ਭਾਗ 55: ਖੇਤਾਂ ਵਾਲੀ ਮੋਟਰ
ਉਸ ਰਾਤ ਨੂਰ ਨਾਲ ਲੰਮੀ ਗੱਲਬਾਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਘਰ ਦਾ ਮਾਹੌਲ ਥੋੜ੍ਹਾ ਨਰਮ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ। ਅਗਲੀ ਸਵੇਰ ਸੂਰਜ ਉੱਗਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਨੂਰ ਉੱਠ ਗਈ ਅਤੇ ਰਸੋਈ ਵਿੱਚ ਲੱਗ ਗਈ। ਮੈਂ ਬੈੱਡ ਉੱਤੇ ਲੇਟਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ ਜਦੋਂ ਆਲੂਆਂ ਦੇ ਤਾਜ਼ੇ ਪਰਾਂਠਿਆਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਆਈ। ਮੈਂ ਉੱਠ ਕੇ ਰਸੋਈ ਵੱਲ ਗਿਆ ਤਾਂ ਨੂਰ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਗਰਮ-ਗਰਮ ਆਲੂ ਦੇ ਪਰਾਂਠੇ ਬਣਾ ਰਹੀ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਮੈਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਥੋੜ੍ਹਾ ਮੁਸਕਰਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ। ਉਸਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਅਜੇ ਵੀ ਥੋੜ੍ਹੀਆਂ ਲਾਲ ਸਨ, ਪਰ ਉਸਦਾ ਵਿਹਾਰ ਪਿਆਰ ਭਰਿਆ ਸੀ।
"ਬੈਠ ਵੀਰੇ, ਖਾ ਲੈ," ਉਸਨੇ ਗਰਮ ਥਾਲੀ ਮੇਰੇ ਅੱਗੇ ਰੱਖਦਿਆਂ ਕਿਹਾ।
ਮੈਂ ਬੈਠ ਗਿਆ ਅਤੇ ਖਾਣ ਲੱਗਾ। ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਬਣਾਏ ਪਰਾਂਠੇ ਖਾਣ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਖਾਸ ਸੁਆਦ ਅਤੇ ਮਮਤਾ ਸੀ। ਮੈਂ ਤਿੰਨ ਚਾਰ ਪਰਾਂਠੇ ਖਾ ਲਏ ਅਤੇ ਫਿਰ ਬੋਲਿਆ, "ਨੂਰ, ਤਿੰਨ ਚਾਰ ਹੋਰ ਬਣਾ ਦੇ ਨਾ। ਮੈਂ ਉਸ ਆਂਟੀ ਅਤੇ ਅੰਕਲ ਲਈ ਲੈ ਕੇ ਜਾਵਾਂਗਾ ਹਸਪਤਾਲ।"
ਨੂਰ ਨੇ ਥੋੜ੍ਹਾ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਕੇ ਵੇਖਿਆ ਪਰ ਫਿਰ ਚੁੱਪਚਾਪ ਹੋਰ ਆਟਾ ਗੂੰਦਣ ਲੱਗੀ। ਉਸਨੇ ਚਾਰ ਹੋਰ ਵਧੀਆ ਪਰਾਂਠੇ ਬਣਾਏ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਮੱਖਣ ਲਾਇਆ ਅਤੇ ਟਿਫ਼ਨ ਵਿੱਚ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੈਕ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਛੋਟੀ ਬੋਤਲ ਵਿੱਚ ਛਾਛ ਵੀ ਭਰ ਦਿੱਤੀ। ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਧੰਨਵਾਦ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਬਾਈਕ ਲੈ ਕੇ ਹਸਪਤਾਲ ਵੱਲ ਚੱਲ ਪਿਆ। ਉੱਥੋਂ ਵਾਪਸ ਆ ਕੇ ਮੈਂ ਨੂਰ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਚੱਲ ਖੇਤਾਂ ਵਾਲੀ ਮੋਟਰ ਤੱਕ ਤੁਰੀਏ। ਬਹੁਤ ਗਰਮੀ ਐ।"
