,,,,ਕੀ ਹੋਇਆ ਚੀਕ ਕਿਉ ਮਾਰੀ
ਅਮਨ ਨੇ ਰੂਪ ਨੂੰ ਕੋਲ ਆਉਣ ਦਾ ਇਸ਼ਾਰਾ ਕੀਤਾ ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਰੂਪ ਕੋਲ ਆਈ ਉਸਨੇ ਫੁਦੀ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਿੱਜੀਆਂ 2 ਉਂਗਲਾਂ ਰੂਪ ਦੇ ਬੁੱਲਾਂ ਚ ਪਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ, ਰੂਪ ਸਮੈੱਲ ਤੇ ਸੁਆਦ ਸਮਝ ਕੇ ਬੋਲੀ
ਰੂਪ,,,,ਕੁੱਤੀਏ ਦਿਨੇ ਹੀ ਲੱਗੀ ਪਾਈ ਆ ਉਂਗਲਾਂ ਲੈਣ, ਹੈ ਏਨੀ ਅੱਗ ਲੱਗੀ ਆ ਤਾਂ ਬਾਪੂ ਜੀ ਨੂੰ ਜਾ ਸੱਤੀ ਤੋਂ ਫੁਦੀ ਮਰਾਲਾ
ਅਮਨ,,,, ਓਹ ਦੋਂਵੇ ਘਰੇ ਨਹੀਂ ਹੈਗਾ, ਤੂੰ ਈ ਚੱਟ ਕੇ ਖਾਜ ਮਿਟਾ ਦੇ ਕੇਰਾਂ
ਰੂਪ,,,,ਤੇਰੇ ਵਾਂਗੂ ਵੇਹਲੀ ਨਹੀਂ ਹੈਗੀ
ਕਹਿ ਕੇ ਰੂਪ ਆਪਣੇ ਕਮਰੇ ਨੂੰ ਚਲੀ ਗਈ, ਅਮਨ ਨੂੰ ਖਿਆਲ ਆਇਆ ਕੇ ਜੈ ਮੇਰੀ ਚੀਕ ਰੂਪ ਨੂੰ ਸੁਣੀ ਤਾਂ ਮਾਂ ਨੂੰ ਕਿਉ ਨਹੀ ਸੁਣੀ ਵੇਹੜੇ ਵੱਲ ਨਿਗਾਹ ਮਾਰੀ ਤਾਂ ਅਮਰਜੀਤ ਵੇਹੜੇ ਵਿਚ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਅਮਨ ਕੁਝ ਸੋਚਦੀ ਉਠਕੇ ਬਾਹਰ ਆਈ, ਅਮਰਜੀਤ ਬਾਹਰ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਉਸਦੇ ਅੰਦਰ ਖਿਆਲ ਆ ਜਾ ਰਹੇ ਸੀ ਅਮਨ ਦੇ ਪੈਰ ਆਪੇ ਹੀ ਡੰਗਰਾਂ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਤੁਰ ਪਏ ਛਾਂਵੇ ਬਜੇ ਡੰਗਰਾਂ ਕੋਲੋ ਹੋ ਕੇ ਅਮਨ ਏਧਰ ਓਧਰ ਵੇਖਦੀ ਤੂੜੀ ਵਾਲੇ ਕਮਰੇ ਵੱਲ ਚਲੀ ਗਈ, ਕਮਰੇ ਵਿੱਚੋਂ ਅਵਾਜ ਆਈ
ਅਮਰਜੀਤ,,,,ਕੁੜੀਆਂ ਘਰੇ ਆ ਆਪਣੇ ਆਪਣੇ ਕਮਰੇ ਚ, ਤੂੰ ਛੇਤੀ ਕਰ ਪਾਂ ਲਨ ਅੰਦਰ ਮੇਰੇ