ਨੂਰ ਤੁਰੰਤ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਈ। ਅਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਖੇਤਾਂ ਵੱਲ ਤੁਰ ਪਏ। ਨੂਰ ਹੁਣ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਜੁੜ ਜੁੜ ਕੇ ਚੱਲ ਰਹੀ ਸੀ। ਉਸਦੇ ਚਿਹਰੇ ਉੱਤੇ ਉਹ ਪੁਰਾਣੀ ਨਫ਼ਰਤ ਜਾਂ ਗਿਲਾ-ਸ਼ਿਕਵਾ ਬਿਲਕੁਲ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਮੇਰਾ ਹੱਥ ਫੜ ਲਿਆ ਅਤੇ ਬੋਲੀ, "ਵੀਰੇ, ਤੂੰ ਬਦਲ ਰਿਹਾ ਐਂ ਨਾ? ਮੈਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਹੋ ਰਹੀ ਐ।"
ਮੈਂ ਉਦਾਸ ਜਿਹੇ ਚਿਹਰੇ ਨਾਲ ਬੋਲਿਆ, "ਹਾਂ ਨੂਰ... ਮੈਂ ਨਿਸ਼ਚਾ ਕੀਤਾ ਐ। ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਬੰਨੀ ਨੂੰ ਨਾ ਮਨਾ ਲਵਾਂ, ਮੈਂ ਸੈਕਸ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ।"
ਨੂਰ ਥੋੜ੍ਹਾ ਹੱਸੀ ਅਤੇ ਬੋਲੀ, "ਸੈਕਸ ਤਾਂ ਨਾ ਕਰ ਵੀਰੇ... ਪਰ ਨਹਾ ਤਾਂ ਸਕਦੇ ਆਂ ਨਾ? ਆਪਾਂ ਮੋਟਰ ਤੇ ਇੱਕੱਠੇ ਨਹਾਵਾਂਗੇ। ਬਹੁਤ ਗਰਮੀ ਐ ਅਤੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਐ।"
ਮੈਂ ਥੋੜ੍ਹਾ ਹੈਰਾਨ ਹੋਇਆ ਪਰ ਉਸਦੀ ਗੱਲ ਮੰਨ ਲਈ। ਅਸੀਂ ਖੇਤਾਂ ਵਾਲੀ ਮੋਟਰ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਗਏ। ਉੱਥੇ ਇੱਕ ਛੋਟੀ ਜਿਹੀ ਮੋਟਰ ਸੀ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਠੰਡਾ ਪਾਣੀ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਖੇਤ ਸਨ ਅਤੇ ਕੋਈ ਵੀ ਆਦਮੀ ਨਜ਼ਰ ਨਾ ਆ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਨੂਰ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸਲਵਾਰ-ਕਮੀਜ਼ ਉਤਾਰਨੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੀ। ਉਸਦਾ ਗੋਰਾ ਸਰੀਰ ਧੁੱਪ ਵਿੱਚ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਬਰਾ ਅਤੇ ਪੈਂਟੀ ਵੀ ਲਾਹ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨੰਗੀ ਹੋ ਗਈ। ਉਸਦੀਆਂ ਭਰੀਆਂ ਛਾਤੀਆਂ, ਚਿੱਟੀ ਕਮਰ ਅਤੇ ਗੋਰੀ ਬੁੰਡ ਧੁੱਪ ਵਿੱਚ ਲਿਸ਼ਕ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।
"ਵੀਰੇ... ਤੂੰ ਵੀ ਉਤਾਰ," ਉਸਨੇ ਸ਼ਰਮਾਉਂਦਿਆਂ ਅਤੇ ਸ਼ਰਾਰਤੀ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ ਕਿਹਾ।
ਮੈਂ ਵੀ ਆਪਣੇ ਕੱਪੜੇ ਲਾਹ ਦਿੱਤੇ। ਅਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਨੰਗੇ ਮੋਟਰ ਵਿੱਚ ਉਤਰ ਗਏ। ਪਾਣੀ ਠੰਡਾ ਅਤੇ ਤਾਜ਼ਾ ਸੀ। ਨੂਰ ਤੁਰੰਤ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਲਿਪਟ ਗਈ। ਉਸਦੀਆਂ ਭਰੀਆਂ ਛਾਤੀਆਂ ਮੇਰੀ ਛਾਤੀ ਨਾਲ ਰਗੜ ਖਾ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। ਉਸਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਮੇਰੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਨਾਲ ਲਪੇਟ ਲਈਆਂ ਅਤੇ ਬੋਲੀ, "ਵੀਰੇ... ਬਹੁਤ ਚੰਗਾ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਐ। ਤੂੰ ਬਹੁਤ ਚੰਗਾ ਐਂ। ਬਸ ਆਪਣੀਆਂ ਗਲਤੀਆਂ ਤੋਂ ਸਿੱਖ ਲੈ।"