ਬੂਟੇ ਨੇ ਲਨ ਨੂ ਫੜਕੇ ਕੌਡੀ ਹੋਈ ਅਮਰਜੀਤ ਦੇ ਮਗਰੋਂ ਫੁਦੀ ਨਾਲ ਲਨ ਜੋੜ ਲਿਆ ਤੇ ਏਕ ਹੀ ਧੱਕੇ ਵਿਚ ਪੂਰਾ ਲਨ ਅਮਰਜੀਤ ਦੀ ਫੁਦੀ ਵਿਚ ਧੱਕ ਦਿੱਤਾ
ਬੂਟਾ,,,ਹਾਏ ਨੀ ਮੇਰੀ ਅਮਨ,
ਅਮਰਜੀਤ,,,,,ਅਮਨ ਦੀ ਬਾਅਦ ਚ ਪਾੜ ਲਵੀਂ ਪਹਿਲਾਂ ਮੈਨੂੰ ਤਾਂ ਠੰਡੀ ਕਰ ਲੈਅ
ਬੂਟਾ,,,,ਉਹਦੇ ਨਰਮ ਨਰਮ ਹੱਥ ਵੀ ਏਨੇ ਗਰਮ ਆ ਕੇ ਉਹਦੇ ਹੱਥ ਚ ਜਾਂਦੇ ਹੀ ਮੇਰਾ ਪਾਣੀ ਨਿਕਲ ਗਿਆ ਹਾਏ ਉਹਦੀ ਫੁਦੀ ਕਿੰਨੀ ਗਰਮ ਹੋਣੀ ਆ
ਬੂਟੇ ਨੇ ਅਮਨ ਦਾ ਨਾਮ ਲੈਅ ਕੇ ਫਿਰ ਧੱਕਾ ਮਾਰਿਆ ਆਹ ਹ ਹ ਹ ਹ ਹ ਹ, ਬੂਟੇ ਦਾ ਲੱਕ 100 ਦੀ ਸਪੀਡ ਨਾਲ ਚਲ ਪਿਆ ਥਾਪ ਥਾਪ ਥਾਪ ਦੀਆਂ ਅਵਾਜਾਂ ਆਉਣ ਲਗਿਆਂ ਨਾਲ ਹੀ ਅਮਰਜੀਤ ਦੀਆਂ ਸਿਸਕਰੀਆਂ ਕਮਰੇ ਵਿਚ ਗੂੰਜਣ ਲਗਿਆਂ ਬਾਹਰ ਬੂਹੇ ਕੋਲ ਖੜੀ ਅਮਨ ਦਾ ਹੱਥ ਪਜਾਮੇ ਵਿਚ ਸੀ ਉਸਨੂੰ ਬੂਟੇ ਦੀ ਨੰਗੀ ਕਲੀ ਬੁੰਡ ਤੇ ਪੱਟਾਂ ਨਾਲ ਵਜਦੇ ਪੱਟਾਂ ਦੀ ਅਵਾਜ ਸੁਣ ਰਹੀ ਸੀ ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਸਦੀਆਂ ਸੁਆਦ ਨਾਲ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਹੋ ਰਹੀਆਂ ਸੀ, ਅਮਨ ਨੂੰ ਲਗਵਰੇਹਬੈ ਕੇ ਬੂਟੇ ਦਾ ਲਨ ਉਸਦੀ ਫੁਦੀ ਵਿਚ ਚਲ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ, ਅਮਰਜੀਤ ਦੀਆਂ ਹਾਏ ਹਾਏ ਆ ਆ ਆਹ ਹ ਹ ਹ ਹ ਹ ਹ ਹ ਹ ਹਾਏ ਹੋਰ ਲਾ ਜੋਰ ਜਿਰ ਨਾਲ ਮੇਰਾ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਆਹ ਆਹ ਆਹ ਆਹ ਮੈਂ ਮਾਰ ਚਲੀ ਵੀ ਬੂਟਿਆ ਵੀ ਤੂੰ ਪਾੜ ਸੁੱਟੀ ਮੇਰੀ ਫੁਦੀ ਹਾਏ ਵੇਂ ਆਹ ਆਹ, ਨਾਲ ਹੀ ਥਾਪ ਥਾਪ ਥਾਪ ਪੱਟ ਪੱਟਾਂ ਨਾਲ ਭਿੜ ਰਹੇ ਸੀ ਦੋਂਵੇ ਪਸੀਨੇ ਨਾਲ ਭਿੱਜ ਗਏ ਬੂਟਾ ਪੂਰੇ ਜੋਸ਼ ਨਾਲ ਫੁਦੀ ਵਿਚ ਡੱਕੇ ਮਾਰ ਦੇਣੈ ਤੇ ਉਸਨੇ ਧਕਿਆਂ ਦੀ ਸਪੀਡ ਤੇਜ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਤੇ ਜੋਰ ਨਾਲ ਘਸਾ ਮਰਿਆ ਤੇ ਅਮਰਜੀਤ ਦੇ ਲਕ ਨੂੰ ਫੜਕੇ ਆਪਣੇ ਵੱਲ ਖਿੱਚ ਕੇ ਫੰਡ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪੱਟਾਂ ਨਾਲ ਜੋੜ ਲਿਆ ਤੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਝਟਕੇ ਮਰਨ ਲਗਾ, ਅਮਰਜੀਤ ਸਾਹੋ ਸਾਹ ਹੋਈ ਦੋਂਵੇ ਪੈਰ ਗੱਡੀ ਖੜੀ ਸੀ ਬੂਟੇ ਨੇ ਹੱਥ ਮੰਮਿਆਂ ਨੂੰ ਪਾਏ ਤੇ ਤੇ ਅਮਰਜੀਤ ਨੂੰ ਖੜੀ ਕਰ ਲਿਆ ਤੇ ਅਮਰਜੀਤ ਬੂਟੇ ਦੇ ਸੀਨੇ ਨਾਲ ਲੱਗੀ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਕਰਕੇ ਲੰਮੇ ਲੰਮੇ ਸਾਹ ਲੈਅ ਰਹੀ ਸੀ, ਤੂਫ਼ਾਨ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਮਨ ਦਬੇ ਪੈਰੀਂ ਵਾਪਸ ਘਰ ਚਲ ਪਾਈ, ਅੰਦਰ ਖੜਿਆ ਨੂੰ ਲਗਾ ਕੋਈ ਵੇਖ ਰਿਹਾ ਸੀ,,,,? ਬੂਟਾ ਨੇ ਬੂਹੇ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਵੇਖਿਆ ਓਥੇ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਸੀ ਓਹਨਾ ਨੂ ਲਗਾ ਕੇ ਭੁਲੇਖ ਪਿਆ, ਦੋਵਾਂ ਨੇ ਕਪੜੇ ਠੀਕ ਕੀਤੇ ਤੇ ਬੂਟੇ ਨੇ ਤੁਰਨ ਲੱਗੇ ਅਮਰਜੀਤ ਦੀ ਚੁੰਮੀ ਲਈ ਤੇ ਹੱਸ ਕੇ ਅਮਰਜੀਤ ਘਰ ਤੁਰ ਗਈ, ਅਮਨ ਵੀ ਆਪਣੇ ਕਮਰੇ ਵਿਚ ਆ ਕੇ ਪੈ ਗਈ
ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਚਾਹ ਬਣਾ ਕੇ ਅਮਰਜੀਤ ਨੇ ਕੁੜੀਆਂ ਨੂੰ ਅਵਾਜ ਮਾਰੀ ਰੂਪ ਪੜ ਰਹੀ ਸੀ ਅਮਨ ਉਸੇ ਵੇਲੇ ਆ ਗਈ, ਗੜਵੀ ਚ ਚਾਹ ਪਾਈ ਅਮਰਜੀਤ ਵੀ ਮੰਜੇ ਤੇ ਬੈਠ ਗਈ, ਅਮਰਜੀਤ ਦੁਪਹਿਰੇ ਫੁਦੀ ਮਰਵਾ ਕੇ ਹੌਲੀ ਹੋ ਗਈ ਸੀ ਤੇ ਨਾਹ ਕੇ ਪੂਰੀ ਖਿੜੀ ਪਾਈ ਸੀ, ਅਮਨ ਨੇ ਵੀ ਖਿੜੀ ਜੇਹੀ ਵੇਖ ਕੇ ਚੁਟਕੀ ਲਈ