ਮੈਂ ਉਸਦੀ ਪਿੱਠ ਉੱਤੇ ਹੱਥ ਫੇਰਦਾ ਰਿਹਾ। ਉਸਦੀ ਗੋਰੀ ਚਮੜੀ ਠੰਡੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਲਿਸ਼ਕ ਰਹੀ ਸੀ। ਮੇਰਾ ਲੰਨ ਥੋੜ੍ਹਾ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ ਪਰ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਉੱਤੇ ਕੰਟਰੋਲ ਰੱਖਿਆ। ਨੂਰ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਫੜ ਲਿਆ ਅਤੇ ਹਲਕਾ ਰਗੜਿਆ। ਉਸਦੀ ਨਰਮ ਹੱਥ ਮੇਰੇ ਲੰਨ ਉੱਤੇ ਫਿਰ ਰਹੀ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਫੁਸਫੁਸਾ ਕੇ ਕਿਹਾ, "ਵੀਰੇ... ਇਹ ਤਾਂ ਗਰਮ ਹੋ ਗਿਆ ਐ... ਤੂੰ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ ਐਂ।"
ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਰੋਕਦਿਆਂ ਬੋਲਿਆ, "ਨੂਰ... ਮੈਂ ਨਿਸ਼ਚਾ ਕੀਤਾ ਐ। ਬੰਨੀ ਨੂੰ ਮਨਾ ਲਵਾਂ ਤੱਕ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਹੀਂ। ਤੂੰ ਵੀ ਮਦਦ ਕਰ।"
ਨੂਰ ਨੇ ਮੁਸਕਰਾਉਂਦਿਆਂ ਕਿਹਾ, "ਠੀਕ ਐ ਵੀਰੇ... ਬੱਸ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲਿਪਟ ਕੇ ਰਹਿ। ਤੇਰੀ ਗਰਮੀ ਮੈਨੂੰ ਵੀ ਛੂਹ ਰਹੀ ਐ।"
ਅਸੀਂ ਲੰਮੀ ਦੇਰ ਤੱਕ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨੰਗੇ ਨਹਾਉਂਦੇ ਰਹੇ। ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਉਸਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਮੇਰੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਨਾਲ ਲੱਗੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ। ਉਸਦੀਆਂ ਛਾਤੀਆਂ ਮੇਰੀ ਛਾਤੀ ਨਾਲ ਮਸਲ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। ਮੈਂ ਉਸਦੀ ਪਿੱਠ ਅਤੇ ਗੋਰੀ ਬੁੰਡ ਉੱਤੇ ਹੱਥ ਫੇਰਦਾ ਰਿਹਾ। ਉਸਨੇ ਵੀ ਮੇਰੀ ਛਾਤੀ ਅਤੇ ਪਿੱਠ ਉੱਤੇ ਹੱਥ ਫੇਰੇ। ਉਸਨੇ ਮੇਰੀ ਗਰਦਨ ਉੱਤੇ ਚੁੰਮੀਆਂ ਭਰੀਆਂ ਅਤੇ ਫੁਸਫੁਸਾਇਆ, "ਵੀਰੇ... ਤੂੰ ਬਹੁਤ ਮਜ਼ਬੂਤ ਐਂ। ਤੇਰੀਆਂ ਭੁਜਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣਾ ਬਹੁਤ ਚੰਗਾ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਐ।"
ਮੈਂ ਉਸਦੀਆਂ ਛਾਤੀਆਂ ਉੱਤੇ ਹਲਕਾ ਹੱਥ ਫੇਰਿਆ ਅਤੇ ਬੋਲਿਆ, "ਨੂਰ... ਤੂੰ ਵੀ ਬਹੁਤ ਸੋਹਣੀ ਐਂ। ਤੇਰਾ ਇਹ ਗੋਰਾ ਸਰੀਰ ਧੁੱਪ ਵਿੱਚ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਐ। ਪਰ ਅਸੀਂ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੀ ਰਹਾਂਗੇ।"