ਅਮਨ,,,,ਕਿਵੇਂ ਆ ਅਮਰਜੀਤ ਕੌਰੇ ਦੁਪਹਿਰੇ ਫਿਰ ਜੋੜ ਈ ਲਿਆ ਗਡਾ
ਏਨੇ ਨੂੰ ਰੂਪ ਵੀ ਆ ਗਈ
ਰੂਪ,,,ਕਿਹੜਾ ਗੱਡਾ
ਅਮਰਜੀਤ,,,,ਸ਼ਰਮਾ ਕੇ,,,,,ਐਂਵੇ ਭੌਂਕਦੀ ਕੁਤੀ
ਅਮਨ,,,,ਕੰਧ ਨਾਲ ਸਿਰ ਲਾ ਕੇ ਆਪ ਖੜੀ ਸੀ ਤੇ ਕੁਤੀ ਮੈਂ
ਅਮਰਜੀਤ,,,,,ਹੈਰਾਨ ਹੋਕੇ,,,,ਹਰਾਮਜ਼ਾਦੀ ਤੂੜੀ ਆਲੇ ਵੀ ਪਹੁੰਚ ਗਈ
ਤੇ ਦੋਂਵੇ ਹੱਸ ਪਈਆਂ
ਰੂਪ,,,,ਮੈਨੂੰ ਵੀ ਦਸੋ ਕੀ ਗੱਲ ਕਰਦਿਆਂ ਆਪ ਈ ਦੰਦ ਜਿਹੇ ਕਦੀ ਜਾਨਿਓ
ਅਮਨ,,,,,ਤੂੜੀ ਆਲੇ ਕੌਡੀ ਹੋਈ ਖੜ੍ਹੀ ਸੀ ਬਾਪੂ ਅੱਗੇ, ਹਾਏ ਬੂਟਿਆ ਹਾਏ ਬੂਟਿਆ ਹੋਈ ਜਾਂਦੀ ਸੀ
ਅਮਨ ਹੱਸੀ, ਉਸਦੀ ਗੱਲ ਪਿੱਛੇ ਖੜੇ ਬੂਟੇ ਨੇ ਸੁਣ ਲਈ ਸੀ
ਰੂਪ,,, ਹੈਂ,,,,,ਤੂੜੀ ਆਲੇ ਕਿਉਂ, ਐਨੀ ਗਰਮੀ ਵਿਚ, ਜੀ ਕਰਨਾ ਸੀ ਏਥੇ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ac ਆਲੇ ਕਮਰੇ ਚ, ਸਾਨੂੰ ਕਿਹੜਾ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਕੇ ਤੁਸੀ ਸੈਕਸ ਕਰਦੇ ਆ
ਅਮਰਜੀਤ,,,,,ਸਾਨੂੰ ਸੰਗ ਲਗਦੀ ਆ ਥੋੜੇ ਕੋਲ ਹੁੰਦੇ ਕਰਦਿਆਂ ਨੂੰ
ਰੂਪ,,,,ਸੰਗ ਕਿਉਂ, ਕੇ ਡੈਡੀ ਜਿਉਂਦਾ ਹੁੰਦਾ ਤੇ ਫੇਰ ਤੂੰ ਤੇ ਡੈਡੀ ਤੂੜੀ ਆਲੇ ਗਰਮੀ ਚ ਸੈਕਸ ਕਰਦੇ ਰੂਮ ਚ ਨਾ ਕਰਦੇ
ਅਮਨ,,,,ਗੱਲ ਤਾਂ ਇਹਦੀ ਵੀ ਸਹੀ ਆ ਤੁਸੀ ਦੋਵੇਂ ਹਸਬੈਂਡ wife ਵਾਂਗੂੰ ਈ ਰਿਹਾ ਕਰੋ ਘਰ ਚ ਤੇ ਰਾਤ ਨੂੰ ਵੀ ਏਕੋ ਕਮਰੇ ਚ ਪਿਆ ਕਰੋ
ਅਮਰਜੀਤ,,,ਮੈਂ ਪੁਛਹੁ ਥੋੜੇ ਬਾਪੂ ਜੀ ਨੂੰ ਆਏ ਤੋਂ
ਅਮਨ,,,,ਬਾਪੂ ਨਹੀਂ ਡੈਡੀ ਤੇ ਨਾਲੇ ਪੁਸ਼ਨਾ ਕੀ ਆ ਅਮਰੋ ਅਸੀਂ ਅੱਜ ਈ ਤਿਆਰ ਕਰਦੇ ਥੋਡਾ ਕਮਰਾ