ਅਸੀਂ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਲਿਪਟ ਕੇ ਲੰਮੀ ਦੇਰ ਤੱਕ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਖੜ੍ਹੇ ਰਹੇ। ਉਸਦੀ ਗਿੱਲੀ ਫੁੱਦੀ ਮੇਰੀ ਲੱਤ ਨਾਲ ਰਗੜ ਖਾ ਰਹੀ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਆਪਣਾ ਇੱਕ ਹੱਥ ਹੇਠਾਂ ਲੈ ਕੇ ਮੇਰੇ ਲੰਨ ਨੂੰ ਹਲਕਾ ਰਗੜਿਆ ਅਤੇ ਬੋਲੀ, "ਵੀਰੇ... ਇਹ ਤਾਂ ਪੂਰਾ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋ ਗਿਆ ਐ... ਤੂੰ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ ਐਂ। ਇਸਨੂੰ ਛੂਹ ਕੇ ਬਹੁਤ ਚੰਗਾ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਐ।"
ਮੈਂ ਵੀ ਬੇਚੈਨ ਹੋ ਰਿਹਾ ਸੀ ਪਰ ਉਸਨੂੰ ਰੋਕਦਿਆਂ ਬੋਲਿਆ, "ਨੂਰ... ਬੱਸ ਕਰ। ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਨਿਸ਼ਚੇ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਟਲਣਾ। ਤੂੰ ਵੀ ਮੈਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਬਣਾ।"
ਨੂਰ ਨੇ ਮੁਸਕਰਾਉਂਦਿਆਂ ਕਿਹਾ, "ਠੀਕ ਐ ਵੀਰੇ... ਬੱਸ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲਿਪਟ ਕੇ ਰਹਿ। ਤੇਰੀ ਗਰਮੀ ਮੈਨੂੰ ਵੀ ਛੂਹ ਰਹੀ ਐ। ਤੇਰਾ ਲੰਨ ਮੇਰੀ ਲੱਤ ਨਾਲ ਰਗੜ ਖਾ ਰਿਹਾ ਐ... ਬਹੁਤ ਚੰਗਾ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਐ।"
ਅਸੀਂ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਲਿਪਟ ਕੇ ਰਗੜ ਰਗੜ ਕੇ ਆਪਣੀਆਂ ਭੁੱਖਾਂ ਸ਼ਾਂਤ ਕਰਨ ਲੱਗੇ। ਨੂਰ ਨੇ ਆਪਣੀ ਫੁੱਦੀ ਮੇਰੀ ਲੱਤ ਉੱਤੇ ਰਗੜਨੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਲੰਨ ਉਸਦੀ ਲੱਤ ਅਤੇ ਛਾਤੀਆਂ ਵਿਚਕਾਰ ਰਗੜਨ ਲੱਗਾ। ਉਸਦੀਆਂ ਛਾਤੀਆਂ ਮੇਰੀ ਛਾਤੀ ਨਾਲ ਜੋਰ ਨਾਲ ਮਸਲ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। ਉਸਦੀਆਂ ਗਿੱਲੀਆਂ ਛਾਤੀਆਂ ਮੇਰੀ ਛਾਤੀ ਉੱਤੇ ਰਗੜ ਖਾ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। ਮੈਂ ਉਸਦੀ ਗੋਰੀ ਬੁੰਡ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤੀ ਨਾਲ ਫੜ ਲਿਆ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਹੋਰ ਨੇੜੇ ਖਿੱਚ ਲਿਆ।
ਨੂਰ ਦੀਆਂ ਸਾਹਾਂ ਤੇਜ਼ ਹੋ ਗਈਆਂ ਸਨ। ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਫੁੱਦੀ ਮੇਰੀ ਲੱਤ ਉੱਤੇ ਜੋਰ ਨਾਲ ਰਗੜੀ ਅਤੇ ਬੋਲੀ, "ਵੀਰੇ... ਆਹਹਹ... ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਗੜ... ਬਹੁਤ ਚੰਗਾ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਐ... ਤੇਰਾ ਲੰਨ ਮੇਰੀ ਲੱਤ ਨਾਲ ਰਗੜ ਖਾ ਰਿਹਾ ਐ... ਆਹਹਹ..."