ਸਰੀਆਂ ਗਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ ਬੂਟਾ ਪਿੱਛੇ ਪੈਰ ਖਿੱਚ ਕੇ ਬਾਹਰ ਨੂੰ ਤੁਰ ਗਿਆ,
ਸ਼ਾਮ ਹੋਈ ਸੱਤੀ ਵੀ ਘਰ ਆ ਗਿਆ ਤਿੰਨੇ ਰਸੋਈ ਦਾ ਕੰਮ ਕਰ ਰਹਿਆ ਸੀ ਨਾਲ਼ੇ ਹਾਸਾ ਮਜਾਕ ਕਰ ਰਹੀਆਂ ਸੀ
ਰੂਪ,,,,,ਫੇਰ ਕੀ ਹੋਇਆ
ਅਮਨ,,,,ਹੋਣਾ ਕੀ ਸੀ ਕਾਲੇ ਰੰਗ ਦਾ ਮੇਰੀ ਬਾਂਹ ਜਿੱਡਾ ਹੋਣਾ ਮੋਟਾ, ਮਾੜਾ ਜਿਹਾ ਸਿੱਧਾ ਕਰਕੇ ਏਕ ਈ ਘਸੇ ਚ ਧੱਕ ਤਾਂ ਅੰਦਰ
ਰੂਪ,,,,ਹਾਏ ਨੀ ਮਾਏ ਐਡਾ ਝੱਲ ਕਿਵੇਂ ਲੈਣੀ ਆ
ਅਮਰਜੀਤ,,,,,ਤੂੰ ਵੀ ਝੱਲ ਲਵੇਂਗੀ ਜਿੱਦਣ ਤੇਰੇ ਵੜਿਆ
ਅਮਨ,,,,,ਇਹ ਕਿੱਥੋਂ ਝੱਲ ਜਾਊ, ਜਦੋਂ ਤੇਰੀ ਤਾਂ ਚੀਕ ਨਿਕਲ ਗਈ ਸੀ
ਅਮਰਜੀਤ,,,, ਚੀਕ ਤਾਂ ਸੁਆਦ ਨਾਲ ਮਾਰੀ ਦੀ ਆ, ਆਉਂਦਾ ਤਾਂ ਸੁਆਦ ਹੀ ਚੁਦਾਣ ਦਾ
ਰੂਪ,,,ਦੁਪਹਿਰੇ ਅਮਨ ਵੀ ਉਂਗਲਾਂ ਲੈਂਦੀ ਸੀ, ਇਹਦੀ ਵੀ ਚੀਕ ਨਿਕਲ ਗਈ ਸੀ
ਅਮਨ,,,,ਮੇਰੀ ਤਾਂ ਪੀੜ ਨਾਲ ਚੀਕ ਨਿਕਲੀ ਸੀ, ਐਡੇ ਲਨ ਨਾਲ ਤਾਂ ਮੈਂ ਮਰ ਈ ਜਾਊ, ਮੈਂ ਤਾਂ ਸੱਤੀ ਦਾ ਈ ਲਉ
ਰੂਪ,,,,ਸੱਤੀ ਦਾ ਕਿਹੜਾ ਛੋਟਾ ਆ, ਓਹਦਾ ਵੀ ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ
ਅਮਰਜੀਤ,,,,ਤੂੰ ਕਦੋਂ ਵੇਖਿਆ
ਰੂਪ,,,,ਸਵੇਰੇ ਏਕ ਦਿਨ ਚਾਹ ਫੜਾਉਣ ਗਈ ਸੀ ਕਛੇ ਚ ਈ ਖੜਾ ਵੇਖਿਆ ਸੀ
ਏਨੇ ਨੂੰ ਸੱਤੀ ਵੀ ਆ ਗਿਆ, ਅਮਨ ਨੂੰ
ਸੱਤੀ,,,ਮੇਰਾ ਪਜਾਮਾ ਤੂੰ ਪਾਈ ਫਿਰਦੀ ਆ ਮੈਂ ਕਦੋਂ ਦਾ ਲਭੀ ਜਾਨਾ, ਦੇ ਲਾਹ ਕੇ ਮੇਰਾ ਪਜਾਮਾ
ਅਮਨ,,,,ਕੋਈ ਹੋਰ ਪਾਂ ਲਾ, ਇਹ ਤਾਂ ਹੁਣ ਧੋ ਦਿਓ ਕਲ ਨੂੰ ਪਾਂ ਲੀ
ਸੱਤੀ,,,,ਕੀਉ ਤੇਰੇ ਕੀ ਇਹਦੇ ਚ ਮੂਤ ਨਿਕਲ ਗਿਆ
ਰੂਪ,,,,ਮੂਤ ਤਾਂ ਨਹੀਂ ਨਿਕਲਿਆ ਪਰ ਲਿਬੜ ਜਰੂਰ ਗਿਆ
ਸੱਤੀ,,,,ਕੋਈ ਨੂੰ ਮੈਂ ਲਿਬੜਿਆ ਈ ਪਾਂ ਲੂ ਤੂੰ ਲਾਹ ਕੇ ਫੜਾ
ਅਮਨ,,,,ਲਵਾਂ ਹੁਣੇ,,,,,,,,ਕਹਿ ਕੇ ਅਮਨ ਨੇ ਟੀਸ਼ਰਟ ਲਕ ਤੋਂ ਉੱਤੇ ਕੀਤੀ ਤੇ ਪਜਾਮੇ ਦੀ ਲਾਸਟਿਕ ਵਿਚ ਉਂਗਲਾਂ ਫਸਾ ਲਈਆਂ, ਗੋਰਾ ਚਿੱਟਾ ਲੱਕ ਤੇ ਸਪਾਟ ਪੇਟ ਵੇਖ ਕੇ ਸੱਤੀ ਦਾ ਲਨ ਝਟਕੇ ਮਰਨ ਲਗਾ ਰੂਪ ਦੀ ਨਿਗਾਹ ਲਨ ਤੇ ਹੀ ਸੀ, ਅਮਨ ਨੇ ਪਜਾਮਾ ਥੋੜਾ ਜੇਹਾ ਥੱਲੇ ਕੀਤਾ
ਅਮਨ,,,ਪਜਾਮਾ ਤਾਂ ਲਿਬੜਿਆ ਹੀ ਆ ਹੁਣ ਤੂੰ ਅਪਣੀ ਪੈਂਟ ਨਾ ਲਬੇੜ ਲਵੀ ਕੇ ਜਾਨਾਂ
ਸੱਤੀ ਸਕਪਕਾ ਗਿਆ ਤੇ ਚਲਾ ਗਿਆ
ਅਮਰਜੀਤ,,,,, ਕਿਉ ਸਤਾਉਣੀ ਆ ਵਿਚਾਰੇ ਨੂੰ
ਰੂਪ,,,,ਵਿਚਾਰਾ ਵਿਚੁਰਾ ਕੋਈ ਨੀਂ ਆ, ਪੈਂਟ ਚ ਵੇਖਿਆ ਸੀ ਕਿਵੇਂ ਤੰਬੂ ਬਣ ਗਿਆ ਸੀ ਮਾੜਾ ਜੇਹਾ ਲਕ ਨੰਗਾ ਵੇਖ ਕੇ ਜੈ ਇਹ ਪਜਾਮਾ ਥੋੜਾ ਜੇਹਾ ਹੋਰ ਥੱਲੇ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਏਥੇ ਈ ਪੈਂਟ ਗਿੱਲੀ ਕਰ ਦੇਣੀ ਸੀ ਤੇਰੇ ਵਿਚਾਰੇ ਪੁੱਤ ਨੇ
ਅਮਰਜੀਤ,,,,ਜਦੋਂ 2 2 ਜੁਆਨ ਕੁੜੀਆਂ ਆਗਏ ਪਿੱਛੇ ਫਿਰਦੀਆਂ ਹੋਣ ਤੇ ਹੱਥ ਏਕ ਵੀ ਮਾ ਰਖਾਵੇ ਤਾਂ ਵਿਚਾਰਾ ਹੀ ਆ ਨਾ ਫਿਰ
ਅਮਨ,,,,ਤੂੰ ਤੁੜਵਾਏਂਗੀ ਸੀਲ ਸਾਡੀ, ਮੈਂ ਤਾਂ ਫਿਰ ਨੰਗੀ ਫਿਰਿਆ ਕਰਨਾ ਘਰ ਚ
ਰੂਪ,,, ਨੰਗੀ ਨਾ ਕਿਤੇ ਤੂੰ ਹੁਣੇ ਹੀ ਜਾਂਦੀ ਨੰਗੀ
ਅਮਨ ਨੇ ਪਜਾਮਾ ਲਸਤੀਕ ਤੋਂ ਫੜ ਕੇ ਗੋਡਿਆਂ ਤਕ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਅਮਨ ਦਾ ਪਤਲਾ ਲੱਕ 32 ਦੀ ਬੁੰਡ ਤੇ ਗੋਲ ਮਟੋਲ ਜਿਹੇ ਪੱਟ ਵੇਖ ਕੇ ਰੂਪ ਦਾ ਵੀ ਮੂੰਹ ਖਲਾ ਹੀ ਰਹਿ ਗਿਆ
ਅਮਨ,,,,ਫੁਦੀ ਵੱਲ ਇਸ਼ਾਰਾ ਕਰ ਕੇ,,,,,ਚਟਣੀ ਆ
ਰੂਪ,,,ਅਮਨ ਦੀ ਬੁੰਡ ਤੇ ਚਪੇੜ ਮਾਰਕੇ ,,,,,ਕੁਤੀ ਨਾ ਹੋਵੇ