ਮੈਂ ਵੀ ਆਪਣਾ ਲੰਨ ਉਸਦੀ ਲੱਤ ਅਤੇ ਛਾਤੀਆਂ ਵਿਚਕਾਰ ਜੋਰ ਨਾਲ ਰਗੜਨ ਲੱਗਾ। ਉਸਦੀਆਂ ਛਾਤੀਆਂ ਮੇਰੀ ਛਾਤੀ ਨਾਲ ਮਸਲ ਰਹੀਆਂ ਸਨ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਗਿੱਲੀ ਫੁੱਦੀ ਮੇਰੀ ਲੱਤ ਉੱਤੇ ਰਗੜ ਖਾ ਰਹੀ ਸੀ। ਅਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਰਗੜ ਰਗੜ ਕੇ ਆਪਣੀ ਭੁੱਖ ਸ਼ਾਂਤ ਕਰਨ ਲੱਗੇ। ਨੂਰ ਦੀਆਂ ਸਿਸਕੀਆਂ ਵਧਦੀਆਂ ਗਈਆਂ।
"ਆਹਹਹ ਵੀਰੇ... ਹੋਰ ਜੋਰ ਨਾਲ... ਤੇਰਾ ਲੰਨ ਮੇਰੀ ਲੱਤ ਨਾਲ ਰਗੜ ਖਾ ਰਿਹਾ ਐ... ਆਹਹਹ... ਮੈਂ ਆ ਰਹੀ ਆਂ..." ਨੂਰ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਮਜ਼ਬੂਤੀ ਨਾਲ ਮੇਰੀ ਲੱਤ ਉੱਤੇ ਦਬਾਈਆਂ ਅਤੇ ਇੱਕ ਲੰਮੀ ਸਿਸਕੀ ਭਰ ਕੇ ਝੜ ਗਈ। ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚੋਂ ਗਰਮ ਰਸ ਮੇਰੀ ਲੱਤ ਉੱਤੇ ਵਗ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਮੈਂ ਵੀ ਉਸਦੀਆਂ ਛਾਤੀਆਂ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤੀ ਨਾਲ ਫੜ ਕੇ ਆਪਣਾ ਲੰਨ ਉਸਦੀ ਲੱਤ ਅਤੇ ਛਾਤੀਆਂ ਵਿਚਕਾਰ ਜੋਰ ਨਾਲ ਰਗੜਿਆ ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਗਰਮ ਮਾਲ ਉਸਦੀ ਲੱਤ ਉੱਤੇ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ। ਅਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਲਿਪਟ ਕੇ ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਸ਼ਾਂਤ ਰਹੇ। ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਉਸਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਅਤੇ ਛਾਤੀਆਂ ਅਜੇ ਵੀ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਲੱਗੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ।
ਨੂਰ ਨੇ ਆਪਣਾ ਸਿਰ ਮੇਰੀ ਛਾਤੀ ਉੱਤੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਸ਼ਾਂਤ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਬੋਲੀ, "ਵੀਰੇ... ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਗੜ ਰਗੜ ਕੇ ਬਹੁਤ ਆਰਾਮ ਮਿਲ ਗਿਆ ਐ। ਤੂੰ ਆਪਣਾ ਨਿਸ਼ਚਾ ਤੋੜਿਆ ਨਹੀਂ... ਇਸ ਲਈ ਮੈਨੂੰ ਤੇਰੇ ਤੇ ਗਰਵ ਐ।"
ਮੈਂ ਉਸਦੀ ਪਿੱਠ ਥੱਪਥਪਾਈ ਅਤੇ ਬੋਲਿਆ, "ਹਾਂ ਨੂਰ... ਅਸੀਂ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੀ ਰਹਾਂਗੇ। ਬੰਨੀ ਨੂੰ ਮਨਾ ਲਵਾਂ ਤੱਕ ਇਸ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਨਹੀਂ ਵਧਾਂਗੇ।"
ਅਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋ ਕੇ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਲਿਪਟ ਕੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਖੜ੍ਹੇ ਰਹੇ। ਧੁੱਪ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨੰਗੇ ਸਰੀਰ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਇੱਕ ਨਵੀਂ ਨਜ਼ਦੀਕੀ ਪੈਦਾ ਹੋ ਗਈ ਸੀ।
(ਜਾਰੀ ਰਹੇਗਾ...)
